Επτάμισι χρόνια μετά

Εχουν περάσει επτάμισι χρόνια από το δημοψήφισμα του 2015. Εχουν ακολουθήσει πολλά και έχουν ειπωθεί ακόμα περισσότερα στον βαθμό που έχει διαστρεβλωθεί το διακύβευμα. Αυτό που σίγουρα έχει ξεχαστεί είναι το ερώτημα για το «preliminary debt sustainability analysis». Οι πολίτες μέσα σε μόλις μία εβδομάδα (από τις 27 Ιουνίου που προκηρύχθηκε έως τις 5 Ιουλίου που διενεργήθηκε) έπρεπε να αποφανθούν για τη συνέχιση της παραμονής μας στην ΕΕ και στο ευρώ μετά την αποτυχία επίτευξης συμφωνίας ανάμεσα
στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και τους δανειστές. Το διακύβευμα για κάποιους ήταν αν θα κρατήσουμε την περηφάνια μας απέναντι στην ταπεινωτική λιτότητα που επιβάλλει η τρόικα – την οποία πλέον αποκαλούσαμε «θεσμούς» –  ή αν θα παραμείνουμε στην ευρωπαϊκή οικογένεια, συναλλασσόμενοι με αυτούς που επιβουλεύονται την ελευθερία, την περηφάνια και την εθνική μας κυριαρχία. Αλλωστε, το πρόταγμα του διαγγέλματος και η αναφορά του πρωθυπουργού ήταν σαφή. Να «στείλουμε μήνυμα αξιοπρέπειας σε ολόκληρο τον κόσμο». Αλλοι ψήφισαν αξιοπρέπεια και άλλοι «μένουμε Ευρώπη». Στην πορεία βέβαια το Οχι έγινε Ναι, αφού μεσολάβησαν 17 ώρες διαπραγμάτευσης σε μια Σύνοδο Κορυφής και ένα ακόμα μνημόνιο. Η πολιτική μελαγχολία μάλιστα που προκάλεσε σε κάποια στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ η παραμονή μας τελικά στο ευρώ, τους οδήγησε εκτός κόμματος.

Επτάμισι χρόνια μετά, κάποιοι, με πονηρά ερωτηματικά, επιχείρησαν να ξαναγράψουν την ιστορία, διαστέλλοντας τις έννοιες συνθημάτων στην προσπάθειά τους ίσως να τα οικειοποιηθούν, εκμεταλλευόμενοι τη χρονική απόσταση των γεγονότων. Το «Μένουμε Ευρώπη» όμως δεν ήταν ένα θεωρητικό κατασκεύασμα. Δεν ήταν λεκτικό σχήμα. Η ανάγκη που το γέννησε ήταν υπαρξιακή. Να συνεχίσουμε την ιστορική μας πορεία ως μέλος της ΕΕ, γυρνώντας την πλάτη σε όσους ονειρεύονταν καταλήψεις του νομισματοκοπείου. Μπορούμε να συζητάμε για ώρες ατελείωτες για την απόκλισή μας από τα ευρωπαϊκά κεκτημένα και τις εγγυήσεις του κράτους δικαίου εξαιτίας των παράνομων υποκλοπών ή των αποκαλύψεων για βαλίτσες με χρήματα που κατευθύνονταν σε πολιτικά κόμματα ή των προστατευόμενων μαρτύρων που καταλήγουν προφυλακισμένοι για αρχηγικό ρόλο σε εγκληματική οργάνωση.

Ομως το «Μένουμε Ευρώπη» ήταν ένα σύνθημα ταυτοτικό. Τα γεγονότα που συνέβησαν ήταν συγκεκριμένα, όπως και ο κίνδυνος να οδηγηθούμε στην καταστροφή. Και ίσως θα ήταν καλό να θυμόμαστε όλα όσα συνέβησαν το 2015. Οχι μόνο ιστορικά. Αλλά διότι ήταν αυτά ακριβώς που επιβεβαιώνουν το πόσο σωτήριο είναι που Μένουμε Ευρώπη.