Αναζητώντας τα όρια των ανεξάρτητων Αρχών

Το 2016, ο ΣΥΡΙΖΑ αφαίρεσε αρμοδιότητες από το ΕΣΡ, προκειμένου να διενεργήσει τον διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες. Το 2022, η ΝΔ περιόρισε τις αρμοδιότητες της ΑΔΑΕ ώστε να περιορίσει τη ζημιά από τις υποκλοπές της ΕΥΠ. Σε δύο κρίσιμες στιγμές της διακυβέρνησής τους τα δύο κόμματα επέλεξαν να στραφούν κατά δύο Ανεξάρτητων Αρχών, που η στάση τους δεν βόλευε πολιτικά, και μάλιστα με τα ίδια επιχειρήματα. Ο Νίκος Παππάς κατηγορούσε τότε το ΕΣΡ, που είχε ενστάσεις για τον νόμο του, ο οποίος τελικά κρίθηκε αντισυνταγματικός από το Συμβούλιο της Επικρατείας, για «διαπλεκόμενες αμαρτίες». Τώρα, η κυβέρνηση και προσωπικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης, σπέρνουν αμφιβολίες για την ανεξαρτησία του προέδρου της ΑΔΑΕ Χρήστου Ράμμου, τον οποίο επιχειρούν να «επισυνδέσουν» με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Η πόλωση, και το επίπεδο της συζήτησης στη Βουλή επί της πρότασης δυσπιστίας του ΣΥΡΙΖΑ, λειτουργούν απαξιωτικά για τα δύο κόμματα εξουσίας σε μια συγκυρία που οι σκελετοί τους βγήκαν από την ντουλάπα. Ποιον ωφελεί η σύγκριση προς τα κάτω; Πίσω από την ένταση, όμως, παραμένει αναπάντητο το ερώτημα: Η χώρα χρειάζεται ισχυρά θεσμικά αντίβαρα ή είναι ανεκτό αυτά να χρησιμοποιούνται σαν μαριονέτες στα χέρια της εκάστοτε κυβέρνησης;

Απαντήσεις. Οσοι βρέθηκαν ή παρακολούθησαν διαδικτυακά την εκδήλωση «Μένουμε Ευρώπη;», ίσως έλαβαν κάποιες απαντήσεις. Ο τίτλος της εκδήλωσης προκάλεσε πολλές αντιδράσεις και επικρίθηκαν για τη συμμετοχή τους σε αυτή τόσο ο Ευάγγελος Βενιζέλος όσο και ο Νίκος Αλιβιζάτος.

«Πρέπει να σιωπώ επιστημονικά για τις υποκλοπές προκειμένου να μην “επωφεληθεί” ο ΣΥΡΙΖΑ;», διερωτήθηκε ο  Βενιζέλος. Και πρόσθεσε: «Οποιος πιστεύει πολιτικά ότι πρέπει να σιωπάσουμε ενώπιον των υποκλοπών για να μην επωφεληθούν οι “άλλοι”, απλώς δεν βοηθά τους “άλλους” να είναι πράγματι “άλλοι”. Θα κατανοούσα τις αντιδράσεις για το ερωτηματικό στο “Μένουμε Ευρώπη”, υπό την προϋπόθεση ότι όποιος ή όποια έσπευσε να υπερασπιστεί την ακεραιότητα του “Μένουμε Ευρώπη”, τελεία και παύλα, εύρισκε να πει δυο λέξεις και για το απόστημα των υποκλοπών. Για την οργανωμένη εκστρατεία αποτροπής των ελέγχων της ΑΔΑΕ και συκοφάντησης του προέδρου της», τόνισε.

Σοβαρά ελλείμματα. Ο Αλιβιζάτος παρατήρησε ότι σήμερα στην Ευρώπη υπάρχουν τρία είδη κρατών, οι δικτατορίες, οι ανελεύθερες δημοκρατίες και οι φιλελεύθερες δημοκρατίες. Κατέταξε σαφώς την Ελλάδα στην τρίτη κατηγορία, αλλά με σοβαρά ελλείμματα σε ό,τι αφορά το κράτος δικαίου. Η κριτική του στράφηκε κυρίως στη Δικαιοσύνη («δεν φτιάξαμε καλούς δικαστές», είπε), στη Βουλή που αδυνατεί να διασφαλίσει το απόρρητο όταν απαιτείται, και στη νοοτροπία με την οποία αντιμετωπίζονται οι Ανεξάρτητες Αρχές – «είναι αδιανόητη η δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου για τον Χρήστο Ράμμο», είπε.

Η συζήτηση δεν έχει μόνο θεωρητικό ενδιαφέρον, καθώς η ΑΔΑΕ προτίθεται να συνεχίσει τους ελέγχους παρά τα σοβαρά προσκόμματα που της θέτει ο νόμος 5002/22 ως προς το τεχνικό κομμάτι των ερευνών. Και τότε θα τεθεί επί τάπητος το ερώτημα: Θέλουμε στα αλήθεια ανεξάρτητες τις Ανεξάρτητες Αρχές;