Οπως στον Α’ Παγκόσμιο

Tους τελευταίους μήνες, oι ουκρανοί αξιωματικοί που υπηρετούν στην πρώτη γραμμή βλέπουν ένα φαινόμενο που ούτε αυτοί δεν περίμεναν: ρώσους στρατιώτες, κολλημένους ο ένας πάνω στον άλλον, να τρέχουν τσαλαβουτώντας στη λάσπη προς τα ουκρανικά χαρακώματα κρατώντας μόνο τουφέκια και χειροβομβίδες. «Είναι όπως στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο», λέει στους Sunday Times ο 54χρονος Μέτερ, πρώην βιντεογράφος και σήμερα χειριστής drones στο Ντονμπάς. «Είναι απίστευτο πόσο πολλοί είναι. Οταν τους σκοτώνουμε, παίρνουν αμέσως άλλοι τη θέση τους».

Σύμφωνα με τον Μέτερ, αυτοί που ορμάνε πρώτοι είναι οι λιγότερο εκπαιδευμένοι, νέα παιδιά που με το ζόρι μπορούν να κρατήσουν όπλο. Ακολουθούν οι καλύτερα εκπαιδευμένοι. Οι περισσότεροι αλέθονται στην κρεατομηχανή. Αλλοι συλλαμβάνονται ή παραδίδονται. Στην περιοχή αυτή, πολλοί από τους ρώσους στρατιώτες είναι μισθοφόροι της Ομάδας Βάγκνερ και ξέρουν πως όταν λήξει το συμβόλαιό τους είτε θα τους αναγκάσουν να μείνουν κι άλλο είτε θα τους σκοτώσουν. Κάποιοι από τους στρατιώτες που παραδόθηκαν είχαν σακίδια από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και φορούσαν ουκρανικά εσώρουχα που είχαν αρπάξει από εγκαταλελειμμένες θέσεις.

Γιατί ο Ολαφ Σολτς αρνείται να στείλει άρματα Λέοπαρντ στο Κίεβο; Επειδή φοβάται ότι θα εξοργίσει τον άνθρωπο που στέλνει αυτά τα νέα παιδιά να ταΐσουν τα κανόνια. Και επειδή πιστεύει ότι θα έλθει μια μέρα που ο πρόεδρος Πούτιν θα διατάξει κατάπαυση του πυρός και θα τον καλέσει στη Μόσχα για να συζητήσουν πώς θα επαναληφθούν οι εμπορικές συναλλαγές μεταξύ των δύο χωρών, οι ίδιες συναλλαγές που η προκάτοχός του θεωρούσε ότι θα οδηγούσαν στον εκδημοκρατισμό της Ρωσίας.

Γιατί τέσσερις ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ (ο εκ των αντιπροέδρων του σώματος Δημήτρης Παπαδημούλης, ο Στέλιος Κούλογλου, η Ελενα Κουντουρά και ο Αλέξης Γεωργούλης) απέσχον στην ψηφοφορία για τη σύσταση ειδικού δικαστηρίου που θα δικάσει τον Πούτιν και άλλους υπευθύνους αυτού του εγκλήματος; Επισήμως, επειδή αποδυναμώνεται – λέει – με τον τρόπο αυτός ο θεσμός του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, ένα επιχείρημα αστείο αν ληφθεί υπόψη ότι το Συμβούλιο Ασφαλείας δεν μπορεί να παραπέμψει τη ρωσική εισβολή στο ΔΠΔ καθώς η Ρωσία έχει δικαίωμα βέτο. Κάποιοι αναλυτές λένε ότι η ψήφος αυτή εντάσσεται στην αντιπολιτευτική στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ (επειδή κατηγόρησε τη ΝΔ ότι «παίζει μικροκομματικά παιχνίδια με τον πόλεμο και τις ζωές των ανθρώπων»), ενώ κάποιοι άλλοι υποστηρίζουν ότι το κόμμα αυτό είναι κατά βάθος φιλοπουτινικό.

Στην πραγματικότητα, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι δέσμιος του παραδοσιακού αντιαμερικανισμού του, διαβάζει την ιστορία μέσα από τον δικό του παραμορφωτικό φακό, αρνείται να δεχθεί ότι δεν υπάρχει κακός και λιγότερο κακός ιμπεριαλισμός, όπως δεν υπάρχει απάνθρωπος και λιγότερο απάνθρωπος ολοκληρωτισμός. Τις ίδιες εμμονές έχει και μεγάλο μέρος της ευρωπαϊκής Αριστεράς, αλλά τις έχει βάλει στην άκρη μπροστά στη ρωσική βαρβαρότητα. Οι δικοί μας είναι πιο αδίστακτοι – ή πιο αναίσχυντοι.