Δεν ανοίγεις κουβέντα

Στην εκδήλωση του Ιδρύματος Τσάτσου και του Syntagma Watch, ο αναλυτής του ΠΑΜΑΚ Γιώργος Σιάκας και ο Ξενοφών Κοντιάδης παρουσίασαν και ανέλυσαν μια έρευνα για τις στάσεις και τις αντιλήψεις της ελληνικής κοινωνίας για το Σύνταγμα. Στη συζήτηση παρενέβησαν εκπρόσωποι από τα τρία μεγαλύτερα κόμματα – η Ολγα Κεφαλογιάννη, η Εφη Αχτσιόγλου και ο Γιώργος Καμίνης. Δεν ήταν όμως οι μόνοι: η εκδήλωση ήταν ανοιχτή και βρήκε την ευκαιρία να μπει και ένας «εκπρόσωπος» του μορφώματος Κασιδιάρη, για να διαμαρτυρηθεί για τη μεταχείρισή του. «Οπως είχα πράξει απαρέγκλιτα ως δήμαρχος Αθηναίων, αρνήθηκα να ανοίξω οποιαδήποτε συζήτηση μαζί του», σχολίασε αργότερα ο Καμίνης. «Κανένας διάλογος με νεοναζί».

Διακομματική πρωτοβουλία

Και αυτό ήταν ένα ακόμα παράδειγμα για να γίνει σαφές πως το πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να αντιμετωπίζει το θέμα της τροπολογίας σαν ένα ακόμα σκαλοπάτι προς τις κάλπες της απλής αναλογικής. Στο ίδιο μήκος κύματος βρίσκεται και ο Νίκος Δένδιας, επί υπουργίας του οποίου κινήθηκαν πρώτη φορά οι ποινικές διαδικασίες για τη Χρυσή Αυγή. Πηγές του ΥΠΕΞ έλεγαν χθες πως απαιτείται ενιαία στάση του πολιτικού κόσμου απέναντι στα ναζιστικά μορφώματα και επισήμαναν πως δεν μπορεί να γίνει ανεκτή η κάθοδος του κόμματος Κασιδιάρη στις επόμενες εκλογές.

Πράσινες όχθες

Σε περίπτωση που κάποιος είχε εντύπωση πως το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ δεν θα συνεχίσει τον διμέτωπο απέναντι στη ΝΔ και στον ΣΥΡΙΖΑ, ο Νίκος Ανδρουλάκης από την Κατερίνη ανέλαβε να τον διαψεύσει – αυτή θα είναι η «γραμμή» τουλάχιστον μέχρι τις κάλπες: «Δεν είμαστε στην ίδια όχθη της Ιστορίας, ούτε με τη ΝΔ του κ. Μητσοτάκη ούτε με τον ΣΥΡΙΖΑ του κ. Τσίπρα. Η όχθη της δικής μας ιστορίας είναι η συνέπεια, η πρόοδος και η ευθύνη απέναντι στην πατρίδα», ανέφερε χθες, συμβολικά.

«Δεν έχω άλλη ενέργεια»

Η Τζασίντα Αρντερν, μέχρι πρότινος πρωθυπουργός της Νέας Ζηλανδίας, ήταν το παράδειγμα των γυναικών που κατάφεραν να τα κάνουν όλα μαζί – και χθες, με την παραίτησή της, έγινε το παράδειγμα μιας γυναίκας που παραδέχεται πως δεν γίνονται όλα μαζί και σωστά. Δεν είναι βέβαιο πως κερδίζουν οι γυναίκες και η μάχη τους για ορατότητα και δημόσια παρουσία από την παραίτησή της, όμως το καμπανάκι που χτύπησε για τα χρονικά όρια του δημόσιου βίου δεν έχει φύλο.