Τι συμβολίζουν οι τουρκικές κάλπες στις 14 Μαΐου

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έλυσε χθες τον γρίφο που αφορούσε την ημερομηνία διεξαγωγής των προεδρικών και βουλευτικών εκλογών στην Τουρκία. Μιλώντας στην κοινοβουλευτική ομάδα του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ), ανακοίνωσε ότι οι κάλπες θα στηθούν στις 14 Μαΐου – με τους πάντες σχεδόν να θεωρούν βέβαιο ότι για να εκλεγεί ο νέος πρόεδρος θα απαιτηθεί και δεύτερος γύρος, ο οποίος θα οριστεί για τις 28 του ίδιου μήνα. Με τον τρόπο αυτό δε, καθώς αρκετοί θεωρούσαν και θεωρούν πως υπάρχει μεγάλος βαθμός αλληλεξάρτησης ανάμεσα στις εκλογικές αναμετρήσεις σε Τουρκία και Ελλάδα, φαίνεται να εκλείπει ένα σημαντικό εμπόδιο για την ανακοίνωση της αντίστοιχης ημερομηνίας και στη χώρα μας.

Ο Ερντογάν αναμένεται πλέον να προχωρήσει στη διάλυση της Βουλής στις αρχές Μαρτίου, αξιοποιώντας τις εξουσίες που του δίνει το Σύνταγμα. Κι αυτό διότι δεν διαθέτει την αναγκαία πλειοψηφία στο Σώμα ώστε να προχωρήσει σε συναινετική προκήρυξη εκλογών – εκτός, βεβαίως, αν η αντιπολίτευση σηκώσει το γάντι και συμφωνήσει στην ανακοινωθείσα ημερομηνία. Ο ίδιος εξαπέλυσε, πάντως, σφοδρότατη επίθεση εις βάρος των έξι κομμάτων που συγκροτούν την Εθνική Συμμαχία, κατηγορώντας τα για αναξιοπιστία (δεν έχουν ανακοινώσει ακόμη τον υποψήφιό τους για την προεδρία) και υπονοώντας ότι είναι όργανα ξένων δυνάμεων.

Ο παραλληλισμός με Μεντερές

Αξιοποίησε δε ακόμη και τον έντονο συμβολισμό που φέρει η 14η Μαΐου για την πολιτική ζωή της Τουρκίας. Ηταν τότε, πριν από ακριβώς 73 χρόνια (το 1950), που το Δημοκρατικό Κόμμα του Τσελάλ Μπαγιάρ και του Αντνάν Μεντερές κέρδισε τις πρώτες ελεύθερες εκλογές μετά την ίδρυση της σύγχρονης Τουρκίας και κατάφερε να εκτοπίσει από την εξουσία τους κεμαλιστές του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP). Μπαγιάρ και Μεντερές κυριάρχησαν στη διάρκεια της επόμενης δεκαετίας, ο μεν ως πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο δε ως πρωθυπουργός, έχοντας ως ένα από τα συνθήματα στις σημαίες τους την ενίσχυση του ρόλου του Ισλάμ – χωρίς, ωστόσο, την αμφισβήτηση του κοσμικού χαρακτήρα του κράτους. Μάλιστα, ο Μεντερές πλήρωσε με τη ζωή του τη στάση που τήρησε, καθώς εκτελέστηκε από τους πρωταγωνιστές του στρατιωτικού πραξικοπήματος του 1960 – με τον Ερντογάν να επιχειρεί να συνδέσει τον εαυτό του μαζί του. Ο ίδιος, έχοντας μέχρι στιγμής επικρατήσει σε εννιά προεδρικές και βουλευτικές εκλογές, όπως και σε τρία δημοψηφίσματα κατά την τελευταία 20ετία, θέλησε να δώσει μια ιδιαίτερη διάσταση στη συγκεκριμένη αναμέτρηση. Για τον λόγο αυτό, τη χαρακτήρισε ως «πιο σημαντική και ιστορική» σε σύγκριση με τις προηγούμενες καθώς, όπως είπε, «σηματοδοτεί το ξεκίνημα του νέου οράματος της Τουρκίας, του Αιώνα της Τουρκίας».