Απαραίτητο ρίσκο…

Προσπαθώ να κατακτήσω το πρωτάθλημα επιστρέφοντας από το -12 δεν σημαίνει μόνο το λέω. Σημαίνει το επιβεβαιώνω με ένα σωρό από διαφορετικές πράξεις και αν μη τι άλλο ο Μίτσελ υπενθυμίζει πως γνωρίζει καλά αυτή τη μετάβαση. Η χθεσινή επιλογή ενδεκάδας (του) δικαίως θα πρέπει να λογίζεται ως μια από αυτές.

Δεν υπάρχει Κυριακή – Τετάρτη – Κυριακή με τους ίδιους έντεκα σε αυτό το επίπεδο ποδοσφαίρου. Επιβάλλεται η χρήση του rotation και η εμπιστοσύνη σε εκείνους που τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή θεωρούνται ως μέλη του second unit.

Το τόλμησε ο Ισπανός επιλέγοντας μόνο τον Ντόι και τον Χουάνγκ από την «καλή» ενδεκάδα του

παρότι γνώριζε τον συντελεστή δυσκολίας της βραδιάς και πριν κερδίσει τον Αρη, κέρδισε την ίδια την ομάδα του. Ολους εκείνους που χθες ανέλαβαν την ευθύνη ώστε να γίνει με ασφάλεια το πρώτο βήμα πρόκρισης στους ημιτελικούς του Κυπέλλου.

Φυσικά ο λογαριασμός έπειτα από 1-0 παραμένει ανοιχτός, ειδικά όταν σε περιμένει μια ρεβάνς σε μια έδρα όπως το «Βικελίδης». Πριν από αυτή όμως προηγείται η αποστολή της Κυριακής… πέρα από το ποτάμι, με αντίπαλο τον Ατρόμητο. Χθες ο Σωκράτης, ο Εμβιλά, ο Μπιέλ, ο Φορτούνης έμειναν εκτός αποστολής και οι Ρέαμπτσιουκ, Χάμες, Ροντινέι και Μπακαμπού έπαιξαν μάξιμουμ μισή ώρα.  Δεν έγινε μια… δουλειά, αλλά δύο. Και οι δύο πιστώνονται στον χαρακτήρα του προπονητή. Αν πιστεύει εκείνος, επιβάλλεται να πιστεύουν και οι υπόλοιποι.