Ντρέπεται και η ντροπή

Ντρέπεται και η ντροπή

Δεν πρόκειται να ασχοληθώ καθόλου με τις χθεσινές, εντός ή εκτός εισαγωγικών, αποκαλύψεις όσον αφορά την παρακολούθηση του αρχηγού ΓΕΕΘΑ στρατηγού Φλώρου. Ποιος τη διέταξε, γιατί τη διέταξε, με ποια στοιχεία, και για ποιον λόγο. Φαντάζομαι ότι αν πράγματι ισχύουν όλα αυτά, τα περί την παρακολούθηση εννοώ, θα υπάρχουν οι σχετικές απαντήσεις στα ανάλογα ερωτήματα. Και είναι στις ευθύνες της Δικαιοσύνης να τις ανακτήσει.

Εμένα άλλο με απασχολεί, και αυτό θέλω να υπογραμμίσω: η χώρα βρίσκεται κάθε μέρα, και εδώ και μήνες πολύ περισσότερο, μια ανάσα από μια πολεμική σύγκρουση με την Τουρκία, κι εσύ ο «Λεγάμενος» (γιατί όλα και όλοι, εκείνον «φωτογραφίζουν» ως την πηγή όλων αυτών…) έχεις την πληροφορία ότι παρακολουθείται (για τους Χ λόγους) ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ από την ΕΥΠ, και πως από την παρακολούθηση προκύπτουν θέματα εντελώς ατιμωτικά. Για τον «ίδιο προσωπικά, και το αξίωμά του». Τι ακριβώς κάνεις, μπροστά στο γεγονός; Διοχετεύεις το υλικό στον Τύπο ή προτάσσεις το εθνικό συμφέρον, και φροντίζεις αυτή η πληροφορία που διαθέτεις να φτάσει και στην κυβέρνηση;

Ακόμη κι αν πιστεύεις ότι ο ίδιος ο Πρωθυπουργός είναι αυτός που διέταξε την παρακολούθηση, από την οποία προέκυψαν ας πούμε, όσα διατείνεται το Documento, επιχειρείς να εκθέσεις τον Πρωθυπουργό με τη δημοσίευση των στοιχείων (ή των «στοιχείων») ή φροντίζεις να τον ενημερώσεις πως «κοίτα να δεις, κάνε κάτι με αυτόν που έχεις ορίσει αρχηγό ΓΕΕΘΑ, διότι σε εμένα έχουν φτάσει αυτά και αυτά τα στοιχεία. Διώξ’ τον»;

Πώς διάολο γίνεται να υπονομεύεται τόσο άγαρμπα και τόσο εξοργιστικά το κύρος ενός θεσμού όπως αυτός του αρχηγού ΓΕΕΘΑ, του κορυφαίου θεσμού των Ενόπλων Δυνάμεων, για τον προσπορισμό μικροκομματικών οφελών; Και έχεις χρηματίσει και 4½ χρόνια πρωθυπουργός της χώρας. Ντρέπεται και η ντροπή με τέτοιες πολιτικές συμπεριφορές, και δεν μιλάμε καν για το προφανές – το πάρτι στην Τουρκία που οι Ελληνες έχουν ως αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων ένα «λαμόγιο». Ειλικρινά έχω μείνει άφωνος…

Η μύγα του Παππά

Περίμενα μερικές ημέρες να δω κι εγώ, όπως φαντάζομαι και άλλοι, την αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ σχετικά με τις καταγγελίες της κυρίας Διαμαντή στο Ειδικό Δικαστήριο, της ιδιαιτέρας του Χρήστου Καλογρίτσα. Πέρασε ένα 24ωρο, χωρίς καμία αντίδραση, με τη συμπλήρωση του δεύτερου 24ώρου, αρχικά ο κατηγορούμενος Νίκος Παππάς και εν συνεχεία ο ΣΥΡΙΖΑ, ανακοίνωσαν ότι θα απαντήσουν διά μηνύσεων κατά της κυρίας Διαμαντή για όσα κατέθεσε περί σακουλών και τσαντών με χρήματα που κατέληγαν στο κόμμα.

Παρατήρηση πρώτη, που πρέπει να ξεκαθαριστεί – εγώ αναζήτησα μια έγκυρη πληροφόρηση από τον Ανδρέα Λοβέρδο, τον εκ των συνηγόρων του Καλογρίτσα: η κυρία Διαμαντή δεν ονομάτισε τον Παππά κατά την κατάθεσή της. Για τον ΣΥΡΙΖΑ μίλησε. Ποια μύγα τον τσίμπησε τον πρώην υπουργό, μόνο εκείνος γνωρίζει.

Παρατήρηση δεύτερη: μίλησε, γι’ αυτή τη μορφή, που λέγεται Αρτέμης Αρτεμίου, είναι δικηγόρος στην Κύπρο, και τον βρίσκουμε συνεχώς μπροστά μας, από την εποχή της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και πριν από αυτή με το περίφημο ταξίδι στη Βενεζουέλα – αυτός θα έβρισκε τα χρήματα που έλειπαν από τον Καλογρίτσα για να συμπληρωθεί το απαιτούμενο ποσό για την άδεια του «ΣΥΡΙΖΑ channel».

Παρατήρηση τρίτη: ούτε ο Παππάς, αλλά πολύ περισσότερο ο ΣΥΡΙΖΑ, είπαν τίποτε για την περίπτωση του Αρτεμίου – το άφησαν, μήπως και χαθεί στη λήθη ή τη σκόνη της καταγγελίας της ιδιαιτέρας Καλογρίτσα για τις «τσάντες με τα λεφτά που πήγαιναν στο κόμμα».

Παρατήρηση τέταρτη: γιατί δεν μηνύει ο Παππάς, αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ, τον Καλογρίτσα, και τα βάζουν με μια ιδιαιτέρα; Γιατί δεν υποβάλλουν σήμερα κιόλας, μια τέτοια μήνυση, αλλά και αγωγή σε βάρος του επιχειρηματία; Αν αισθάνονται ότι συκοφαντούνται, νομίζω ότι είναι μια χρυσή ευκαιρία να «καθαρίσουν» μια και καλή με τον Καλογρίτσα, και όχι να φαίνονται ότι τους κάμπτουν οι απειλές του – ως γνωστόν ο επιχειρηματίας απείλησε ότι την περιμένει τη μήνυση για να ακουστούν στο δικαστήριο και όσα δεν έχουν ακουστεί έως τώρα…

Παρατήρηση πέμπτη και τελευταία: η εκκωφαντική σιωπή του «Λεγάμενου» την οποία αφήνω ασχολίαστη.

«Θα τα τινάξω όλα στον αέρα»

Στο Ειδικό Δικαστήριο κατέθεσα κι εγώ, προ μηνός. Στο περιθώριο της δίκης, και στη διάρκεια δύο-τριών διακοπών της ακροαματικής διαδικασίας, συνομίλησα με τον Χρήστο Καλογρίτσα. Τον γνωρίζω από χρόνια. Ταγμένος στην Αριστερά από πολλών ετών, και με γνώση του χώρου και των προσώπων, είναι φανερό ότι ξέρει πολύ περισσότερα απ’ όσα αφήνει να διαφανούν. Και για τον χώρο και για τα πρόσωπα.

Θα αναφέρω δε ένα περιστατικό στο οποίο ήμουν μάρτυρας και το οποίο πέρασε μάλλον κάτω από τα ραντάρ: κάποιος από τους συνηγόρους του Παππά, σε μια μάλλον υπερβολική αντίδραση ανέφερε, κατά την εξέτασή μου, ότι θα κληθεί από την υπεράσπιση Παππά να καταθέσει στο Ειδικό Δικαστήριο ο γιος του Χρήστου Καλογρίτσα, Γιάννης-Βλαδίμηρος. Η αντίδραση του Καλογρίτσα ήταν κάθετη, και δεν άφησε πολλά περιθώρια για παρερμηνείες: «Αν το κάνεις», είπε απευθυνόμενος προς αυτόν, «εγώ θα καλέσω τον Τσίπρα, τη γυναίκα του, τα αδέρφια του, τη γυναίκα του Παππά, τα παιδιά του. Θα τα τινάξω όλα στον αέρα».

Φυσικά ο συνήγορος δεν έδωσε συνέχεια – ίσως και με κάποια παρέμβαση του Μαντζουράνη, τον οποίο είχα πίσω μου και δεν τον έβλεπα. Ούτε και έκτοτε τέθηκε κάποιο αίτημα από πλευράς υπεράσπισης Παππά προς το Ειδικό Δικαστήριο, σχετικά με την κλήση του Γιάννη-Βλαδίμηρου Καλογρίτσα, ο οποίος αντιμετωπίζει και σοβαρό πρόβλημα υγείας.

Τι θέλω να πω με αυτό: ότι ο «Λεγάμενος» γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα, τι μπορεί να συμβεί, αν ο Χρήστος Καλογρίτσας ανοίξει το στόμα του. Προς το παρόν, το κρατάει κλειστό…

Αυτός είναι και ο λόγος άλλωστε, που τα βάζουν με την ιδιαιτέρα του, αντί με τον ίδιο.

Τίτλοι τέλους…

Η σημερινή εξόδιος ακολουθία και η ταφή του Κωνσταντίνου Γλύξμπουργκ δίνει τέλος σε μια ολόκληρη ιστορική περίοδο της χώρας, την οποία πολύ θα θέλαμε να την ξεχάσουμε ή ακόμη και να μην είχε μεσολαβήσει. Ομως, η Ιστορία, όπως πολλοί και διάφοροι, και με διαφορετικές στοχεύσεις, έχουν τονίσει τις τελευταίες ημέρες, η Ιστορία δεν παραγράφεται, ούτε μπορεί να αποσιωπηθεί. Από κανέναν όμως και για κανένα λόγο.

Επίσης, και με αφορμή ό,τι συνέβη τις προηγούμενες ημέρες, και τον «διάλογο» που αναπτύχθηκε, κυρίως στα social media, για το αν έπρεπε να αποδοθούν στον νεκρό αυτές ή εκείνες οι τιμές, το μόνο που έχω να πω, ότι όλα αυτά είναι για το «θεαθήναι», για τα μάτια του κόσμου κατά το κοινώς λεγόμενο. Δηλαδή, αν του αποδίδονταν «τιμές αρχηγού κράτους» θα άλλαζε κάτι; Αντί των εκπροσώπων των δέκα εναπομεινάντων βασιλικών οίκων της Ευρώπης θα έρχονταν την Ελλάδα και άλλοι πενήντα; Ή θα βοηθούσαν σε κάτι τα τριήμερα πένθη, οι μεσίστιες σημαίες, τα στρατιωτικά αγήματα, οι φιλαρμονικές και η περιφορά του νεκρού στο κέντρο της Αθήνας επί «κιλλίβαντος πυροβόλου»; Επί της ουσίας: μας ενδιαφέρει η εικόνα ή η ουσία; Οπου η ουσία, είναι η επιβάρυνση μιας ήδη τεταμένης προεκλογικής περιόδου, η οποία εξελίσσεται στη χειρότερη ίσως στα 49 χρόνια της Μεταπολίτευσης. Ας κρατήσουν τη θλίψη και τον θυμό τους οι «μεγαλόψυχοι» της χώρας, κι ας σκεφτούν ώριμα – το τελευταίο που θα ήθελε αυτή την ώρα ο τόπος, είναι να επιβαρυνθεί και με μια διχαστική συζήτηση για το πολιτειακό.

(Γιατί το ακούσαμε κι αυτό – ότι το δημοψήφισμα του ’74 δεν έγινε επί ίσοις όροις για τον Κωνσταντίνο, ότι αδικήθηκε…).

Στην τελική, όσοι γοητεύονται από τα πάθη και τις ίντριγκες ενός θρόνου, υπάρχει το «Crown» στο NETFLIX να ξεδώσουν…