«Εδώ υπάρχει ένας έρωτας μεγάλος»

Δεν έχω αποσαφηνίσει ακόμη αν «εδώ υπάρχει ένας έρωτας μεγάλος» (όπως τραγουδούσαν μοναδικά, εκεί στις αρχές της δεκαετίας του ’90, ντουέτο ο Μάκης Χριστοδουλόπουλος με τη Λίτσα Διαμάντη), αλλά σκέφτομαι να μιλήσω «για κάτι πράγματα μικρά» – στίχος από το ίδιο τραγούδι.

Εν προκειμένω, αν αυτό το παρατεταμένο, επιθετικό φλερτ του «Λεγάμενου» προς τον Ευάγγελο Βενιζέλο θα εξελιχθεί σε «μεγάλο έρωτα». Για κάποιον που παρακολουθεί τα θέματα από κοντά και προσπαθεί να διακρίνει πίσω από τις γραμμές μικρές ψηφίδες, ατάκτως ερριμμένες, του δημιουργείται η αίσθηση ότι αυτό που συμβαίνει μεταξύ του «Λεγάμενου» και του Ευάγγελου Βενιζέλου δεν προσιδιάζει σε ουτοπία, δεν πρόκειται για μια φενάκη. Αλλά για κάτι υπαρκτό, που μπορεί μεν να μην είναι ακόμα κάτι χειροπιαστό, πλην όμως, όπως και να το δεις, όπως και να το εξετάσεις, δείχνει πως «κάτι» υπάρχει.

Είναι ο άδολος, ο απλός θαυμασμός ενός ημιμαθούς προς έναν κορυφαίο πανεπιστημιακό δάσκαλο; Είναι το δέος της μετριότητας μπροστά στην εμφανέστατη οξυδέρκεια; Πρόκειται για παραδοχή της άγνοιας ενώπιον της διάχυτης και πανθομολογούμενης γνώσης; Ή μήπως για την έμμεση αναγνώριση του πόσο λάθος κάναμε να τον τσουβαλιάσουμε τον Βενιζέλο στη σκευωρία με τη Novartis; Ο,τι και να συμβαίνει πάντως, «κάτι» υπάρχει. Αλλιώς γιατί να θέσει πρώτο το όνομα του Ευάγγελου Βενιζέλου ο «Λεγάμενος» στην ανακοίνωση που εξέδωσε αναφορικά με τις αντιδράσεις των συνταγματολόγων σχετικά με τη γνωμάτευση Ντογιάκου για την ΑΔΑΕ και τις παρακολουθήσεις; Και μάλιστα, πριν από τον πρόεδρο Προκόπη (Παυλόπουλο); Ο οποίος αυτή την περίοδο δίνει ρέστα σε αντικυβερνητικές τοποθετήσεις;

Δεν έκανε λάθος. Τον Βενιζέλο ήθελε να τιμήσει. Τον Βενιζέλο και τη στάση του.

Ολα επιτρέπονται στην πολιτική

Βεβαίως, μερικά «σταγονίδια» αντιβενιζελισμού στην «Αυγή» επιχείρησαν να βάλουν τα πράγματα στη θέση τους, διότι έχει αρχίσει και σηκώνεται η τρίχα κάγκελο των οπαδών, που τα βλέπουν όλα αυτά και δεν μπορούν να χωνέψουν το «φλερτ» του αρχηγού.

Ετσι, σε μια προφανή κίνηση να επαναφέρουν την ηρεμία στο στρατόπεδο, στο προχθεσινό πρωτοσέλιδο της εφημερίδας τοποθέτησαν το όνομα του Βενιζέλου πίσω από εκείνα του προέδρου Προκόπη (Παυλόπουλου) και της λατρεμένης Βασιλικής Θάνου. Ομως, τίποτε δεν αλλάζει, και υπενθυμίζω σχετικά ότι μετράει ήδη ένα εξάμηνο αυτή η κατάσταση με το «φλερτ»: ήτοι, από την ημέρα που ο Βενιζέλος έκανε την πρώτη «αντικυβερνητική» παρέμβαση για τις υποκλοπές, με αφορμή την πιστοποίηση της παρακολούθησης του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Νίκου Ανδρουλάκη.

Ο «Λεγάμενος», υπενθυμίζω επίσης, ήταν εκ των πρώτων που έσπευσαν να αξιοποιήσουν το περιεχόμενό της και επιπλέον να απονείμουν εύσημα στον πρώην πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ για την ευθύτητα με την οποία τοποθετήθηκε, φυσικά κατά της κυβέρνησης και των μεθοδεύσεών της.

(Και να τον αναφέρει έκτοτε σε κάθε συνέντευξή του με ιδιαιτέρως κολακευτικό τρόπο).

Πολλοί έλεγαν τότε ότι ο «Λεγάμενος», κατά την προσφιλή του τακτική, επιχείρησε να εκμεταλλευτεί το γεγονός προκειμένου οι οπαδοί να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι «να, ακόμη και ο Βενιζέλος, που είναι δικός τους, τους καταγγέλλει».

Ω, πόσο λάθος έκαναν, πόσο έξω έπεσαν. Πόσο γελάστηκαν…

Παιδί μου, χώνεψέ το, «εδώ υπάρχει ένας έρωτας μεγάλος / κι εσύ μιλάς για κάτι πράγματα μικρά / καρδιά μου, όλα επιτρέπονται τη νύχτα / και οι ευθύνες είναι λόγια περιττά» – αν αντικαταστήσεις τη «νύχτα» με την «πολιτική», έχεις όλη την εικόνα…

Υπερκομματικό προφίλ

Το πού μπορεί να οδηγήσει όλο αυτό, μη με ρωτάτε, δεν ξέρω. Ούτε το κληρονομικό χάρισμα διαθέτω, ούτε υπάρχει και τρόπος να το αποκτήσω τους επόμενους τρεις – τέσσερις μήνες ως τις εκλογές. Πολύ περισσότερο, δεν έχω και τη διάθεση να αρχίσω να μασάω ή να φουμάρω τίποτε χορταράκια του Θεού, ως άλλη Πυθία, και να το ρίξω στη μαντεία και τις προβλέψεις. Αυτό που μπορώ να κάνω, και το κάνω, είναι να παρατηρώ και τι κάνουν οι «απέναντι» του «Λεγάμενου»: είδατε εσείς καμιά έντονη αντίδραση κατά όσων διατύπωσε ο Βενιζέλος στην εμπεριστατωμένη ανάλυσή του για το θέμα της παρέμβασης Ντογιάκου; Ακούσατε μήπως κάποιο κορυφαίο στέλεχος της ΝουΔου να την «πέφτει», κατά το κοινώς λεγόμενο, στον Βενιζέλο με τίποτε (αγοραίες) εκφράσεις του είδους «τι είναι αυτά που μας λες, τα ‘χεις κάνει πλακάκια κι εσύ με τον ΣΥΡΙΖΑ»;

Δεν είδατε, ούτε κι εγώ δε, διότι απλούστατα δεν υπάρχουν.

Αρα, πού μπορούμε να καταλήξουμε σήμερα Σάββατο που ο μήνας είναι Ιανουάριος, έχει 14 και είναι έως τώρα ο πιο ήπιος χειμώνας που έχουμε ζήσει τα (πολλά) τελευταία χρόνια; Οτι κάπως έτσι φιλοτεχνείται το υπερκομματικό προφίλ του Ευάγγελου Βενιζέλου, που αποχωρίζεται την εικόνα ενός ακόμη πρώην (προέδρου του ΠΑΣΟΚ, αντιπροέδρου κυβερνήσεων, υπουργού) και ενδύεται, δόξη και τιμή, τον μανδύα του υπερκομματικού Κιγκινάτου, ο οποίος πλέον έχει τη σοφία και την υπομονή να αναμένει ότι πολύ σύντομα θα του χτυπήσουν την πόρτα.

Και δεν θα είναι ο γαλατάς (αυτό δανεικό είναι, το έλεγαν παλιά οι δημοσιογράφοι, τότε που υπήρχαν γαλατάδες και μοίραζαν πρωί πρωί γάλα)…

Τα Γλυπτά θέλουν τον χρόνο τους

Θα περίμενε κανείς να έχει πέσει κατήφεια στο κυβερνητικό στρατόπεδο μετά τη δημόσια παρέμβαση της υπουργού Πολιτισμού της Βρετανίας, κυρίας Ντόνοβαν, ότι τα Γλυπτά του Παρθενώνα ανήκουν στη Βρετανία. Ενημερώνω πως όχι. Η κυρία Ντόνοβαν έκανε το αυτονόητο – είπε αυτά που έπρεπε να πει, μου ανέφερε σχετικά κυβερνητικός παράγων που έχει άμεση γνώση του θέματος. «Οτιδήποτε λιγότερο από αυτό που είπε θα προκαλούσε τεράστιες αντιδράσεις», μου ανέφερε χαρακτηριστικά. Και πρόσθεσε, για όσους απογοητεύθηκαν, ότι «το θέμα έκλεισε», πως «εμείς συνεχίζουμε κανονικά τη διαπραγμάτευση με το Βρετανικό Μουσείο και ευελπιστούμε σε ένα θετικό αποτέλεσμα. Φυσικά, αυτή η ιστορία δεν είναι θέμα εβδομάδων ή μηνών. Θα πάρει χρόνο. Γι’ αυτό πρέπει να κάνουμε υπομονή. Και μην ξεχνάμε, γιατί εσείς το έχετε γράψει πρόσφατα, ότι έχουμε ένα μεγάλο σύμμαχο στην προσπάθειά μας: τον καιρό στο Λονδίνο».

Για να δούμε…

(Για τον καιρό δεν ανησυχώ – κακός, ψυχρός κι ανάποδος θα είναι σύντομα).

Ο ζωγράφος Λιντζέρης

Εγώ τον ήξερα ως μαχητικό βουλευτή της Β’ Πειραιά (φυσικά ΠΑΣΟΚ) τον Δημήτρη Λιντζέρη, αυτός τώρα μου βγήκε ζωγράφος, και μάλιστα καλός, απ΄ ό,τι μου είπαν. Ο Λιντζέρης λοιπόν, που παραμένει εδώ και μερικά χρόνια εκτός πολιτικής, αλλά πάντα εντός ΠΑΣΟΚ, παρουσιάζει τη μεθεπόμενη Τετάρτη 25 Ιανουαρίου την πρώτη ατομική του έκθεση ζωγραφικής στον Πολιτιστικό Πολυχώρο «Μάνος Λοΐζος» του Δήμου Νίκαιας. Ο τίτλος της ατομικής έκθεσης είναι «Κατάθεση ψυχής» και δεν έχω ιδιαίτερη πληροφόρηση αν σχετίζεται αυτή η «κατάθεση» με την πολιτική, αλλά σημειώνω ότι η πολιτική θα έχει σοβαρή εκπροσώπηση στα εγκαίνια. Θα μιλήσουν γι’ αυτόν ο Ευάγγελος Βενιζέλος και η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, παρακαλώ. Δεν το λες και μικρό πράγμα αυτό. Επίσης την εκδήλωση θα χαιρετίσει ο κ. Ευάγγελος Λιβιεράτος, ομότιμος καθηγητής του ΑΠΘ, ενώ για τον Δημήτρη Λιντζέρη ως ζωγράφο θα μιλήσει η ιστορικός τέχνης και θεωρίας του πολιτισμού στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο, κυρία Αθηνά Σχινά, η οποία επιμελείται την έκθεση των έργων του και τον εικαστικό του κατάλογο. Οσοι πιστοί (Πειραιώτες και λοιποί) σημειώστε την 25η Ιανουαρίου και προσέλθετε…