Συνταγματολόγοι, ομάδα πίεσης

Το προηγούμενο διάστημα ίσως να έχετε παρατηρήσει ότι υπάρχουν συνεχώς νομικοί καβγάδες στον απόηχο της επισύνδεσης των επικοινωνιών του Νίκου Ανδρουλάκη, που τον περασμένο Αύγουστο δημιούργησε κυβερνητική κρίση. Στην πορεία, το θέμα των παρακολουθήσεων έγινε σίριαλ, με πολλά πλην αμφιλεγόμενα επεισόδια. Το σίριαλ αυτό που θα ανέμενε κανείς να πλήξει τον Πρωθυπουργό και την κυβέρνηση, όπως τουλάχιστον φαίνεται στις δημοσκοπήσεις, δεν είχε σοβαρό αντίκτυπο στα ποσοστά τους, γι’ αυτό άλλωστε η αξιωματική αντιπολίτευση δεν δίνει πια την έμφαση που έδινε παλιότερα έχοντας στρέψει τα αντιπολιτευτικά πυρά της στην ακρίβεια, στην ποιότητα του Δημοσίου, σε φαινόμενα διαφθοράς και, γενικώς, στα συνήθη ζητήματα τα οποία διαμορφώνουν εκλογικές τάσεις.

Στο μεταξύ, το σίριαλ συνεχίζεται και, κατά καιρούς, τα επεισόδιά του γίνονται πρωτοσέλιδα, απασχολούν συνέδρια, τροφοδοτούν εκπομπές και πύρινα άρθρα. Πιο πρόσφατο επεισόδιο, ο θόρυβος εναντίον του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Ισίδωρου Ντογιάκου, μετά τη γνωμοδότησή του ότι η ΑΔΑΕ δεν έχει το δικαίωμα να διαχειρίζεται αιτήματα πολιτών που ζητούν να πληροφορηθούν αν υπήρξε παρακολούθηση των τηλεφώνων τους για λόγους εθνικής ασφάλειας. Η γνωμοδότηση αυτή απέφερε πολλές αντιδράσεις καθώς και απάντηση του προέδρου της ΑΔΑΕ, επίσης δικαστικού Χρήστου Ράμμου. Στη συζήτηση παρενέβησαν σχετικοί και άσχετοι, ενώ η αντιπολίτευση βρήκε ένα ακόμα βήμα κριτικής (εντέχνως συσχετίζοντας τον ανώτατο δικαστικό με την κυβέρνηση).

Ως άσχετος με τα ζητήματα, από τους σχετικούς που παρενέβησαν διάβασα ένα ενδιαφέρον, επικριτικό για τον κ. Ντογιάκο, σχόλιο του Ευάγγελου Βενιζέλου, ο οποίος υποδεικνύει στον εισαγγελέα να βρει «τη βούληση και το θάρρος να επανεξετάσει τη γνωμοδότησή» του. Στη χθεσινή «Καθημερινή» ο καθηγητής Αντώνης Μανιτάκης έχει μια διαφορετική προσέγγιση. Ανησυχεί για το κύρος των θεσμών επειδή «η θεμιτή, κατά τα άλλα, αντιδικία ξεφεύγει από τα όρια ενός υπεύθυνου θεσμικού διαλόγου και γίνεται αντικείμενο ανενδοίαστης κομματικής εκμετάλλευσης σε μια περίοδο οξυμένης διχαστικής προεκλογικής περιόδου», με αποτέλεσμα ένα νομικό κατά βάση ζήτημα να οδηγεί σε πολιτική οξύτητα και αγεφύρωτα πάθη. «Τελικός κριτής [της διαφωνίας] θα είναι, ούτως ή άλλως η Δικαιοσύνη», λέει ο κ. Μανιτάκης, που παρατηρεί ότι «η καλλιέργεια διχαστικού πολιτικού κλίματος, νόσος ενδημική της συνταγματικής μας Ιστορίας, κόστισε και κοστίζει ακριβά στη Δημοκρατία», γι’ αυτό ζητεί συνεννόηση από τους άμεσα εμπλεκόμενους, να δείξουν διακριτικά ότι ο ένας τιμά τον θεσμικό ρόλο του άλλου.

Παράλληλα με αυτά τα κείμενα, κυκλοφόρησε ακόμα ένα, επικριτικό για τον κ. Ντογιάκο, γραμμένο όχι από έναν αλλά από 16 συνταγματολόγους – στο οποίο, μάλιστα, συμμετέχει και ο Ευάγγελος Βενιζέλος, παρότι έχει γράψει αναλυτικότερο και ψυχραιμότερο, νομίζω, σχόλιο. Φυσικά, όπως θα αναμενόταν από όποιον ξέρει, ενώ το κείμενο προοριζόταν για την «Καθημερινή» (έτσι έλεγαν μεταξύ τους οι συντάκτες του), βρέθηκε πρώτο θέμα στην «ΕφΣυν».

Δεν θα σχολιάσω το πνεύμα του κειμένου των δεκαέξι (πλην ενός, αφού ο καθηγητής Φίλιππος Σπυρόπουλος δήλωσε ότι δεν συνυπέγραψε τη δήλωση, και ήδη έχει έντονη δημόσια διαφωνία με τον συνάδελφό του Νίκο Αλιβιζάτο, που εικάζω ότι θα τέρψει τους κουτσομπόληδες).

Θα πω όμως κάτι το οποίο έχει σημασία. Στην επιστημονική διαμάχη, δεκαέξι συνταγματολόγοι δεν υπογράφουν επιστημονικά αλλά πολιτικά κείμενα. Δεν δρουν ως επιστήμονες αλλά ως ακτιβιστές. 16 καθηγητές συνταγματικού δικαίου δεν είναι επιστήμονες σε εγρήγορση, είναι ομάδα πίεσης με προφανή πολιτικό στόχο.

Στον στόχο αυτόν, άλλωστε, μπήκε και ο συνδικαλισμός των δικηγόρων, χθες βράδυ. Διότι μετά τους στρατηγούς ακολουθούν και οι πελταστές.

Το ΠΑΣΟΚ ανησυχεί για τα ΑΕΙ!
Από ανακοίνωση της τομεάρχη Παιδείας του ΠΑΣΟΚ, Χαράς Κεφαλίδου, διάβασα ότι έγιναν σοβαρά επεισόδια στις 10 Ιανουαρίου 2023 στη Σχολή Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Φυσικών Επιστημών του Μετσόβιου Πολυτεχνείου, όπου ομάδα ατόμων εμπόδισε τον κοσμήτορα της σχολής να κάνει το μάθημά του. Η βουλευτίνα, που την παρακολουθώ με ενδιαφέρον, εξανίσταται για το γεγονός και επικρίνει την κυβέρνηση επειδή συνεχίζονται τα φαινόμενα βίας στα ΑΕΙ. Θεέ μου!
Ως εδώ μαζί της; Τι προτείνει όμως για να εξαλειφθούν; «Καταδικάζει απερίφραστα, βρίσκεται στο πλευρό της ακαδημαϊκής κοινότητας, στηρίζει το δύσκολο έργο των πανεπιστημιακών δασκάλων και καλεί την ηγεσία του υπουργείου Παιδείας να ενδιαφερθεί».
Θαυμάσια. Εως τώρα η κυβέρνηση είχε ψηφίσει την πανεπιστημιακή αστυνομία, την οποία δεν ήθελε η κ. Κεφαλίδου, όπως δεν ήθελαν τα κόμματα της αντιπολίτευσης, οι καθηγητές Πανεπιστημίου, οι φοιτητές και οι παρατάξεις τους, ούτε καν πολλοί στην κυβέρνηση και στο υπουργείο Παιδείας επειδή φοβούνται το πολιτικό κόστος. Αν όμως η πανεπιστημιακή αστυνομία είναι κάτι κακό, μήπως μπορεί να μας πει η κ. Κεφαλίδου πώς θα καταπνιγεί η βία στις σχολές; Κανονικά να μας πει, ένα-δυο-τρία, όχι γενικότητες που, απλώς, υπερτονίζουν ότι είναι ΠΑΣΟΚ, ένα κόμμα που (με εξαίρεση την εποχή Σημίτη) πολιτεύτηκε με γενικότητες.