Το γινάτι και το δάκρυ

Οι χώρες «δεν κυβερνούνται με συναισθήματα» είχε δηλώσει πολλές δεκαετίες πριν γίνει αεροδρόμιο ο Σαρλ Ντε Γκωλ  αλλά αυτό φαίνεται αφορά -εκτός από τους προτεστάντες που όλοι ξέρουμε πόσο ψυχροί και ανάλγητοι είναι – και τους καθολικούς που είχαν καλύτερη φήμη· μπορεί όμως και να μην είναι θέμα θρησκειών αλλά πολιτικού προσωπικού.

Διότι ως τώρα ήξερα πως εμείς οι ζεστοί και ανθρώπινοι ορθόδοξοι μπλέξαμε με το «Όνομα» επί 30 χρόνια για το δάκρυ του Κωνσταντίνου Καραμανλή που δεν μπορούσε να αντέξει να υπάρχει άλλη Μακεδονία εκτός από εκείνη που είχε γεννηθεί. Χθες έμαθα από τα «Νέα» πως μπλέξαμε πριν 40 χρόνια – και ακόμα να ξεμπλέξουμε- με τα «Ελγίνεια Μάρμαρα» ή «Γλυπτά του Παρθενώνα» επειδή η Μελίνα Μερκούρη είχε γινάτι: όταν πριν 60 χρόνια γύριζε τη «Φαίδρα» στο Λονδίνο και στο Βρετανικό Μουσείο, η βασιλική οικογένεια και η διοίκηση του μουσείου δεν είχα αποδώσει στην ίδια και στον Ζυλ Ντασέν τις τιμές που άξιζαν.

Κάνουμε λοιπόν ότι μπορούμε να πάρουμε εκδίκηση για το γινάτι της Μελίνας – που επιπλέον είχε κάνει την ιστορική δήλωση «το Όνομα είναι η ψυχή μας». Προσπαθούμε να φέρουμε τα Ελγίνεια ώστε, ει δυνατόν, να ψηφίσουν στις εκλογές στη θέση των εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων του Λονδίνου που δεν πρόκειται να ψηφίσουν διότι, κατά την Βουλή των Ελλήνων, έπρεπε να συγκεντρώσουν βουνό από έγγραφα για να αποδείξουν πως είναι Ελληνίδες/ες ώστε να δικαιούνται ψήφου, εν αντιθέσει με τα Ελγίνεια που είναι ηλίου φαεινότερο πως είναι δικά μας – και  ας έχουν να υποβάλλουν φορολογική  δήλωση στον κ. Σταϊκούρα μερικές χιλιάδες χρόνια ενώ οι υπόλοιποι κάτοικοι Λονδίνου το πολύ 1-2 δεκάδες χρόνια.

Ορισμένοι λένε πως υπάρχουν 100.000 Ελληνίδες/ες  στο Λονδίνου, άλλοι 300.000, ας πούμε 200.000. Αν ήσαν εδώ, πολλοί από αυτούς/ες θα παντρεύονταν και θα έκαναν παιδιά και θα ήσαν όλοι μαζί πάνω-κάτω 400.000 παιδιά και γονείς. Μέτρησα ότι τα κομμάτια ζωφόρου, μετοπών και μορφών που βρίσκονται στο Λονδίνο είναι 90, ας πούμε 100 – κάθε κομμάτι καλείται να υποκαταστήσει 4.000 Έλληνες που έχουν απαγάγει οι Βρετανοί στο Λονδίνο·

Τους έχουν βάλει να δουλεύουν, να πληρώνουν φόρους, σχολεία, γιατρούς, δικηγόρους καταστήματα. Η Βρετανία γίνεται πλουσιότερη, πληθαίνει κιόλας η λεγόμενη «μεσαία τάξη – γιατί είναι νέοι άνθρωποι με πτυχία και ταλέντα που δεν μπορούν να τα αξιοποιήσουν στην πτωχευμένη χώρα που νοιάζεται να φέρει πίσω μάρμαρα και διώχνει τα παιδιά της μετανάστες και κυβερνιέται με το δάκρυ και το γινάτι.