Είπε το αυτονόητο

Οι πανεπιστημιακοί συνήθως χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: σε εκείνους που ανέχονται να ακούνε ποταμούς βλακείας και στους άλλους, εκείνους που δεν κατέχουν το μυστικό της αταραξίας και τους είναι αδύνατο να ανέχονται βλακείες στο περιβάλλον, χωρίς να ενοχλούνται και να αντιδρούν. Οι πρώτοι, που είναι και οι περισσότεροι, κατά κανόνα διαπρέπουν στον δημόσιο βίο, καθώς η ανοχή τους στη βλακεία τους προστατεύει από προστριβές και διενέξεις. Τους άλλους σπανίως (ή από σπόντα) τους συναντάμε στην πολιτική και, όταν τους βρίσκουμε, συχνά είναι μπλεγμένοι σε διαμάχες που αιτία έχουν τη δυσανεξία τους στη βλακεία.

Τέτοια είναι η περίπτωση του Αγγελου Συρίγου, που έμπλεξε πάλι επειδή είπε την πραγματικότητα με το όνομά της και προσέβαλε τα χρηστά ήθη των πιστών. Είπε, δηλαδή, ο αθεόφοβος ότι, τελικά, οι Τούρκοι θα πάρουν τα F-16, επειδή αυτό συμφέρει σε τελευταία ανάλυση τη συμμαχία της Δύσης, όπως συμφέρει και εμάς, εφόσον η προμήθεια γίνει με τους όρους που θέτει ο ξακουστός γερουσιαστής Μενέντεζ (να μη χρησιμοποιούνται για υπερπτήσεις στο Αιγαίο κ.λπ.). Το αποτέλεσμα είναι ότι οι μαξιμαλιστές του εξωτερικού, όπως ο Εντι Ζεμενίδης, τον λένε πράκτορα των Τούρκων, ο δε ΣΥΡΙΖΑ τον καταγγέλλει ως πράκτορα του Στόλτενμπεργκ.

Δεν υπάρχει χειρότερο ανοσιούργημα από το να λες το αυτονόητο όταν όλοι γύρω σου το κρύβουν με ευσεβείς πόθους. Οσοι έχουν ένα συνηθισμένο μυαλό και παρακολουθούν την εξέλιξη του κόσμου γύρω από την ομορφότερη χώρα του κόσμου, που ως γνωστόν κατοικείται από τον εξυπνότερο λαό του κόσμου, καταλαβαίνουν ότι ο Μενέντεζ είναι ένας αμερικανός γερουσιαστής, που μεριμνά πρωτίστως για τα συμφέροντα της χώρας του· δεν φορά φουστανέλα και δεν συνεχίζει τον αγώνα του 1821. Ούτε προσπαθεί να διώξει την Τουρκία από το ΝΑΤΟ. Με τις αντιρρήσεις και τους όρους που θέτει προς την Τουρκία, ο Μενέντεζ αποσκοπεί στην εξομάλυνση της λειτουργίας του ΝΑΤΟ στη Νοτιοανατολική πτέρυγά του. Αυτό θέλουμε και εμείς, αν δεν κάνω λάθος, εξού η γενική ικανοποίηση του πολιτικού κόσμου (του δημοκρατικού τόξου) για τη σθεναρή στάση του προέδρου της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας των ΗΠΑ.

Συνεπώς, τι το φοβερό είπε ο Συρίγος και προς τι η «ιερά αγανάκτησις» δεν καταλαβαίνω. Καταλαβαίνω πολύ καλά, όμως, τις σκοπιμότητες όσων αντέδρασαν, αλλά είναι πολύ ποταπές για να ασχοληθώ μαζί τους…

ΦΟΡΟΥΣΕ ΠΕΡΟΥΚΑ

Δεκαπέντε ψηφοφορίες χρειάστηκαν για να εκλεγεί ο Κέβιν Μακάρθι πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων στις ΗΠΑ, εξαιτίας ενός πυρήνα ακροδεξιών τραμπικών που του έθεταν όρους – στους οποίους τελικά υπέκυψε, προκειμένου να εκλεγεί. Δεν θα καταπιαστώ με την ουσία του θέματος, αλλά με μία λεπτομέρειά του που με συγκινεί και στην οποία εντοπίζω ένα σπάνιο είδος ανδρείας. Εννοώ το περιστατικό που είδε όλος ο κόσμος, στο οποίο ένας ρεπουμπλικανός βουλευτής από την Αλαμπάμα, ονόματι Μάικ Ρότζερς, κινείται απειλητικά εναντίον του επικεφαλής της εσωκομματικής αντιπολίτευσης, αλλά την τελευταία στιγμή τον μαγκώνει ένας συνάδελφός του με μια παραλλαγή κεφαλοκλειδώματος και τον απομακρύνει, ενώ συγχρόνως του κρατάει το στόμα κλειστό – ίσως για να μη λέει κακές λέξεις.

Η λεπτομέρεια που ουδείς σχολίασε είναι ότι ο επιτιθέμενος φοράει περούκα. Είναι εμφανέστατο και γνωστό ευρέως, εξάλλου, στο Καπιτώλιο ότι ο Ρότζερς είναι περουκοφόρος. Μάλιστα φοράει την ίδια περούκα περισσότερο από μία δεκαετία, με μόνη διαφορά ότι τα τελευταία χρόνια έχει γκριζάρει κάπως το χρώμα της. Το δε αξιοθαύμαστο στη σκηνή του κεφαλοκλειδώματος είναι ότι ο τύπος που τον ακινητοποιεί το κάνει με τόση τέχνη, ώστε δεν πειράζει την περούκα, η οποία μένει στη θέση της!

Αξίζουν συγχαρητήρια στον άνθρωπο που παρενέβη και για τον χειρισμό ενός τόσο λεπτού ζητήματος όσο η περούκα, πρωτίστως όμως για την ανδρεία του. Γιατί πρέπει να το αναγνωρίσουμε ότι ένας περουκοφόρος που επιτίθεται είναι αποφασισμένος για όλα, διότι πολύ απλά έχει ξεχάσει την περούκα του. Είναι σαν να φοράς γυαλιά για υψηλή μυωπία και να κάνεις τσαμπουκάδες. Μη σας πω ότι είναι και χειρότερο, διότι αν του γυαλάκια του σπάσουν τα γυαλιά στον καβγά τον λυπάσαι, αν όμως του περουκοφόρου του φύγει η περούκα γελάς, όσο τραγική και αν είναι η κατάσταση. Συνεπώς, ο περουκοφόρος διακινδυνεύει περισσότερα από τον γυαλάκια και, εξ αυτού του λόγου, είναι και περισσότερο επικίνδυνος.