Οι κομπάρσοι που {LF}έγιναν πρωταγωνιστές

Στη σκιά του Qatargate, ακόμα μια ελληνίδα ευρωβουλεύτρια απασχόλησε τις ευρωπαϊκές Αρχές την περασμένη εβδομάδα. Σε μια σαφώς μικρότερης έκτασης προβληματική οικονομική υπόθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η εκλεγμένη με τη Νέα Δημοκρατία Μαρία Σπυράκη κατηγορείται για κακοδιαχείριση κοινοτικών πόρων.

Την περασμένη Πέμπτη (15/12) η ευρωπαία εισαγγελέας Λόρα Κόβεσι αιτήθηκε την άρση της βουλευτικής ασυλίας της Μαρίας Σπυράκη, αλλά και της Εύας Καϊλή, ύστερα από έρευνα της Ευρωπαϊκής Αρχής Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF), η οποία διαπίστωσε παρατυπίες στη διαχείριση κοινοτικών πόρων για τη μισθοδοσία των συνεργατών τους. Κάθε μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου έχει στη διάθεσή του 23.400 ευρώ μηνιαίως για να πληρώνει τους βοηθούς του στις Βρυξέλλες και στη χώρα καταγωγής.

Αν και πρόκειται για μια υπόθεση απολύτως διακριτή από το Qatargate, υπάρχει μια κοινή συνισταμένη. Αυτή δεν είναι άλλη από τον κεντρικό ρόλο που διαδραματίζουν οι κοινοβουλευτικοί βοηθοί των ευρωβουλευτών. Στην περίπτωση της Μαρίας Σπυράκη, βοηθός της φέρεται ότι λάμβανε επίδομα αλλοδαπής από το ΕΚ χωρίς να το δικαιούται, ζημιώνοντας το ευρωπαϊκό ταμείο κατά περίπου 21.000 ευρώ, σύμφωνα με την ίδια την ευρωβουλευτή.

Κεντρικός ρόλος

Στην περίπτωση του Qatargate, ο σύντροφος της Καϊλή, Φραντσέσκο Τζόρτζι, «insider» των Βρυξελλών ως κοινοβουλευτικός βοηθός του ιταλού ευρωβουλευτή Αντρέα Κοτσολίνο και παλαιότερα του «εγκεφάλου» Πιερ-Αντόνιο Παντσέρι, φέρεται ότι έχει παίξει κεντρικό ρόλο. «Αν δούμε την υπόθεση από απόσταση, φαίνεται πως ο Τζόρτζι υπάκουε τον Παντσέρι» υπογραμμίζει μιλώντας στα «ΝΕΑ» ο Ιβ Μπερτονσίνι, σύμβουλος για ευρωπαϊκά ζητήματα και καθηγητής στη ESCP Business School του Παρισιού. Εν τω μεταξύ, οι βελγικές Αρχές ερευνούν την πιθανή εμπλοκή στην υπόθεση και άλλων κοινοβουλευτικών βοηθών ευρωβουλευτών, των οποίων τα γραφεία έχουν σφραγιστεί.

Αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που κοινοβουλευτικοί βοηθοί ευρωβουλευτών απασχολούν την κοινή γνώμη και την OLAF. Τις περισσότερες φορές αυτό έχει συμβεί λόγω της κακοδιαχείρισης κοινοτικών πόρων από τους ευρωβουλευτές. «Οφείλουμε να κάνουμε τη διάκριση μεταξύ της διασπάθισης δημόσιου ευρωπαϊκού χρήματος και της διαφθοράς, της αποδοχής δηλαδή ιδιωτικών κεφαλαίων από ευρωβουλευτές» τονίζει ο Ιβ Μπερτονσίνι.

Τα γαλλικά κόμματα

Η πλέον εμβληματική σχετική υπόθεση αφορά το κόμμα της Μαρίν Λεπέν, το οποίο ζημίωσε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συνολικά με ποσό που αγγίζει τα 6,8 εκατ. ευρώ. Συγκεκριμένα, το ακροδεξιό κόμμα της Γαλλίας δήλωνε στελέχη που εργάζονταν για αυτό σε εθνικό επίπεδο ως κοινοβουλευτικούς βοηθούς των ευρωβουλευτών του. ΈΕτσι, χρησιμοποιούσε κοινοτικούς πόρους για εργασίες άσχετες με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Την ίδια τακτική, αλλά σε μικρότερη κλίμακα, έχουν ακολουθήσει και άλλα γαλλικά κόμματα, όπως το κεντρώο Δημοκρατικό Κίνημα (MoDem), αλλά και το Κόμμα της Αριστεράς (Parti de Gauche), του οποίου ηγείτο ο Ζαν-Λικ Μελανσόν. «Είναι ένα συχνό φαινόμενο που οφείλεται στο πλειοψηφικό εκλογικό σύστημα της Γαλλίας» επισημαίνει ο Ιβ Μπερτονσίνι. Οπως εξηγεί, καθώς τα μικρά κόμματα δύσκολα καταφέρνουν να μπουν στη Γαλλική Εθνοσυνέλευση, χρησιμοποιούν τα προνόμια που παρέχει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για να αναπτύξουν τις δραστηριότητές τους εντός της χώρας. Εξάλλου, παρόμοια είναι και η περίπτωση του UKIP, του κόμματος του θερμού υποστηρικτή του Brexit Νάιτζελ Φάρατζ, το οποίο υποχρεώθηκε να αποπληρώσει περίπου 240.000 στερλίνες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Είτε ως όργανα των προϊσταμένων τους είτε με ενεργό ρόλο, οι κοινοβουλευτικοί βοηθοί των Βρυξελλών από… κομπάρσοι εξελίσσονται στους απρόσμενους πρωταγωνιστές των υποθέσεων που εσχάτως κλονίζουν την εμπιστοσύνη στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα.