Στίγμα

Δύο γαμπροί για μία νύφη

Το καλό νέο είναι ότι έχουμε προϋπολογισμό για το 2023, ασχέτως του αν αυτός θα εφαρμοστεί, πώς θα εφαρμοστεί και ποιος θα κληθεί να τον υλοποιήσει. Η χωρίς εκπλήξεις, υπερψήφισή του το Σάββατο το βράδυ απάλλαξε την αντιπολίτευση και δη την αξιωματική που τη βλέπω πολύ ταραγμένη εξαιτίας του σκανδάλου των υποκλοπών, να πετάξει στις εφτά θάλασσες (τις κανονικές, όχι τις άλλες της Θεσσαλονίκης), το ύψιστο κοινοβουλευτικό όπλο που διαθέτει – την πρόταση μομφής. Τζάμπα θα πήγαινε, αποδείχθηκε. 156 βουλευτές έχει η Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝουΔου, 156 είδαν τον προϋπολογισμό τόσο εκλεκτό και τόσο καλά δομημένο, που τον υπερψήφισαν χωρίς δεύτερη κουβέντα. Με τη μία. Μηδέν απώλειες για τον πρόεδρο Κυριάκο, ο οποίος ως φαίνεται το είχε ψυχανεμιστεί το έργο, εξού και κάθε τρεις και λίγο, την προπερασμένη εβδομάδα, καλούσε τον «Λεγάμενο» να καταθέσει πρόταση μομφής για τις υποκλοπές, για να διαπιστώσει πόσο συμπαγής (λέμε τώρα) είναι η ΚΟ του κόμματος.

Ο «Λεγάμενος» δεν τσίμπησε, αλλά μια αλήθεια που υπάρχει είναι ότι θα περίμενε το βράδυ του Σαββάτου να ήταν πιο ζορισμένο για τον Κυριάκο. Δεν ήταν. Και τώρα πάμε γι’ άλλα. Για τον καινούργιο χρόνο, συγκεκριμένα, που επέρχεται πλησίστιος, αν και όσα συναρτώνται από την έλευσή του δεν έχουν ακόμη αρχίσει να δείχνουν τα δόντια τους.

Το άλλο που έχω να παρατηρήσω, σε σχέση με τη μονομαχία του Σαββάτου, ήταν ότι δεν είδαμε και κάτι το τρομερά ενδιαφέρον – χιλιοειπωμένα πράγματα, τα οποία μπορούν να οροθετηθούν με τις λέξεις υποκλοπές, Καϊλή, διαφθορά, σεισμοί, λιμοί, καταποντισμοί, και στην άκρη μια νύφη – το ΠΑΣΟΚ. Και δύο γαμπροί. Που ο ένας την καταγγέλλει (τη «νύφη») ότι είναι άστατη, ιδιοτελής και εν πολλοίς δεν ξέρει τι θέλει και ο άλλος, πιο πονηρός, πασχίζει να την κερδίσει πότε με το να την κανακεύει, να τη «φτιάχνει», και πότε να αποφεύγει να της επισημαίνει τα κουσούρια της.

Γενικώς, όσοι λίγοι είπαν μετά το Κροατία – Μαρόκο, να ρίξουν και μια ματιά στη Βουλή άρχισαν τα βαθιά χασμουρητά και είπαν να το γυρίσουν Mega να δουν τη Ρούλα «Στο σπίτι με τον Μιχάλη Ρακιντζή»…

Η απόφαση για τις κάλπες

Εκλογές πάλι δεν είχαμε. Ο πρόεδρος Κυριάκος απέρριψε για άλλη μια φορά τις αγωνιώδεις εκκλήσεις φίλων, συνεργατών και γνωστών να τις προκηρύξει το βράδυ του Σαββάτου με την ψήφιση του προϋπολογισμού – στην κορύφωση δηλαδή της πενθήμερης κοινοβουλευτικής διαδικασίας. Το «τρελό» σενάριο για το οποίο είχα ενημερώσει εδώ την περασμένη Παρασκευή έμεινε ένα ακόμη σενάριο. Από αυτά που βγάζουν στη γύρα διάφοροι γύρω του, που είτε θέλουν να τον πιέσουν είτε επιδιώκουν να του αλλάξουν αυτό που έχει στο μυαλό εξαρχής, και δεν του το αλλάζεις μακάρι να του βγάλεις ένα ένα τα νύχια.

Το μόνο «καινούργιο» που προέκυψε σε σχέση με αυτό, με τον χρόνο διενέργειας των εκλογών δηλαδή, είναι ότι, όπως είπε ο ίδιος στους δημοσιογράφους, θα αποφασίσει τι θα κάνει τα Χριστούγεννα, τα οποία θα τα περάσει οικογενειακώς στη λατρεμένη (του) Ηπειρο. Στο Μέτσοβο συγκεκριμένα. Εκεί στο τζάκι, αγκαλιά στην πολυθρόνα, θα καταλήξει, με αυτό το αγγούρι που λέγεται καταλληλότερος χρόνος για εκλογές. Τώρα κοντά ή αργότερα, την άνοιξη. Οτι θα πάρει την κρίσιμη απόφαση στην Ηπειρο δεν πρέπει να ξενίζει κανέναν – θεωρεί γούρικη την εύανδρο, και πολύ σωστά, θα επισημάνω απλώς. Και εντελώς αντικειμενικά.

Για ημερομηνίες, μη με ρωτάτε, δεν έχω να αναφέρω τίποτε πλέον. Αν εκείνος θεωρεί ότι έχει το κληρονομικό χάρισμα, να προβλέπει ότι οι τρεις και κάτι μήνες που ακολουθούν ως την ημέρα που έχει επιλέξει για να τις κάνει θα είναι ανέφελοι και ανέμελοι, και ως εκ τούτου θα την περάσει «αβρόχοις ποσίν» που έλεγαν και οι παλιοί δημοσιογράφοι, εμάς μας περισσεύει. Δικό του το μαχαίρι, δικό του και το πεπόνι – και δεν χρειάζεται να είσαι από το Αργος για να το καταλαβαίνεις αυτό…

Τζάμπα το υβρεολόγιο

Το άλλο που έχω να σημειώσω από τη σαββατιάτικη μονομαχία των αρχηγών των δύο μεγαλύτερων κομμάτων είναι το εξής: καταλαβαίνω τη δυσκολία των λογογράφων τους να εφευρίσκουν λέξεις, προτάσεις ή και τσιτάτα προκειμένου να πείσουν αυτούς που δυνητικά ακούν την αντιπαράθεση των δύο ότι ο αντίπαλος είναι ένα ελεεινό από κάθε άποψη άτομο, επικίνδυνο και συνάμα τραγικά ιδιοτελές, του οποίου ακόμη και η παρουσία κάνει κακό στη χώρα και τον λαό. Είναι όμως δυνατόν να διανθίζουν τις ομιλίες με κάθε λογής υβρεολόγιο ανά κάθε δεύτερη πρόταση;

Αν πιστεύουν με τον τρόπο αυτό ότι ενισχύουν την άποψη που εξαρχής έχουν διατυπώσει για τον αντίπαλο, ενημερώνω ότι το μόνο που επιτυγχάνουν είναι να διαλύουν κάθε ενδιαφέρον του ακροατηρίου για όσα λέγονται αναφορικά με τα θέματα που εκθέτουν οι ομιλητές. Επίσης αν θεωρούν ότι ενισχύουν το οπλοστάσιο επιχειρημάτων του οπαδού, ενημερωτικά αναφέρω επίσης ότι και εδώ έχουν πέσει έξω. Ο οπαδός έχει πλέον πειστεί περί της αχρηστότητος του αρχηγού των αντιπάλων και δεν χρειάζεται τίποτε περισσότερο για να ενισχυθεί η άποψη του γι’ αυτόν. Επίσης δεν αλλάζει άποψη για τον «δικό» του, όσο και να τον υβρίζει ο άλλος. Με την έννοια να βρίσκει έδαφος μέσα του να αναπτυχθεί η αμφιβολία – Ρε γαμώτο, λες τελικά να είναι επικίνδυνος ο άνθρωπος που πίστεψα και τον ακολουθώ;

Οχι, παλικάρια μου, τίποτε από όλα αυτά δεν πρόκειται να συμβεί. Οπότε τζάμπα το υβρεολόγιο.

Τούτων δοθέντων, μήπως θα έπρεπε εξαρχής, με την έναρξη της συζήτησης, να παρατίθενται οι ύβρεις (ακούστε κύριε τάδε, ξέρουμε όλοι ότι είστε αυτό, κι αυτό, κι αυτό, και εκείνο και το άλλο), ό,τι έχει ο ένας να «σούρει» κατά το κοινώς λεγόμενον εις βάρος του άλλου, και να πάμε σε ουσιαστικές συζητήσεις, με περιεχόμενο, και επί των προβλημάτων; Λέω εγώ τώρα…

Η «ζημιά» του ΠΑΣΟΚ

Και θα πω και κάτι ακόμη, με αφορμή τη συζήτηση του Σαββάτου: αφορά το ΠΑΣΟΚ. Γιατί κόπτονται τόσο πολύ για την τύχη του και οι δύο; Αν, όπως προβλέπουν, το ΠΑΣΟΚ έχει πάθει τρομερή ζημιά εξαιτίας του σκανδάλου Καϊλή, προς τι όλος αυτός αυτός ο πανικός για το τι θα κάνει το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές, με ποιον θα πάει και ποιον θα αφήσει; Ας πούμε, οι απογοητευμένοι ψηφοφόροι του λόγω του σκανδάλου δεν πρόκειται να φύγουν από τη χώρα, εξαιτίας της απογοήτευσης που τους έχει κυριεύσει. Δεν θα μετακινηθούν σε άλλη ήπειρο. Εδώ θα μείνουν και θα πάρουν μέρος στις εκλογές. Και κατά τα φαινόμενα έναν εκ των δύο ψηφίσουν. Ούτε στο ΚΚΕ θα πάνε, ούτε στον Βαρουφάκη, ούτε στον Βελοπουλο. Αρα γιατί αυτή η «πιλάλα» (χωρίς το πρώτο συνθετικό) για τη στάση του ΠΑΣΟΚ; Αν, όπως εκτιμούν τα επιτελεία τους, η ζημία που έχει υποστεί η παράταξη της Κεντροαριστεράς από το Qatargate είναι τόσο μεγάλη, που το ΠΑΣΟΚ μετά βίας θα καταφέρει να μπει στη Βουλή (το άκουσα κι αυτό από «έγκριτο» πολιτικό αναλυτή!!!), η δική τους προσπάθεια θα έπρεπε να είναι στο πώς θα προσεταιριστούν αυτόν τον κόσμο, ο οποίος υποτίθεται ότι εγκατέλειψε τον χώρο. Αυτό θα έπρεπε να τους ενδιαφέρει. Οχι το τι θα κάνει ο Ανδρουλάκης. Συμπέρασμα, ίδιο με της αρχής: παρά το σκάνδαλο, το ΠΑΣΟΚ εξακολουθεί να παραμένει η πολύφερνη νύφη, γι’ αυτό και… θα σέβεστε!