Η κατασκευή{CR}
Από τις περιστάσεις που μία μικρή κίνηση, επιτηδευμένη ή κατά λάθος, μπορεί να γράψει ιστορία
Την επόμενη φορά που θα διαβάσω για ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου το οποία θα αφορά τρίτη χώρα, θα πάει το μυαλό μου στο πονηρό. Δεν το θέλω, αλλά και δεν μπορώ να το αποφύγω. Ειδικά αν πρόκειται για καμιά περίεργη χώρα με κυβερνητικές ιδιορρυθμίες, θα απορώ για το μέγεθος της βαλίτσας. Θα είναι άδικο, το ξέρω. Δεν γίνεται οι πράξεις των λίγων να σπιλώνουν την υπόληψη των πολλών. Ομως ποιος θα μου βγάλει τις κακές σκέψεις από το μυαλό; Η πρόεδρος της Ευρωβουλής ή η πρόεδρος Ούρσουλα που δηλώνει ότι θα πάρει μέτρα για τη διαφάνεια και τον θεσμικό έλεγχο; Ξέρει, αλήθεια, η πρόεδρος Ούρσουλα, αν στους κάτω ορόφους γίνεται πάρτι μίζας μέσα στις Γενικές Διευθύνσεις; Δεν το ξέρει. Ούτε εγώ το ξέρω. Ομως πλέον έχω κάθε δικαίωμα να το υποθέτω.
Κάθε χρόνο στις Βρυξέλλες διακινούνται μερικά δισεκατομμύρια ευρώ σε δαπάνες για την προώθηση εθνικών και επιχειρηματικών συμφερόντων. Οι εταιρείες που παρέχουν υπηρεσίες λόμπινγκ λειτουργούν υπό μητρώο διαφάνειας και είναι υποχρεωμένες να δημοσιοποιούν τις συναντήσεις τους με θεσμικούς παράγοντες. Και αν δεν το κάνουν; Μπορεί, αλήθεια, να ελέγξει κανείς ένα λομπίστα που πάει επίσκεψη στο σπίτι του ευρωβουλευτή κρατώντας ένα μπουκάλι κρασί και μία σακούλα μετρητά; Ας μην πιάσουμε και τις ΜΚΟ που γυρίζουν μέσα στον ίδιο λαβύρινθο. Αλλωστε όλοι γνωρίζουν ότι όταν ακούς για ΜΚΟ που δραστηριοποιείται στην προώθηση της ειρήνης, της διαφάνειας και της δικαιοσύνης, το φρόνιμο είναι να κρατάς το πορτοφόλι σου με τα δύο χέρια.
Το πρόβλημα είναι πρωτίστως κατασκευαστικό. Το περιβάλλον των Βρυξελλών έχει οικοδομηθεί σε έδαφος πάνω στο οποίο μπορείς να σπείρεις όλα τα άνθη του κακού. Μεγάλα συμφέροντα, γραφειοκρατικοι διάδρομοι, λομπίστες και βουλευτές που δεν αισθάνονται ότι λογοδοτούν στους ψηφοφόρους τους – ποιος από σας, αλήθεια, παρακολουθεί τι κάνει ο ευρωβουλευτής που ψήφισε; Τι σημαίνουν όλα αυτά; Αυτό που σας είπα και στην αρχή του κομματιού. Θα γίνεται κάτι που θα φαίνεται περίεργο και εμείς θα ρωτάμε τι μέγεθος και τι χρώμα ήταν η βαλίτσα.
O star που έσβησε
Θυμάμαι μία μετάδοση που το ματς ήταν αδιάφορο και ο Γιάννης Διακογιάννης είχε ζητήσει από τον σκηνοθέτη να μας δείξει το φεγγάρι. Η ατάκα ήταν πρωτόγνωρη για τα δεδομένα της εποχής, την επομένη γράφτηκαν σχόλια στις εφημερίδες. Ο Διακογιάννης ήταν λιγότερο δημοσιογράφος και περισσότερος παιδαγωγός ή διαμορφωτής κοινής γνώμης. Η γενιά μου μεγάλωσε μαζί του. Για αυτό και δεν θα τον ξεχάσει ποτέ.
Το 10% στη φυλακή
Το 2019 η Ελλάδα έστειλε 21 βουλευτές στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Σήμερα δύο από αυτούς βρίσκονται πίσω από τα κάγκελα. Ο ένας, ο Λαγός, έχει καταδικαστεί ως μέλος εγκληματικής οργάνωσης. Για το ίδιο αδίκημα κατηγορείται, μεταξύ άλλων, η Εύα Καϊλή. Αν το δεις στεγνά, μιλάμε για επίδοση που δεν έχει προηγούμενο. Σχεδόν το 10% των ελλήνων ευρωβουλευτών είδε την πόρτα ενός κελιού να κλειδώνει μπροστά του. Δεν το λες και επιτυχία, έτσι δεν είναι; Ασφαλώς η περίπτωση Καϊλή δεν είναι ίδια με του Λαγού. Στην περίπτωση του χρυσαυγίτη το εκλογικό σώμα ψήφισε συνειδητά έναν εγκληματία, οι ψηφοφόροι τον επιβράβευσαν για τη δράση του. Η Καϊλή ψηφίστηκε ως πλέον κατάλληλη για τη θέση, πήρε 120.000 σταυρούς. Ο ψηφοφόρος του Λαγού ήταν συνένοχος. Ο ψηφοφόρος της Καϊλή δικαιούται να δηλώνει εξαπατηθείς. Φταίει το κόμμα της; Δύσκολο να το πεις, ίσως και άδικο. Είναι όμως ευκαιρία να συζητήσουμε την κατάργηση του σταυρού προτίμησης για την Ευρωβουλή.
Η δυσκολότερη δουλειά
Υπάρχουν δουλειές που δεν θα θέλατε να κάνετε. Ας πούμε να εργάζεστε σε ινδικό call center. Να ταΐζετε πολικές αρκούδες. Να κάνετε εκταφές πτωμάτων στα νεκροταφεία. Μπορώ να σας αναφέρω πολλές. Καμία από αυτές τις δουλειές δεν συγκρίνεται με εκείνη του κυβερνητικού εκπροσώπου αυτές τις μέρες. Να απαντάς τώρα σε ερωτήσεις για τις υποκλοπές; Και μάλιστα με αυτόν τον τρόπο; Δεν είναι δουλειά αυτή, αλλά ποινή, όπως θα έλεγε και ο Βύρων ο Πολύδωρας. Να ζητάς στοιχεία και όταν στα δίνουν να πετάς με δύναμη την μπάλα στην εξέδρα και αυτή να επιστρέφει αμέσως στο γήπεδο. Και ύστερα να λες για τον Πρωθυπουργό που δεν γνώριζε, τα παράκεντρα στην ΕΥΠ και άλλα σχετικά. Πώς τα αντέχει αυτός ο άνθρωπος;














