ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΥΠ

Η χθεσινή συζήτηση των πολιτικών αρχηγών στη Βουλή ανέδειξε την τοξικότητα με την οποία το πολιτικό σύστημα αντιμετωπίζει ακόμα και σήμερα την υπόθεση των υποκλοπών. Με τις αλλαγές που αναμένονται στην ΕΥΠ, ωστόσο, ακόμα κι αν αυτές ψηφιστούν μόνο από τη γαλάζια πλειοψηφία, ανοίγεται ένας καινούργιος δρόμος για την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών. Κάτι που, προφανώς, θα πρέπει να αποδειχτεί στην πράξη.

Οι επιπλέον δικλίδες θεσμικής ασφαλείας που προβλέπονται στο νομοσχέδιο της κυβέρνησης, ακόμα κι αν για τα κόμματα της αντιπολίτευσης έχουν κενά, μπορούν να αποτελέσουν την αρχή για μια νέα εποχή. Η έγκριση που θα πρέπει να δίνει ο Πρόεδρος της Βουλής για την παρακολούθηση πολιτικών προσώπων είναι μια παραδοχή των αστοχιών και του ανεπαρκούς πλαισίου. Η ΕΥΠ θα πρέπει να λειτουργεί πια με βάση το γράμμα του νόμου και του Συντάγματος. Χωρίς «περίεργα» παραθυράκια που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε λάθη, όπως αυτό που συνέβη στην περίπτωση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ Νίκου Ανδρουλάκη. Πέρα από θεωρίες συνωμοσίας που το μόνο που καταφέρνουν είναι να δημιουργούν αμφιβολίες για τη χρησιμότητα των κρατικών υπηρεσιών πληροφοριών, οι οποίες παίζουν τον δικό τους καθοριστικό ρόλο στην προστασία της εθνικής ασφάλειας.

Από εδώ και πέρα δεν υπάρχει περιθώριο για νέες αστοχίες. Η εικόνα της νέας ΕΥΠ οφείλει να αντιστοιχεί με την εικόνα μιας σύγχρονης, ευρωπαϊκής χώρας όπως η Ελλάδα και όχι να παραπέμπει στα κακώς κείμενα του παρελθόντος.