Αυτή τη φορά οι αποστάσεις μεγάλωσαν

Στη φάση των 16 του Μουντιάλ του Κατάρ μπήκαν τα πιο πολλά γκολ που έχουμε δει σε ανάλογη στιγμή στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Ομως αυτό δεν οφείλεται στο ότι είδαμε ανταγωνιστικά ματς. Οφείλεται στο ότι τα ματς της Βραζιλίας, της Αγγλίας, της Γαλλίας, της Πορτογαλίας, της Ολλανδίας – ακόμα και της Αργεντινής – ήταν παραστάσεις για έναν ρόλο. Η διαφορά όλων αυτών των ομάδων από τους αντιπάλους τους υπήρξε τεράστια. Αντίθετα με το γνωστό δημοσιογραφικό κλισέ που θέλει τις διαφορές μεταξύ των ομάδων να μικραίνουν, αυτή τη φορά οι διαφορές μεγάλωσαν…

Πορτογαλία

Μετά την επιβλητική νίκη της Πορτογαλίας με 6-1 στο ματς με την Ελβετία, όλος ο κόσμος που ασχολείται με το Μουντιάλ συζητάει για την απόφαση του Φερνάντο Σάντος να αφήσει εκτός ενδεκάδας τον Κριστιάνο Ρονάλντο. Ο Ρονάλντο είναι 38 ετών. Στην ηλικία αυτή οι μεγάλοι του ποδοσφαίρου είχαν σταματήσει να αγωνίζονται τουλάχιστον στις εθνικές τους ομάδες. Ο Ζινεντίν Ζιντάν, που στο φινάλε της καριέρας του πήγε το 2006 τη Γαλλία στον τελικό και είπε αντίο στο ποδόσφαιρο, ήταν μόλις 34. Ενας παίκτης 38 ετών, όσο σπουδαίος κι αν είναι, θα ‘πρεπε να έρχεται από τον πάγκο να βοηθήσει: η χαρισματική του παρουσία θα ξεσήκωνε τον κόσμο, θα αποτελούσε έμπνευση για τους συμπαίκτες του, θα ήταν ένα ωραίο θέμα συζήτησης για όλο τον κόσμο. Στα 38 του όμως ένας παίκτης – και μάλιστα επιθετικός – είναι για μια ομάδα βάρος όταν ξεκινά βασικός. Και επιπλέον η περίπτωσή του γίνεται ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα, όταν στο τελευταίο ματς που γίνεται αλλαγή βρίζει τον προπονητή του σε παγκόσμια τηλεοπτική μετάδοση. Επειτα από αυτό πρέπει υποχρεωτικά να πάει στον πάγκο – πράγμα που συνέβη. Αρα γιατί κάτι που είναι εντελώς λογικό έγινε την Τρίτη το βράδυ παγκόσμιο θέμα συζήτησης;  Γιατί όπου εμπλέκεται ο Κριστιάνο η λογική πάει στην άκρη.

Σάντος

Στην Ελλάδα λίγοι περιμέναμε πως ο Φερνάντο Σάντος, που γνωρίζουμε καλά, θα έκανε κάτι τέτοιο. Ο Σάντος βάσισε και την ελληνική καριέρα του στην εξαιρετική του σχέση με «ποδοσφαιριστές-φίρμες». Οχι τυχαία δύο σημαντικοί έλληνες παίκτες που τον είχαν προπονητή, ο Ντέμης Νικολαΐδης και ο Θοδωρής Ζαγοράκης, όταν έγιναν πρόεδροι ομάδων τον ήθελαν προπονητή στις ομάδες τους. Αλλά ακόμα κι ο Σάντος ήταν αδύνατον να συγχωρέσει τον Ρονάλντο. Αν το έκανε θα ήταν αυτός στο εδώλιο του κατηγορουμένου, ειδικά αν τα πράγματα με την Ελβετία δεν πήγαιναν κατ’ ευχήν. Στην πραγματικότητα η απορία για το τι θα γίνει με τον Ρονάλντο παραμένει στην επικαιρότητα, μολονότι έγινε φανερό πως χωρίς αυτόν η Πορτογαλία ήταν καλύτερη. Διότι θα το ξαναπώ: δεν υπάρχει τίποτα αυτονόητο όταν μιλάμε για αυτόν.

Προκαλεί

Εχει πάντως ο μπαγάσας μια τρομερή ικανότητα να προκαλεί συζητήσεις. Εφυγε από το γήπεδο την ώρα που όλοι οι συμπαίκτες του πανηγύριζαν. Η συμβία του, η Χιορχιάνα, εξέφρασε τη θλίψη της γιατί πήγε στο γήπεδο, αλλά δεν είδε «τον καλύτερο παίκτη του κόσμου να ξεκινά στο ματς». Ο Σάντος σχεδόν απολογήθηκε γιατί τον απέκλεισε μολονότι κανείς για αυτό δεν του ζήτησε εξηγήσεις. Ακόμα κι ο ήρωας της ημέρας, ο Γκονζάλο Ράμος, που τον αντικατέστησε σκοράροντας τρεις φορές, για αυτόν μίλησε στο τέλος! Είπε ότι πάντα του δίνει συμβουλές και όλοι τον αγαπούν. Πώς θα μείνει έξω στη συνέχεια ειλικρινά δεν το ξέρω…

Μπόνο

Αυτό που ξέρω είναι ότι το Παγκόσμιο Κύπελλο έχει άλλες ιστορίες περισσότερο ενδιαφέρουσες. Την ιστορία του Μπόνο π.χ., του τερματοφύλακα του Μαρόκου που έπιασε τα πέναλτι στο ματς με την Ισπανία, δεν τη συναντάς εύκολα. Γεννημένος στο Μόντρεαλ, βασικός στην ομάδα της Καζαμπλάνκα, απόκτημα της Ατλέτικο Μαδρίτης και σήμερα τερματοφύλακας της Σεβίλλης, ο Μπόνο είναι σπεσιαλίστας στις επεμβάσεις πέναλτι από τους λίγους: έχει πιάσει 14 στα 52 που του έχουν εκτελέσει και με τη Σεβίλλη στο φετινό Τσάμπιονς Λιγκ έπιασε και πέναλτι του Χάαλαντ στο οποίο όμως δόθηκε επανάληψη και ο Νορβηγός ευστόχησε. Το πιο ωραίο στην ιστορία του είναι ότι στην Ατλέτικο Μαδρίτης, στην οποία ανήκει ακόμα, ο Μπόνο γνώρισε τον τότε βοηθό του Σιμεόνε Ερνάν Μπούργος (πρώην προπονητή του Αρη) κι αυτός τον έκανε οπαδό της Αργεντινής! Δηλώνει ότι θέλει να δει τον Μέσι να κερδίζει το Κύπελλο, έχει έναν σκύλο που τον αποκαλεί Ορτέγκα (προς τιμήν του κάποτε μανιώδους ντριμπλέρ της Αργεντινής) και ονειρεύεται να αγωνιστεί στη Ρίβερ Πλέιτ. Τρομερή και υπέροχη περίπτωση.

Αντίο

Στο μεταξύ, καθώς το τουρνουά προχωράει, αρχίζουν να γίνονται γνωστά τα ονόματα αυτών που πληρώνουν αποτυχίες: πρώτα θύματα οι προπονητές. Ηδη ολοκλήρωσε την παρουσία του στο Βέλγιο ο Μαρτίνες, είναι με το ένα πόδι εκτός Εθνικής Γερμανίας ο Χανς Φλικ, είπε αντίο στους Νοτιοκορεάτες ο Πάουλο Μπέντο και όλοι οι Ισπανοί περιμένουν την παραίτηση του Λουίς Ενρίκε. Η αποτυχία της Εθνικής Ισπανίας συνοψίζεται σε μια σκηνή στο τέλος του ματς με το Μαρόκο. Ο Λουίς Ενρίκε ρώτησε τους δημοσιογράφους ποιος είναι το νούμερο 8 του Μαρόκου που τον εντυπωσίασε. «Δεν ξέρω ούτε το όνομά του», είπε, προσθέτοντας πως κατά τη διάρκεια του ματς γύρισε στον πάγκο και είπε: «Θεέ μου, αυτός είναι καταπληκτικός παίκτης»! Για τον Αζεντίν Ουνάχι, που είναι αυτός για τον οποίο ο Ενρίκε μίλησε, αυτό μπορεί να είναι καλό. Θα ‘χει να το λέει. Για τον κόουτς των Ισπανών όχι. Μαρτυρά ότι δεν είχε ασχοληθεί με τον αντίπαλο της ομάδας του ποτέ. Εντάξει, δεν θα έπρεπε ίσως να γνωρίζει ότι ο Ουνάχι αγωνίζεται στην Ανζέ (ουραγό στη Γαλλία), αλλά από αυτό μέχρι να μην ξέρεις ούτε το όνομά του, πάει πολύ…

Γκίντερ

Το Μουντιάλ είναι γεμάτο από πολλές και υπέροχες ιστορίες. Για παράδειγμα, μου είχε φανεί ανεξήγητο το γιατί στο ματς της Γερμανίας με την Κόστα Ρίκα ο Φλικ πέρασε στο τέλος ως αλλαγή στο παιχνίδι τον στόπερ Γκίντερ χωρίς να υπάρχει λόγος. Ανακάλυψα ότι το έκανε γιατί ο συγκεκριμένος παίκτης αν δεν έπαιζε έστω λίγο θα είχε το θλιβερό ρεκόρ να είναι παρών σε τρία Μουντιάλ (το 2014, το 2018 και το 2022) χωρίς να έχει πατήσει το χορτάρι δευτερόλεπτο. Ο Γερμανός προπονητής τον λυπήθηκε και του έδωσε τη δυνατότητα να κάνει ντεμπούτο. Σε δεύτερη σκέψη ίσως του έκανε και κακό: θα περνούσε πραγματικά στην ιστορία ο Γκίντερ, αν δεν αγωνιζόταν καθόλου. Θα ήταν ο μόνος που θα ‘χε κάνει το σχετικό κατόρθωμα. Κι άθελά του…