Ανάγκη

Εγραφα προχθές πως αν η αντιπολίτευση τα κάνει συνήθως θάλασσα, είναι θέμα μυαλού. Και πριν στεγνώσει το μελάνι σήκωσε ο Τσακαλώτος το χέρι και φώναξε «παρών!».

Λογικό. Θα πρέπει να είναι αφόρητο να ζεις σε έναν κόσμο όπου νομίζεις ότι όλοι είναι ακροδεξιοί εκτός από εσένα.

Αντιθέτως ο Τσίπρας έκανε σαφές την επομένη ότι θέλει να απευθυνθεί και σε ψηφοφόρους της ΝΔ. Διότι «είναι άνθρωποι με αξιοπρέπεια, με αξίες» και φυσικά δεν είναι απαραιτήτως όλοι ακροδεξιοί (Καστοριά, 6/12).

Καμία αντίρρηση. Σε όλες τις παρατάξεις άλλωστε υπάρχουν άνθρωποι με αξιοπρέπεια και αξίες που θέλουν το καλό του τόπου.

Δεν ξέρω φυσικά τι ψάρια θα πιάσει ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ με τους ψηφοφόρους της ΝΔ, ούτε αν το εννοεί πραγματικά. Αλλά μεταξύ μας αυτή είναι η σωστή προσέγγιση.

Να απευθύνεσαι όχι μόνο στους δικούς σου αλλά και στους άλλους. Και όχι μόνο για εκλογικούς λόγους.

Να καταλαβαίνεις ότι υπάρχουν και διαφορετικές αντιλήψεις από τις όποιες βεβαιότητές σου, εξίσου σοβαρές, θεμιτές και αξιοπρεπείς.

Να δέχεσαι δηλαδή ότι στη δημοκρατία δεν υπάρχει μόνο η δική σου οπτική ή ανάγνωση των πραγμάτων.

Και ότι η πολιτική στον σύγχρονο κόσμο δεν είναι ένας εχθρικός μονόδρομος στον οποίο βαδίζεις κορδωμένος και εναντίον όσων δεν συμμερίζονται τις απόψεις σου.

Το θετικό είναι λοιπόν ότι τουλάχιστον ο Τσίπρας δείχνει να έχει καταλάβει το πρόβλημα. Το δυσάρεστο είναι ότι μάλλον δεν ξέρει πώς να το λύσει.

Διότι αν θέλει να απευθυνθεί (και) στους άλλους, δεν γίνεται να το κάνει με αντιαισθητικούς αφορισμούς του τύπου «εάν κλέβεις τα σπίτια των ανθρώπων, μπορεί να γίνεις και βουλευτής του κυβερνώντος κόμματος. Αν όμως κλέψεις 20 ευρώ βενζίνη, μπορείς να βρεθείς με μια σφαίρα στο κεφάλι» (6/12).

Με τέτοιες γραφικότητες δεν απευθύνεσαι σε ψηφοφόρους του κεντροδεξιού μεσαίου χώρου, ενδεχομένως ούτε καν σε οπαδούς του ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Αν λοιπόν η επιδίωξη του αρχηγού της αντιπολίτευσης να ανοιχτεί σε ένα νέο ακροατήριο είναι ειλικρινής, τότε ίσως χρειάζεται κι ένας άλλος Τσίπρας.

Ενας Τσίπρας που θα αναζητήσει και θα διαμορφώσει κάποιους κώδικες επικοινωνίας με τη μεγάλη πλειοψηφία των ελλήνων πολιτών. Οι οποίοι δεν είναι οπαδοί του ΣΥΡΙΖΑ, ούτε της Αριστεράς, και που (ακόμη χειρότερα) μάλλον έχουν δαιμονοποιήσει την εποχή της πρωθυπουργίας του.

Πώς θα το κάνει; Δεν ξέρω. Και δεν είναι απλό. Αλλά είναι αναγκαίο.

Και ταυτοχρόνως είναι ίσως το πιο λογικό πράγμα που έχω ακούσει τον τελευταίο καιρό από τον αρχηγό της αντιπολίτευσης.