Επιλογή
Γίνεται και καλύτερα
Και αναλύθηκε μέσα απ’ αυτή τη γωνία, και επιβεβαιώθηκε από το ρεπορτάζ: ο Πρωθυπουργός βρέθηκε στον κίτρινο καναπέ της Ναταλίας Γερμανού για να προσεγγίσει το γυναικείο ακροατήριο. Το επικοινωνιακό επιτελείο του Μαξίμου ενόψει της διπλής εθνικής αναμέτρησης θέλει – θεμιτά – να κυνηγήσει την ψήφο του μισού σχεδόν εκλογικού σώματος. Τα ποσοστά των αναποφάσιστων γυναικών ψηφοφόρων που καταγράφονται στις τελευταίες μετρήσεις της κοινής γνώμης εξηγούν την επιλογή του στόχου – παρότι για τους σχολαστικούς μελετητές των γκάλοπ εκείνες παραδοσιακά έχουν χαλαρότερες κομματικές ταυτίσεις και, άρα, μεγαλύτερη ευκολία να μετακινηθούν απ’ το ένα κόμμα στο άλλο. Η πολυπόθητη γαλάζια αυτοδυναμία, για να το πούμε ωμότερα, εξαρτάται ξεκάθαρα από το περιεχόμενο των φακέλων που θα ρίξουν στις κάλπες τα γυναικεία χέρια. Αυτό που δεν αιτιολογείται και τόσο εύκολα, βέβαια, είναι το σημείο εκκίνησης του κυνηγιού που διάλεξε το κυβερνών κόμμα. Γιατί η σημειολογία της επιλογής του πλατό ενός μεσημεριανάδικου για κάποιους ψιθυρίζει – και για άλλους φωνάζει – όλα τα λάθος στερεότυπα για τις εκλογείς γένου θηλυκού.
Βάρος
Τα ποιοτικά στοιχεία των ερευνών δείχνουν ότι γυναίκες έχουν μικρότερο βαθμό εμπλοκής στην πολιτική, λένε οι δημοσκόποι. Κι οι πολιτικοί ερμηνεύουν τη διαπίστωσή τους ως ένδειξη ενός «ειδικού κοινού» που το απασχολούν μόνο θέματα απολίτικα – θέματα σαν εκείνα που τυπώνονται σε ιλουστρασιόν σελίδες. Οπότε, εμφανίζονται να σχεδιάζουν τις προεκλογικές τους στρατηγικές για την κατάκτηση της συγκεκριμένης εκλογικής κατηγορίας παίρνοντας σαν δεδομένο ότι τα μέλη της συνήθως δεν αξιολογούν τις κυβερνητικές επιδόσεις ζυγίζοντας τα υπέρ και τα κατά των πολιτικών που εφαρμόζονται, αλλά μετράνε κυρίως την αίσθηση που τους αφήνουν οι κουβέντες με λάιτ ατζέντα. Μοιάζουν να θεωρούν ότι η συντριπτική της πλειονότητα δεν ψηφίζει ακούγοντας προγραμματικές προτάσεις ώστε να κρίνει ποια είναι πιο συμφέρουσα για το δικό της μέλλον, αντίθετα καθοδηγείται απ’ το συναίσθημα. Αγνοούν πως οι νέες γενιές γυναικών δεν συμπεριφέρονται κοινωνικά ή πολιτικά σαν τις γιαγιάδες τους. Ούτε βλέπουν τον κόσμο πρώτα μέσα απ’ το τηλεοπτικό γυαλί, όπως αναγκάστηκαν να κάνουν πολλές απ’ τις μητέρες τους. Οταν προκρίνεται ο δίαυλος του λάιφσταϊλ, δεν αντιμετωπίζεται ελαφρά μια ψήφος που υποτίθεται ότι θα βαρύνει πολύ στις επόμενες εκλογές;














