Ενα ψέμα

Αυτές τις μέρες παίζω με ένα πρόγραμμα τεχνητής νοημοσύνης, το οποίο κατασκευάζει εικόνες κατά παραγγελία. Του ζήτησα, ας πούμε, μία φωτογραφία με τον Μπάιντεν να τρώει σουβλάκια. Μέσα σε ένα λεπτό μου κατασκεύασε τη φωτογραφία του προέδρου, ο οποίος, πράγματι, είναι με ένα σουβλάκι στο χέρι – καλαμάκι, για να συνεννοηθούμε με αυτούς που δεν καταλαβαίνουν τη στοιχειώδη διαφορά. Και επειδή το πρόγραμμα έχει συσχετίσει το σουβλάκι με την Ελλάδα, πήρε τον Μπάιντεν και τον τοποθέτησε μπροστά στον Παρθενώνα. Ναι, ξέρω, το κάνει και το Photoshop αυτό αν και ίσως όχι τόσο καλά και τόσο γρήγορα. Στη συνέχεια έφτιαξα μία άλλη εικόνα με αστυνομικούς έτοιμους για σύγκρουση. Το αποτέλεσμα ήταν εξαιρετικό, σχεδόν αληθοφανές. Και είμαστε ακόμα στην αρχή. Στο δίκτυο υπάρχουν πλέον sites που σου επιτρέπουν να κατασκευάσεις δικές σου εικόνες, γράφοντας απλώς τι θέλεις. Να, πριν γράψω αυτή τη φράση, ζήτησα από ένα πρόγραμμα να μου φτιάξει ένα παλάτι μέσα στη θάλασσα. Μου έδωσε μία πολύ όμορφη εικόνα, παραμυθένια, με καλλιτεχνικό ύφος, καθώς το πρόγραμμα κατάλαβε ότι ένα παλάτι μέσα στη θάλασσα πρέπει να παραπέμπει σε τέχνη. Οταν του ζήτησα μία χελώνα στην Ελλάδα, δημιούργησε μία μπούρδα. Αμέσως μετά ζήτησα τον Μητσοτάκη με τον βασιλιά Κάρολο. Μου προσέφερε, μέσα σε είκοσι δευτερόλεπτα, μία καλλιτεχνική εικόνα που θα ζήλευε η Εφη Ξένου, η σκιτσογράφος μας.
Και εδώ ανοίγει η τεράστια παλέτα με θέματα προς συζήτηση. Θα θίξω μόνο δύο. Το πρώτο έχει να κάνει με την τέχνη και τα δικαιώματά της. Σε ποιον ανήκει ένα έργο τέχνης που κατασκευάζει μία μηχανή; Ανήκει σε αυτόν που έγραψε τον αλγόριθμο ή σε εκείνον που το εμπνεύστηκε; Μήπως ανήκει και στους δύο; Εννοείται ότι στο μέλλον θα πληρώνεις διαφορετικά για τέχνη που κατασκευάστηκε από μηχανή και για τέχνη που δημιουργήθηκε από άνθρωπο – αυτή θα είναι πιο ακριβή. Το δεύτερο θέμα αφορά την πραγματικότητα. Η deep fake τεχνολογία, που κάνει το ψεύτικο να δείχνει εντελώς αληθινό, θα δημιουργεί πολλαπλές πραγματικότητες και εσύ δεν θα μπορείς να ξεχωρίσεις ποια είναι η αληθινή και ποια η ψεύτικη. Αυτό δεν είναι απαραιτήτως κακό. Θα διαλέγεις ένα ψέμα και θα ζεις μαζί του.
Επιστρέφει ο βασιλεύς;
Στο tvxs.gr του Στέλιου Κούλογλου διάβασα ότι «εγείρεται πολιτειακό ζήτημα με τον εκ νέου εναγκαλισμό της κυβέρνησης με εκπροσώπους της βασιλείας». Αφορμή για να γραφτεί αυτή η ομορφιά ήταν οι πληροφορίες, σύμφωνα με τις οποίες η κυβέρνηση σκοπεύει να διορίσει μέλος της τέως βασιλικής οικογένειας στο διοικητικό συμβούλιο του οργανισμού που θα διαχειρίζεται το Τατόι. Είναι, λέει, οι ψήφοι των φιλοβασιλικών. Υπάρχουν ακόμα φιλοβασιλικοί που βρίσκονται εκτός γυάλας ή βιτρίνας; Τέλος πάντων, ελπίζω να το κάνει, μόνο και μόνο για να διαβάζουμε αντίστοιχα σχόλια. Διότι αν η αξιοποίηση του βασιλικού κτήματος μπει στις ράγες, θα ακούσουμε και θα διαβάσουμε απίστευτα πράγματα. Από τον κίνδυνο παλινόρθωσης, μέχρι προτάσεις απόδοσης του κτήματος σε συλλογικότητες που θα το μετατρέψουν σε χώρο λαϊκού πολιτισμού, με μία διακριτική φυτεία φούντας που, αν μη τι άλλο, ως προς το σχήμα θυμίζει στέμμα.
Μασκ με πυρηνικές κεφαλές
Η ώρα είναι 5 το πρωί κάπου στο Τέξας. Ενας άνδρας, που δεν έχει ύπνο, ανεβάζει στο Twitter μία φωτογραφία από το κομοδίνο του. Ενα άδειο μπουκαλάκι νερού. Τέσσερα κουτιά μπίρας, ανοιχτά, προφανώς άδεια. Ενα αντίγραφο πιστολιού του 18ου αιώνα. Και ένα πιστό αντίγραφο περιστρόφου. «Το κομοδίνο μου», έγραψε. Το tweet έγινε από τον Ιλον Μασκ, προφανώς για να μας δείξει ότι είναι έτοιμος για πόλεμο. Αφού κοιμήθηκε μερικές ώρες μας ενημέρωσε ότι τον απειλεί η Apple, ενώ ο ίδιος αγωνίζεται για το μέλλον του πολιτισμού. Σημειολογικά, αυτό το tweet, με τα όπλα, είναι μία σύνοψη της εποχής μας. Και δικαίως αναρωτιέσαι πού πάει ο κόσμος όταν ο πλουσιότερος άνθρωπος στον πλανήτη δείχνει έτοιμος να φορέσει το σακάκι που έχει τα μανίκια μπροστά και δένει από πίσω. Μη μου πείτε ότι θα εκπλαγείτε αν μάθετε ότι ο Ιλον έβαλε στο χέρι μερικές πυρηνικές κεφαλές και σκέφτεται να λάβει δραστικά μέτρα για το μέλλον της ανθρωπότητας.













