Ξυρίζοντας τον γαμπρό

Την πραγματική αξία μιας νίκης μπορείς να την εκτιμήσεις μόνο όταν πέσουν οι τίτλοι τέλους της διοργάνωσης. Τότε ξυρίζουν τον γαμπρό.

Πέρυσι τον Σεπτέμβριο η Ρεάλ Μαδρίτης έπεσε θύμα της μεγαλύτερης έκπληξης στην ιστορία του Τσάμπιονς Λιγκ. Ηττήθηκε στο Σαντιάγο Μπερναμπέου από την πρωτάρα  Σέριφ Τίρασπολ με τον τερματοφύλακα Γιώργο Αθανασιάδη να κάνει το παιχνίδι της ζωής του πραγματοποιώντας δέκα αποκρούσεις.

Ο διεθνής Τύπος την υποδέχτηκε με δέος και στην Υπερδνειστερία πανηγυρίστηκε σαν να κατέκτησε η Σέριφ το τρόπαιο.

Οκτώ μήνες αργότερα οι πανηγυρισμοί που είχαν αξία εκδηλώθηκαν στα σιντριβάνια της Μαδρίτης.

Για τους Ισπανούς ήταν ένα déjà vu του Μουντιάλ του 2010, όταν η Φούρια Ρόχα ηττήθηκε από την Ελβετία στην πρεμιέρα του Μουντιάλ, ένα αποτέλεσμα που αξιολογήθηκε ως η τρίτη μεγαλύτερη έκπληξη στην ιστορία της διοργάνωσης.

Ο Λιονέλ Μέσι είχε ρόλο στις δύο ιστορίες διεκδικώντας τους ίδιους στόχους και γνωρίζει από πρώτο χέρι ποια μπορεί να είναι η εξέλιξη μιας ήττας στην πρεμιέρα. Στο τέλος του Μουντιάλ οι Αργεντινοί ίσως να ευχαριστούν τη Σαουδική Αραβία που τους υπενθύμισε, ύστερα από ένα αήττητο σερί δυόμισι χρόνων, ότι στο ποδόσφαιρο δεν είναι τίποτα δεδομένο.

Η γκέλα, το λάθος, η κακή μέρα, η λάθος εκτίμηση κρύβεται σε κάθε γωνιά του γηπέδου. Το μέλλον της ομάδας εξαρτάται από το περιθώριο που έχει για να διορθώσει την κατάσταση.

Σε νοκάουτ αποχαιρετάς με πίκρα. Σημείο αναφοράς μιας τέτοιας περίπτωσης είναι η Βραζιλία του 1982. Στους ομίλους ισχύει το «όσο πιο νωρίς, τόσο καλύτερα».

Η Αργεντινή είναι τυχερή στην ατυχία της γιατί θα μπορούσε να βγει το φάντασμα στο πρώτο ματς νοκάουτ ή στην τελευταία αγωνιστική των ομίλων που πιθανόν να διεκδικούσε πρόκριση.

Το ίδιο ισχύει βεβαίως και από την ανάποδη. Ομάδες που πετούν στα πρώτα παιχνίδια όπως ήταν η Δανία στο Μουντιάλ του 1986, μπορεί να ξεφουσκώσουν στο πρώτο νοκάουτ. Είναι νωρίς ακόμα για συμπεράσματα και προβλέψεις στο Κατάρ.