Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω

Το σύνθημα προέρχεται από μια θεατρική κωμωδία του βραβευμένου με Νομπέλ Λογοτεχνίας, Ντάριο Φο. Αποσυνδεμένο από το έργο, ο αριστερός λαϊκισμός το υιοθέτησε από το 2010 μέχρι την άνοδο στην κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Δεν πλήρωναν τα διόδια για να μη θησαυρίζουν οι εταιρείες που τα διαχειρίζονταν. Δεν πλήρωναν τις συγκοινωνίες, επειδή με τα μαζικά μέσα μεταφοράς μετακινούνται φτωχοί. Εκλεβαν τα σουπερμάρκετ δήθεν για να τα δώσουν στους άπορους. Καθοδηγούνταν να μην πληρώνουν τις υποχρεώσεις τους στις τράπεζες επειδή οι τράπεζες είναι «του καπιταλισμού», που για τον αριστερό χιλιασμό ισοδυναμεί με τον διάβολο. Κάποια στιγμή, προσπάθησε να τους υπερκεράσει ο ακροδεξιός ριζοσπαστικός λαϊκισμός, όταν η Χρυσή Αυγή άρχισε να μοιράζει τρόφιμα «μόνο σε Ελληνες».

Οι συνέπειες του «δεν πληρώνω» στη λειτουργία κυρίως του Δημοσίου ήταν σημαντικές. Αν δεν πληρώνεις διόδια, πώς θα συντηρηθούν οι δρόμοι, πώς θα είναι ασφαλείς, πώς θα εποπτεύονται; Αν δεν πληρώνεις εισιτήριο, θα αραιώνουν τα δρομολόγια ενώ θα παλιώνουν τα αυτοκίνητα και οι συρμοί – οι Θεσσαλονικιοί θυμούνται καλά το χάλι της συγκοινωνίας στην πόλη τους. Αν χρεοκοπήσουν οι τράπεζες, οι πολίτες θα πληρώσουν το μάρμαρο –  πρέπει να το κατάλαβε ως και ο Αλέξης Τσίπρας όταν, μετά τα capital control, η ρευστότητα της αγοράς είχε εξαερωθεί. Σίγουρα κατάλαβε και ότι οι τράπεζες χρειάζεται να απαλλαγούν από τα κόκκινα δάνεια, γι’ αυτό άλλωστε συνομολόγησε κατασχέσεις ακινήτων δανειοληπτών που δεν εκπλήρωναν τις υποχρεώσεις τους. Δεν ξέρω αν κατάλαβε ποτέ ότι η συμφωνία με αυτό της τότε αντιπολίτευσης, της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, είχε στόχο τη στήριξη της κυβέρνησής του σε μια δύσκολη απόφαση για τη σωτηρία της χώρας – ήταν δηλαδή επιλογή αρχών. Αν ήταν καιροσκόποι, θα μπορούσαν άνετα να φωνάζουν ότι με ένα νόμο και ένα άρθρο θα σκίσουν το Τρίτο Μνημόνιο του Τσίπρα και τις παρεπόμενες συνέπειες από την υπογραφή του.

Η τρομερή δεκαετία του 2010, που πέρασε, έλπιζε κανείς ότι θα άφηνε μια μίνιμουμ κατανόηση των προβλημάτων. Οτι όσοι χειρίστηκαν τα προβλήματα, που συχνά επιδεινώθηκαν εξαιτίας της δικής τους εσφαλμένης προσέγγισης, δεν θα επαναλάμβαναν τα ίδια κόλπα, τα παλιά. Ματαία η ελπίς. Ο ΣΥΡΙΖΑ, για παράδειγμα, που επιδιώκει να κεφαλαιοποιήσει κάθε είδους διαμαρτυρία, δεν το έχει σε τίποτα να αγκαλιάσει νέα κινήματα τύπου «δεν πληρώνω». Η επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στη γυναίκα που δεν πλήρωνε τις δόσεις υποθηκευμένου για τραπεζικά χρέη ακινήτου (η ίδια ομολόγησε με ανάρτησή της ότι είχε αφήσει απλήρωτες και άλλες υποχρεώσεις της στο Δημόσιο) αναζωπυρώνει την υποστήριξή του στην ανομία. Ανάλογης λογικής είναι η υπόθαλψη μιας ευρείας διαμαρτυρίας κατά των αντικλεπτικών σε ακριβά προϊόντα στα καταστήματα – κλείνοντας στο μάτι σε όσους πιστεύουν ότι υποχρέωση «του κινήματος» είναι «η απαλλοτρίωση» αγαθών.

Τι κάνει στην ουσία ο Τσίπρας; Φτου κι απ’ την αρχή. Επιδιώκει να επαναλάβει το σαμποτάζ σημαντικών λειτουργιών του κράτους δικαίου, επειδή πιστεύει ότι η κοινωνική απορρύθμιση ευνοεί το κόμμα του ενόψει εκλογών. Η μόνη πολιτική τακτική που γνωρίζει, της αποσταθεροποίησης σε όλα τα μέτωπα, βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Το έκανε με τα εμβόλια, το κάνει με τις υποκλοπές, το κάνει με την ακρίβεια. Παλιά κόλπα, που υπολογίζει ότι αποδίδουν. Ας μην είναι τόσο σίγουρος.

Ανεμβολίαστοι υγειονομικοί
Το ότι πέρασαν οκτώ μήνες που ήταν υποχρεωτικός ο εμβολιασμός όσων εργάζονται σε δομές υγείας, χωρίς στο μεταξύ η διοίκηση να έχει επαναξιολογήσει «βάσει επίκαιρων, κατά τον χρόνο εκείνο, επιστημονικών και επιδημιολογικών στοιχείων, για την αξία, την αποτελεσματικότητα και τις συνέπειες των εμβολίων κατά του κορωνοϊού και την πορεία και την εξέλιξη της πανδημίας», ήταν αρκετό για το Συμβούλιο της Επικρατείας να κρίνει αντισυνταγματική τη συνέχιση της απομάκρυνσης των αντιεμβολιαστών υγειονομικών από την υπηρεσία. Η απόφαση επικαλείται την αρχή της αναλογικότητας και την παράλειψη των αρμόδιων υπηρεσιών να επαναξιολογήσουν, ως ορίζεται, την αναγκαιότητα του μέτρου.
Το δικαστήριο φωτογραφίζει κυβερνητική παράλειψη, ακούσια ή ηθελημένη. Το αποτέλεσμα; Δήθεν με βαριά καρδιά, το υπουργείο Υγείας θα κρυφτεί πίσω από τη Δικαιοσύνη και θα επαναπροσλάβει ουσιαστικά επίορκους που αδιαφόρησαν για τη δημόσια υγεία – ελπίζοντας ότι τουλάχιστον κάποιοι από αυτούς (οι μη ψεκασμένοι, αν υπάρχουν) θα ψηφίσουν τη ΝΔ.
Εχω νέα. Προφανώς και ουδείς εξ αυτών θα ψηφίσει τη ΝΔ, θα προτιμήσουν είτε τον ΣΥΡΙΖΑ είτε την όποια έκφραση της ριζοσπαστικής Ακροδεξιάς επιστρέψει με κοινοβουλευτικές φιλοδοξίες. Επιπλέον, η ΝΔ ευλόγως θα χάσει ψήφους και από τους συνεπείς υγειονομικούς, που θυσιάστηκαν στην πανδημία και σήμερα βλέπει να δικαιώνονται οι ασυνείδητοι… Χειρισμοί αυτοχειριασμού.