«Και οι τοίχοι έχουν αφτιά»

Δεν έχουν τέλος οι αποκαλύψεις σχετικά με τη δραστηριότητα του παράκεντρου εξουσίας το οποίο λειτούργησε με την ανοχή τουλάχιστον (για να το πω όσο πιο ευγενικά μπορεί) του κυρίου Γρηγόρη Δημητριάδη, έβαλε στο στόχαστρο κόσμο και κοσμάκη και διαχειρίστηκε πληροφορίες κατά το δοκούν. Και πάντα με την κλασική σε αυτές τις περιπτώσεις μέθοδο – φουσκώνω, πασπαλίζω με μπόλικη διαστρέβλωση, βάζω και μερικές δόσεις παραμύθι από αυτό το καλό με τους δράκους και το σερβίρω πάνω σε πιατέλα με την ένδειξη «έγκυρο»!

Οσοι γνωρίζουν τα ενδότερα των έσω μπορούν να καταλάβουν τι εννοώ.

Θα αναφέρω ενδεικτικά μερικά ονόματα. Νίκος Δένδιας, Γιώργος Γεραπετρίτης, Θόδωρος Λιβάνιος, Γιώργος Μυλωνάκης, Ακης Σκέρτσος, ο Δημήτρης Μητρόπουλος και η Τέλη Πελώνη οι φίλοι μου, κι από κοντά κάτι σύμβουλοι, κάτι ιδιαίτερες.

Ξαφνικά βρίσκονταν μπροστά σε ένα απίστευτο κλίμα εχθρότητας και καχυποψίας μη μπορώντας να καταλάβουν σε τι οφείλεται. Μερικοί απομακρύνθηκαν εκόντες άκοντες. Αλλοι με «ρετσινιές». Ολοι έμεναν με την απορία σε τι σφάλμα έχουν υποπέσει και γιατί αυτή η συμπεριφορά. Ο υπουργός Εξωτερικών βρέθηκε να έχει απολύτως τυπικές σχέσεις με τον Πρωθυπουργό, επειδή το «συστηματάκι» που δούλευε το Predator φρόντισε να διαβιβάσει αρμοδίως ότι «ο Δένδιας έχει προσωπική ατζέντα» και πως «υπάρχουν και στοιχεία»…

Το πράγμα από κάποια στιγμή και πέρα είχε ξεφύγει εντελώς! Σε αδιανόητο βαθμό. Η συνηθέστερη ατάκα που «έπαιζε» επί Γρηγόρη στο Μαξίμου ήταν «μη μιλάς, και οι τοίχοι έχουν αφτιά»…

Τον «έφαγε» μια καρδούλα κόκκινη

Ενας πάντως από αυτούς την πάτησε εξαιτίας ενός emoji!! Απίστευτο; Κι όμως.

Ο φουκαράς αυτός είχε την άτυχη ιδέα να εκφράσει τη συμπάθειά του προς γνωστή τηλεπερσόνα με μια κόκκινη καρδούλα. Ανιδιοτελή συμπάθεια. Επειδή εντυπωσιάστηκε από κάτι που εξέφρασε κάπου η τηλεπερσόνα. Του είχε διαφύγει εντελώς ότι η τηλεπερσόνα ανήκε στον στενό, πιο στενό δεν γίνεται, κύκλο του φίλου Γρηγόρη. «Δεν ασχολούμαι με αυτά, ρε παιδιά», δικαιολογήθηκε αργότερα, αφού είχε βρεθεί στο κενό και του είπαν το κλασικό «δεν ήξερες, δεν ρώταγες;».

Την έστειλε την καρδούλα, αλλά προφανώς αγνοούσε ότι το Predator δεν «ακούει» μόνο τηλεφωνικές συνομιλίες ή ό,τι λέγεται στον περιβάλλοντα χώρο. Καταγράφει και μηνύματα. Φωτογραφίες, βίντεο. Ακόμη και emoji! «Τα πάντα όλα», που έλεγε και ο μακαρίτης ο Νικόλας Αλέφαντος!

Στάλθηκε η καρδούλα, την επομένη (!!) κιόλας προκλήθηκε τσουνάμι τεράστιων διαστάσεων. Κύματα ζηλοφθονίας κατέκλυσαν το Μαξίμου. Σάρωσαν, όπως ήταν φυσικό, και τον plus size αποστολέα.

Ο άνθρωπος άρχισε να αποκόπτεται σταδιακά από συσκέψεις και εσωτερική πληροφόρηση. Σε κάθε του βήμα συναντούσε ένα κλίμα εχθρικό. Του γύριζαν την πλάτη, ακόμη και αυτοί που δεν θα έπρεπε. Χωρίς να γνωρίζει τι έχει συμβεί. Μόνο μετά τον επόμενο ανασχηματισμό και αφού πήρε φύλλο πορείας για άλλο υπουργείο, κατάλαβε τι πραγματικά είχε μεσολαβήσει.

Τον «έφαγε» μια καρδούλα κόκκινη. Απρόσεκτος…

Το λάθος και η απορία

Οποιος σκέφτηκε να εμπλέξει τον Πρόεδρο της Βουλής στη δυσώδη υπόθεση της παρακολούθησης ενός πολιτικού προσώπου από την ΕΥΠ, οποιουδήποτε προσώπου, διέπραξε, κατά τη γνώμη μου, τεράστιο λάθος. Και δεν αναφέρομαι μόνο στον σημερινό Πρόεδρο της Βουλής, τον Κώστα Τασούλα, για τον οποίο είμαι βέβαιος ότι ακόμη και αν φτάσει στο γραφείο του πρόταση της ΕΥΠ με δύο υπογραφές εισαγγελέων, δεν πρόκειται να το εγκρίνει. Αλλά και μελλοντικά, είμαι βέβαιος, ουδείς Πρόεδρος της Βουλής θα αποφασίσει κάτι παρόμοιο.

Και θα αναφερθώ στην υπόθεση από την οποία προήλθε όλο αυτό: την παρακολούθηση του Νίκου Ανδρουλάκη. Ο Πρωθυπουργός, με το που πληροφορήθηκε την περίφημη «νόμιμη επισύνδεση» στο τηλέφωνο του Ανδρουλάκη, τι έκανε; Απέλυσε τον επικεφαλής της ΕΥΠ και έδιωξε από το Μέγαρο Μαξίμου τον διευθυντή του, διότι ο πρώτος εκτέλεσε την παρακολούθηση Ανδρουλάκη και ο δεύτερος, ως όφειλε υποτίθεται, δεν τον ενημέρωσε. Και τι είπε τότε ο Πρωθυπουργός (τότε, τον περασμένο Αύγουστο); Οτι τους απέλυσε και τους δύο διότι τον ενημέρωσαν ότι η ΕΥΠ παρακολουθεί τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ. Και πρόσθεσε ότι, αν το γνώριζε, θα απαγόρευε την παρακολούθηση – παρανομώντας ίσως.

Αφού υπάρχει αυτό το «δεδικασμένο», προς τι η χρέωση του Προέδρου της Βουλής με την τελική έγκριση της παρακολούθησης ενός πολιτικού προσώπου; Γιατί ο Πρόεδρος της Βουλής δεν θα κάνει ό,τι και ο Πρωθυπουργός στην περίπτωση του Ανδρουλάκη; Δεν θα απαγορεύσει μια παρακολούθηση;

Το γαϊτανάκι των παρακολουθήσεων

Γνωρίζοντας τον Κώστα Τασούλα, ευπρεπές τέκνο της ευάνδρου Ηπείρου, μετά βεβαιότητος, μπορώ να αναφέρω ότι δεν θα επιτρέψει την παρακολούθηση κανενός. Και θα προσθέσω εδώ ότι ο φίλος μου ο Κώστας δεν αισθάνεται καθόλου ευτυχής με την «αρμοδιότητα» που πάνε να του φορτώσουν.

Τόσο μάλιστα, που είναι σφόδρα πιθανό να μην περάσει τελικά η σχετική διάταξη, παρά τα όσα έχουν γραφεί και λεχθεί, ότι είναι μια δικλίδα ασφαλείας έναντι των αυθαιρεσιών που ενδεχομένως αναπτυχθούν στο πλαίσιο της ΕΥΠ.

Και κάτι τελευταίο επ’ αυτού: γιατί όλη αυτή η συζήτηση; Γιατί να παρακολουθεί η ΕΥΠ ένα πολιτικό πρόσωπο, εκλεγμένο από τον ελληνικό λαό; Εδώ είδαμε και πάθαμε να τελειώσουμε με αυτά – το 1982, σαράντα χρόνια πριν, ο τεράστιος Ανδρέας έδωσε εντολή και οι φάκελοι των παρακολουθήσεων κάηκαν στην υψικάμινο της Χαλυβουργικής. Γιατί πρέπει να ξεκινήσει πάλι αυτό το γαϊτανάκι με τις παρακολουθήσεις πολιτικών προσώπων, κομμάτων κ.λπ.;

Καθόλου δεν μου αρέσει αυτή η ιστορία, και οι αναφορές «ουδείς εξαιρείται» είναι μια απόλυτα καταδικαστέα πρακτική.

Οι «περιπέτειες» της ΕΥΠ

Η ιστορία της χώρας σχετικά με τις μυστικές της υπηρεσίες είναι μια πονεμένη ιστορία. Στο πλαίσιό της εξυφάνθηκαν μεγάλες συνωμοσίες και στο εσωτερικό της οργανώθηκε η χούντα των συνταγματαρχών. Για ένα μεγάλο διάστημα δε, αρκετών δεκαετιών, η βασική μυστική υπηρεσία της χώρας ήταν ένα παράρτημα της CIA. Και μόνο επί Ανδρέα και υπουργίας ενός δημοκρατικού υπουργού Δημόσιας Τάξης, του Γιάννη Σκουλαρίκη, κατάφερε να απογαλακτιστεί. Αλλά και πάλι προβληματική. Ο Γεώργιος Παπανδρέου, ο Γέρος της Δημοκρατίας, έχοντας γνωρίσει από κοντά τη λειτουργία της ΚΥΠ ως πρωθυπουργός στη δεκαετία του ’60, με τη δημιουργία του συνδέσμου ΙΔΕΑ (που γέννησε τη χούντα) και την κατασκευή της υπόθεσης «ΑΣΠΙΔΑ», που επιχείρησε να εξοντώσει πολιτικά τον Ανδρέα Παπανδρέου και αποτέλεσε την αφορμή για τα Ιουλιανά του 1965, συνήθιζε να λέει ευφυολογώντας: «Μόνο σε δύο χώρες οι μυστικές υπηρεσίες δεν μπορούν να κάνουν σωστά τη δουλειά τους: στην Ιαπωνία, επειδή δεν μιλάει κανένας, και στην Ελλάδα, επειδή μιλούν όλοι»!!

Για το ευφυολόγημα αυτό υπάρχουν, ωστόσο, αμφισβητήσεις για το αν η πατρότητα ανήκει στον Γεώργιο Παπανδρέου. Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι ανήκει στον σερ Ουίνστον Τσόρτσιλ, για όσα συνέβαιναν στην ΚΥΠ μετά το τέλος του Εμφυλίου, και άλλοι ότι το έχει πει ο αμερικανός πρέσβης Τζον Πιουριφόι, ο οποίος υπηρέτησε στην Ελλάδα για μία τριετία, από το 1950 ως το 1953.

Οποιος και να το έχει πει, πάντως, ένα δίκιο θα του το δώσουμε – ειδικά σε ό,τι μας αφορά. Για τους Ιάπωνες δεν ξέρω.