Ηλεκτρικά προσιτά σε όλους: Πόσο μακριά είμαστε;

Μια σειρά αναλύσεων και δηλώσεων συγκλίνει στο συμπέρασμα ότι η κρίση στην αυτοκινητοβιομηχανία οφείλεται αφενός στις αδυναμίες της (εξωγενείς και ενδογενείς) να κάνει την ηλεκτροκίνηση προσιτή σε όλο τον κόσμο, αφετέρου στη δυσκολία προσήλωσης στα πραγματικά δεδομένα, όπως οι τιμές των πρώτων υλών για την κατασκευή μπαταριών (είναι το ένα τρίτο του κόστους κατασκευής ενός ηλεκτρικού) που παραμένουν στα ύψη, με αποτέλεσμα να κλονίζεται ο αρχικός στόχος που είναι ο εκδημοκρατισμός της ηλεκτροκίνησης.

Προσφάτως, ένας CEO από μια μεγάλη γαλλική φίρμα έτριξε τα δόντια στην ΕΕ, αναφέροντας ότι αν δεν φροντίσουν να βάλουν πλάτη ώστε τα ηλεκτρικά να γίνουν προσιτά για όλους, τότε τα θεμέλια της αυτοκινητοβιομηχανίας θα τρίξουν για πρώτη φορά τόσο δυνατά. Επίσης, επανέλαβε ότι είναι θέμα κοινωνικής δικαιοσύνης να έχουν πρόσβαση στην ηλεκτροκίνηση όλοι οι άνθρωποι και όχι μόνο όσοι έχουν την οικονομική δυνατότητα.

Ουσιαστικά, καθήκον των κυβερνήσεων είναι να προβούν σε όλες τις απαραίτητεςενέργειες – επιδοτήσεις αγοράς ηλεκτρικών, διάδοση των ταχυφορτιστών, δελεαστικά πακέτα ηλεκτρικού ρεύματος – ώστε η ηλεκτροκίνηση να γίνει προσβάσιμη σε όλους, όντας ένα όπλο που θα βοηθήσει τις αυτοκινητοβιομηχανίες να καταπολεμήσουν τις ενδογενείς τους παθογένειες. Και πιο συγκεκριμένα, σήμερα, οι αυτοκινητοβιομηχανίες είναι αναγκασμένες να έχουν και τα δύο πόδια τους σε δύο διαφορετικά παπούτσια και με διαφορετική πορεία. Το ένα που αφορά την «αγιοποίηση» μέσω των τεχνολογικών καινοτομιών των κινητήρων βενζίνης, και το άλλο, της ηλεκτροκίνησης,που συμπαρασύρει το πρώτο, μιας και οι επενδύσεις που συντελούνται δείχνουν να μηνέχουν επιστρέψει ούτε το ένα δέκατο από τις πωλήσεις τους.

ΕΠΙΔΟΤΗΣΕΙΣ – ΦΟΡΤΙΣΤΕΣ. Πάντως οι περισσότερες γερμανικές εταιρείες δηλώνουν ότι έχουν καρποφόρα αποτελέσματα από τις πωλήσεις ηλεκτρικών οχημάτων χάρη στις υβριδικές εκδοχές και τις plug in προτάσεις που σαρώνουν τις βιτρίνες των αντιπροσωπειών. Η μεγάλη ανησυχία των μάνατζερ εστιάζεται στις τιμές των ηλεκτρικών και στο ότι έως το 2025 θα πρέπει να σταματήσουν να εξαρτώνται από τις απλόχερες επιδοτήσεις των κρατών. Αλλωστε το μεγάλο στοίχημα με τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα δεν είναι τα ίδια τα αυτοκίνητα αλλά οι τιμές των μπαταριών που θα πρέπει να γίνουν ακόμη πιο προσιτές τα επόμενα χρόνια.

Aλλά και οι πελάτες και κάτοχοι ηλεκτρικών θα πρέπει να έχουν πρόσβαση σε ένα εύκολο και πιο πυκνό δίκτυο ταχυφορτιστών και να δουν να υλοποιείται η απόφαση της Επιτροπής Μεταφορών της Ευρωπαϊκής Ενωσης, που ενέκρινε σχέδιο το οποίο αναφέρει ότι οι σταθμοί φόρτισης θα πρέπει να απέχουν 60 χιλιόμετρα μεταξύ τους και κατά μήκος των κύριων δρόμων της ΕΕ έως το 2026.

Ναι στους φορτιστές, αρκεί να βελτιωθεί και η ταχύτητά τους. Δεν είναι λίγες οι εταιρείες που εργάζονται στη δημιουργία ταχυφορτιστών που επιθυμούν να φορτίζουν με 100 χλμ. αυτονομίας τα ηλεκτρικά ΙΧ μέσα σε τρία λεπτά. Ο χαμένος χρόνος κατά τη διάρκεια της φόρτισης αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα για την απόκτηση ηλεκτρικού αυτοκινήτου, ενώ η εύκολη πρόσβαση χάρη στο πυκνότερο δίκτυο θα επιταχύνει την αγορά τους. Στην Ελλάδα η δημιουργία σημείων φόρτισης στους αυτοκινητόδρομους ήδη υλοποιείται, ενώ σε μεγάλες αλυσίδες σουπερμάρκετ τοποθετούνται σημεία φόρτισης.