Μαραθώνιος ο Αυθεντικός

Μαραθώνιος ο Αυθεντικός αύριο. «Θα τρέξεις κι εσύ στην Κλασική;», λένε οι πιο παλιοί. Οπως και να τον πεις, ο Μαραθώνιος της Αθήνας είναι μοναδικός στον κόσμο. Θα μου πείτε και οι άλλοι μαραθώνιοι που γίνονται ανά τον κόσμο, μοναδικοί είναι. Σωστά. Με τη διαφορά ότι αυτά που έχει ο δικός μας μαραθώνιος, δεν μπορεί να τα αποκτήσει κανένας άλλος ποτέ.

Γιατί προφανώς η αυθεντική διαδρομή – είτε ήταν είτε όχι ακριβώς αυτή δεν έχει σημασία – βρίσκεται μόνο εδώ, σε αυτά τα χώματα, σε αυτόν τον τόπο, με αφετηρία τον Μαραθώνα και τερματισμό το Καλλιμάρμαρο.

Με τις ανηφόρες και τις κατηφόρες της, με τα ιδιαίτερα απαιτητικά και συνεχόμενα τμήματα στο μέσο του αγώνα και με τον αέρα της Αθήνας, τον ίδιο αέρα που ανέπνεαν οι μαραθωνομάχοι όταν κέρδισαν εκείνη τη δύσκολη μάχη απέναντι σε αμέτρητα περισσότερους Πέρσες.

Εδώ, στη δική μας πατρίδα έγιναν όλα αυτά. Στον δικό μας τόπο. Και μέσα από αυτή τη νίκη του πολιτισμένου και δημοκρατικού κόσμου απέναντι στον τότε βάρβαρο κατακτητή, «γεννήθηκε» ο Μαραθώνιος.

Κάθε μαραθωνοδρόμος, παντού στον κόσμο αναβιώνει αυτή τη μεγαλειώδη στιγμή, το κατόρθωμα του αθηναίου οπλίτη που ήρθε με τα πόδια και όλο τον βαρύ οπλισμό επάνω του, από τον Μαραθώνα στην Αθήνα, για να αναγγείλει το ευχάριστο νέο: «Νενικήκαμεν».

Χωρίς να το γνωρίζει, αυτό κάνει καθεμιά και καθένας από τους δρομείς που καταφέρνουν να τερματίσουν στο αγώνισμα των 42,195 χλμ.

Οι μαραθωνοδρόμοι φέρνουν το μήνυμα της νίκης. Αυτή είναι η αποστολή τους. Και μπορεί να αντιληφθεί κανείς πόσο σημαντικό είναι όταν αυτό το πετυχαίνουν στην Αθήνα, όπως εκείνος…

Από τους 14 μαραθωνίους στους οποίους έχω αγωνιστεί και τερματίσει, οι έξι ήταν Αυθεντικοί. Φέτος ζηλεύω που δεν θα είμαι στην εκκίνηση γιατί επέλεξα να αγωνιστώ στο εξωτερικό. Νομίζω θα ζηλεύω πάντα, μέχρι να φύγω από τη ζωή, ελπίζω στα βαθιά γεράματα.

Οσοι τρέξετε αύριο στον Αυθεντικό, είστε ευλογημένοι. Να το ξέρετε.