Μάθημα

Μέχρι τώρα οι έλληνες κεντρώοι πολιτικοί καυχιόνταν ότι η χώρα εξάγει τεχνογνωσία όταν διηγείται πως πέρασε μέσα από το νέφος του λαϊκισμού, αλλά επανήλθε στη δημοκρατική κανονικότητα χωρίς να έχει καταστρέψει τα θεσμικά της πνευμόνια. Πως πήρε το μάθημα της με τον δύσκολο τρόπο, και πλέον το έχει εμπεδώσει τόσο καλά ώστε διδακτικά να μοιράζεται την εμπειρία της μ’ αυτές που ακολούθησαν τα βήματά της. Πως ανακάλυψε τον τραμπισμό προτού ο Τραμπ χαρίσει το όνομά του στον νέο «-ισμό», ωστόσο έπειτα βρήκε και τους τρόπους που εκείνος καταπολεμάται. Πριν από τη νίκη του Μπάιντεν στις αμερικανικές εκλογές του 2020, το ελληνικό εκλογικό σώμα είχε δείξει ότι υπάρχει διέξοδος – ψηφίζοντας με ορθολογισμό στις εθνικές του 2019 αντί να καθοδηγηθεί απ’ το θυμικό του. Είχε τιμωρήσει, έλεγαν, τους λαϊκιστές για όσα αποπειράθηκαν να κάνουν στο πολίτευμα και τους αρμούς της εξουσίας. Κι είχε αποδείξει έτσι ότι η Δημοκρατία αντέχει προτού το επιβεβαιώσουν οι Αμερικανοί. Δικαιολογείται, άραγε, ακόμη τόσος οπτιμισμός; Το προεκλογικό κλίμα των ενδιάμεσων εκλογών στις ΗΠΑ σίγουρα δεν τον τεκμηριώνει.

Πληγές

{ARX}Εκεί το έθνος είναι τόσο διχασμένο που επιτρέπεται στον Τραμπ να ονειρεύεται την επάνοδό του, ενώ από τους 597 Ρεπουμπλικανούς υποψηφίους οι 308 εκφράζουν αβάσιμες αμφιβολίες για την εγκυρότητα του εκλογικού αποτελέσματος του 2020, μιλώντας έμμεσα ή άμεσα για κλεμμένες ψήφους. Ο τραμπισμός, δηλαδή, δεν ξεριζώθηκε ποτέ. Αντίθετα, φαίνεται πως έχει φτάσει βαθύτερα απ’ όσο είχε αρχικά εκτιμηθεί στο συλλογικό φαντασιακό και στο πολιτικό σύστημα. Αναλυτές και ιστορικοί περιγράφουν με δραματικούς τόνους ένα αντιδημοκρατικό κίνημα που ελπίζει αυτές οι κάλπες να είναι οι τελευταίες που στήνονται στις Ηνωμένες Πολιτείες – και το οποίο ίσως προσπαθήσει πριν από τις εθνικές του 2024 να αυξήσει τους περιορισμούς στην προσέλευση των ψηφοφόρων που έχουν ήδη επιβάλει Ρεπουμπλικανοί – υπολογίζοντας να δουλέψουν υπέρ τους, αφού αφορούν τους μαύρους, π.χ. Από τα φετινά αμερικανικά Midterms οι εδώ επαγγελματίες της πολιτικής μπορούν να αντλήσουν χρήσιμα διδάγματα. Οπως, ας πούμε, ότι αναμφίβολα θα αποκομίσουν μικροκομματικά οφέλη απ’ το τοξικό κλίμα, αλλά η διαρκής καλλιέργειά του τελικά θα αφήσει τη Δημοκρατία με πληγές που δεν θεραπεύονται. Με πληγές που ανοίγουν δύο χρόνια αργότερα. Ή τέσσερα{ARX}.