Πρόταση

Ομολογώ ότι μου είχε διαφύγει μια ενδιαφέρουσα διατύπωση του αρχηγού της αντιπολίτευσης σε μια πρόσφατη συνέντευξή του (Σκάι, 25/10).

Και λέω «ενδιαφέρουσα» επειδή ίσως για πρώτη φορά αρθρώνει μια έστω ισχνή πρόταση εξουσίας.

Τι είπε ο Τσίπρας;

Οτι «ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι πρώτος στις εκλογές και ο Ανδρουλάκης θα κληθεί να αποφασίσει για συγκυβέρνηση».

Είναι καλύτερο από το τίποτα, αλλά και πάλι έχει μερικά κενά.

Καταρχήν θα πρέπει να βγει πρώτος ο ΣΥΡΙΖΑ. Είναι μια εύλογη προϋπόθεση διότι ο Τσίπρας έχει ήδη δηλώσει ότι δεν προτίθεται να σχηματίσει «κυβέρνηση ηττημένων» με κίνδυνο να μπει η χώρα σε περιπέτειες.

Υστερα θα πρέπει ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ να πάρουν με απλή αναλογική 151 έδρες. Υποθέτω ότι δεν προτίθενται να σχηματίσουν κυβέρνηση χωρίς κοινοβουλευτική πλειοψηφία, ούτε να το γυρίσουν σε τσίρκο με κανέναν Βαρουφάκη.

Και τέλος θα πρέπει ο Ανδρουλάκης να τσακωθεί με όλο το κόμμα του, όπου μια συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ θεωρείται μάλλον η χειρότερη ιδέα.

Να τα πάρουμε με τη σειρά.

Για να συμβεί το πρώτο θα πρέπει ο ΣΥΡΙΖΑ μέσα στους επόμενους μήνες να καλύψει περίπου 10 μονάδες που τον χωρίζουν από τη ΝΔ.

Δεν το λες ευκολάκι. Και χωρίς να γίνομαι προάγγελος κακών, ούτε το έργο «Γαλάζιες ακρίδες και κοριοί» φαίνεται να κόβει πολλά εισιτήρια.

Για να συμβεί το δεύτερο θα πρέπει όχι μόνο να καλύψει ο ΣΥΡΙΖΑ τις 10 μονάδες που τον χωρίζουν από τη ΝΔ, αλλά και να πάρουν μαζί ο ΣΥΡΙΖΑ με το ΠΑΣΟΚ ένα (περίπου) 47%.

Μετά θα πάρει κι ο Αστέρας Τρίπολης το πρωτάθλημα.

Το τρίτο είναι ίσως το πιο απλό. Εφόσον ο Ανδρουλάκης διατηρεί σώα τα λογικά του, φαίνεται μάλλον απίθανο να διαλύσει το ΠΑΣΟΚ για να κάνει κυβέρνηση με τον Τσίπρα.

Με άλλα λόγια, ακόμη και με την ισχνή πρόταση εξουσίας του ΣΥΡΙΖΑ, μένουμε πάλι με μία πρόταση εξουσίας στο τραπέζι. Την αυτοδυναμία του Μητσοτάκη.

Φυσικά, κανείς δεν μπορεί να ξέρει αν θα την πετύχει, άλλωστε μια διαδρομή δυο εκλογών μπορεί να κρύβει εκπλήξεις κάθε είδους.

Αλλά το βέβαιο είναι ότι έως τώρα και λίγους μήνες πριν από τις εκλογές δεν έχει ορθωθεί απέναντί του ένας εναλλακτικός πόλος εξουσίας που θα του βάλει δύσκολα.

Για να συμβεί κάτι τέτοιο χρειάζονται μείζονες κινήσεις στον χώρο της αντιπολίτευσης, τις οποίες κανείς δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος να αναλάβει.

Και οι κυβερνήσεις δεν βγαίνουν με hashtags στο Twitter.