Επιστροφή

Γύρισε από την εξωτική Καραϊβική για να διεκδικήσει την αρχηγία των Τόρις και την πρωθυπουργία της Βρετανίας. Τι κι αν είχε ανακοινώσει, έξω από το νούμερο 10 της Ντάουνινγκ Στριτ, την παραίτησή του μόλις στις 7 Ιουλίου; Τι κι αν μόνος του είχε τότε διαπιστώσει πως στην πολιτική κανείς δεν είναι τελείως απαραίτητος; Τι κι αν το κόμμα του τον έδιωξε εξαιτίας αλλεπάλληλων σκανδάλων; Ο Μπόρις Τζόνσον – μια από τις πιο διχαστικές πολιτικές προσωπικότητες που πέρασαν ποτέ από το Ουέστμινστερ – για μερικά εικοσιτετράωρα θεώρησε ότι η χώρα του αντέχει λίγη ακόμη από την εκκεντρικότητά του. Φαντασιώθηκε την επιστροφή του ώστε να εκπληρώσει το σχεδόν απειλητικό «hasta la vista, baby» που αναφώνησε φεύγοντας. Στην ηπειρωτική Ευρώπη – σε αντίθεση με κάποιους στο Νησί που υποστήριξαν ότι εκείνος είναι ο μοναδικός ο οποίος έχει λάβει λαϊκή εντολή το μακρινό πια 2019 – όλοι εκτιμούσαν πως μια τέτοια εξέλιξη θα είχε προφανέστατα καταστροφικές συνέπειες για το Ηνωμένο Βασίλειο. Οχι για έναν μόνο λόγο, αλλά για τέσσερις. Πρώτον, γιατί οι αγορές τη φοβούνταν.

Αισθητήριο

Ο Μπότζο δεν φημίζεται για την προσήλωσή του στη δημοσιονομική πειθαρχία. Οπότε, μετά το φιάσκο της Τρας, οι επενδυτές θα προεξοφλούσαν μέρες μεγαλύτερου οικονομικού και πολιτικού χάους. Δεύτερον, το comeback του θα δίχαζε κι άλλο το κόμμα των Συντηρητικών, απειλώντας την ίδια του την ύπαρξη. Αναλύσεις βρετανικών μίντια επισήμαιναν ότι μεγάλος αριθμός πρώην υπουργών θα αρνούνταν να γίνουν μέλη μιας νέας κυβέρνησής του, ενώ απλοί βουλευτές ίσως παραιτούνταν. Ενα κόμμα ουσιαστικά ακυβέρνητο, όταν μάλιστα υπολείπεται ήδη 30 μονάδες των Εργατικών στα γκάλοπ, μάλλον θα συγκέντρωνε μικρές πιθανότητες να βγει γρήγορα από το περιθώριο. Τρίτον, η κοινοβουλευτική επιτροπή που ερευνά τα party-gates δεν έχει ολοκληρώσει τις εργασίες της. Εφόσον λοιπόν στοιχειοθετήσει παραπλάνηση του κοινοβουλίου από τον Τζόνσον, τότε αυτός θα χρειαζόταν να ξαναπαραιτηθεί ως τα Χριστούγεννα. Τέταρτον, σημαντική μερίδα της κοινής γνώμης πιστεύει εδώ και καιρό ότι ανήκει στο παρελθόν. Μέχρι κι ο Λάρι, ο γάτος της πρωθυπουργικής κατοικίας, θα μπορούσε να αντιληφθεί αμέσως τη βαρύτητα των επιχειρημάτων κατά της τζονσονικής επανόδου. Κι όμως, ο πρώην πρωθυπουργός χρειάστηκε κάποιο χρόνο για να αποδείξει αποσυρόμενος ότι διαθέτει μια λίβρα έστω πολιτικού αισθητηρίου.