Μοχλεύοντας δεδομένα για το δημόσιο καλό

Η ψηφιακή εποχή έχει διδάξει τις επιχειρήσεις να βλέπουν τους ανθρώπους ως άτομα και όχι απλώς ως μέλη ορισμένων δημογραφικών ομάδων. Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, λαμβάνουμε εξατομικευμένες διαφημίσεις με βάση προηγούμενες διαφημίσεις, την τρέχουσα τοποθεσία μας και τις αγοραστικές μας συνήθειες. Το τεράστιο ψηφιακό μας αποτύπωμα επιτρέπει στις εταιρείες να γνωρίζουν με ακρίβεια πόσο αποτελεσματικές είναι οι διαφημιστικές τους καμπάνιες σε ατομικό επίπεδο και να αντλούν τεράστια αξία από αυτή τη γνώση.

Δυστυχώς, φαίνεται ότι αυτό το τεχνολογικό κύμα δεν έχει φτάσει ακόμη στους διαμορφωτές πολιτικής. Παρά τα πλεονεκτήματα των μεγάλων δεδομένων, οι κυβερνήσεις εξακολουθούν να τείνουν να χρησιμοποιούν μια προσέγγιση που ταιριάζει σε όλους κατά τον σχεδιασμό επενδύσεων ή τον σχεδιασμό πολιτικών. Για να βοηθήσουμε στη βελτίωση των δημόσιων υπηρεσιών μέσω της καλύτερης χρήσης των δεδομένων, έχουμε αναπτύξει ένα νέο πλαίσιο που ονομάζουμε Κβαντική Διακυβέρνηση.

Ενώ η πρόληψη της κατάχρησης απαιτεί σωστή διακυβέρνηση δεδομένων, το status quo προσφέρει ελάχιστη ελπίδα: μεγάλες και ισχυρές εταιρείες συσσωρεύουν πολύτιμα σύνολα δεδομένων, χάνουν την εμπιστοσύνη του κοινού και ασκούν πίεση στους νομοθέτες για να αποφύγουν την εποπτεία, ενώ οι κυβερνήσεις καταφεύγουν σε κανονισμούς από πάνω προς τα κάτω που αποξενώνουν τους ψηφοφόρους.

Ωστόσο, τα δεδομένα είναι απλώς πολύ σημαντικά για να ανατεθούν είτε σε κυβερνήσεις είτε σε μεγάλες εταιρείες που τα αντιμετωπίζουν ως ιδιωτική ιδιοκτησία τους. Αντίθετα, οι κυβερνήσεις θα πρέπει να συνεργάζονται με εταιρείες σε πλαίσια κοινής διακυβέρνησης που αναγνωρίζουν τόσο τις ευκαιρίες όσο και τους κινδύνους των μεγάλων δεδομένων.

Οι επιχειρήσεις – οι οποίες είναι σε καλύτερη θέση για να κατανοήσουν την πραγματική αξία των μεγάλων δεδομένων – πρέπει να προχωρήσουν πέρα από τις κοντόφθαλμες προσπάθειες για να γλυτώσουν την κανονιστική συμμόρφωση.

Οι κυβερνήσεις, από την πλευρά τους, πρέπει να αποφεύγουν μαζικές ρυθμιστικές στρατηγικές. Για να κερδίσουν την υποστήριξη που χρειάζονται από τις επιχειρήσεις, πρέπει να δημιουργήσουν κίνητρα για κοινή χρήση δεδομένων και προστασία της ιδιωτικής ζωής και να βοηθήσουν στην ανάπτυξη νέων αναλυτικών εργαλείων μέσω προηγμένης μοντελοποίησης.

Ενώ είναι ευρέως αποδεκτό ότι τα άυλα περιουσιακά στοιχεία κινούν τις οικονομίες και τις κοινωνίες μας, εξακολουθούμε να μην έχουμε επαρκή εργαλεία για τη μέτρηση και την αποτίμησή τους. Οι κυβερνήσεις και οι επιχειρήσεις πρέπει να συνεργαστούν για να αναθεωρήσουν τις επικρατούσες μετρήσεις βάσει των οποίων εκτιμούμε τέτοια περιουσιακά στοιχεία. Και οι δύο θα ωφεληθούν από την ανάπτυξη των εργαλείων που απαιτούνται για την καλύτερη μόχλευση των μεγάλων δεδομένων, και κάτι τέτοιο θα εξυπηρετούσε το δημόσιο καλό.

Ο Χριστόφορος Πισσαρίδης είναι νομπελίστας στα Οικονομικά και καθηγητής οικονομικών στο London School of Economics.
Ο Φαντι Φαρα είναι γενικός διευθυντής στη Whiteshield.
Η Αμίρα Μπενσεμπα είναι μάνατζερ στη Whiteshield