Οι δύο «άσοι»

Το βλέμμα στους δύο γκολκίπερ. Γιατί χθες το απόγευμα στη Νέα Φιλαδέλφεια, πέρα από ΑΕΚ – Ατρόμητος, το ματς έμοιαζε και με μια (άτυπη) μονομαχία ανάμεσα στον Γιώργο Αθανασιάδη και τον Ανδρέα Γιαννιώτη. Ας μην ειπωθεί ποιος «έκλεψε τις εντυπώσεις». Συνήθως αυτός που δέχεται τη μεγαλύτερη πίεση έχει τον πρώτο λόγο στο συγκεκριμένο θέμα. Στον αντίποδα, ένας αξιόλογος τερματοφύλακας και δη μιας ισχυρής ομάδας, οφείλει να είναι σε εγρήγορση τις λίγες φορές που θα κληθεί να «απαντήσει».

Είναι η… ιστορία του Γιαννιώτη, στην πρώτη περίπτωση, αλλά και του Αθανασιάδη. Ο «κίπερ» της ΑΕΚ στο πρώτο ημίχρονο με τα πόδια και σίγουρα ενστικτωδώς είπε «όχι» στον Κιάρτανσον σε μια σπουδαία στιγμή του. Και αρκετά μετά, με πλονζόν εξαιρετικό έδιωξε σουτ του Κλωναρίδη. Δεν χρειάζεται να ειπωθεί πως ο έλληνας «άσος» αυτή τη στιγμή μοιάζει να προσφέρει υψηλότερο βαθμό σιγουριάς στους αμυντικούς της ΑΕΚ σε σύγκριση με τον Στάνκοβιτς. Και επιβεβαιώνει τη θεωρία που θέλει τον τερματοφύλακα που μπαίνει στην ενδεκάδα έστω και από σπόντα, αν αυτός πιάσει καλή απόδοση να διατηρείται στη θέση του.

Οσον αφορά τον Ανδρέα Γιαννιώτη, το ταλέντο δεν του λείπει και αυτό δύσκολα μπορεί κάποιος να το αμφισβητήσει. Θα έλεγε όμως επιπρόσθετα πως ο πορτιέρο που κάνει καλή καριέρα και σε αυτό το πέρασμα από τον Ατρόμητο, χρειάζεται παραπάνω σταθερότητα. Του δόθηκε η ευκαιρία προ ολίγων ετών να σταθεί στην ομάδα που τον ανακάλυψε, τον Ολυμπιακό, ωστόσο σε σχετικά σύντομο διάστημα έδειξε πως την έχασε. Ο Γιαννιώτης, όμως, μοιάζει να επανέρχεται. Ισως δεν άντεξε τότε το βάρος της φανέλας και χρεώθηκε ένα λάθος που θα μπορούσε να έχει αποφύγει… Πέρασε διάστημα που η δημοσιότητα τον άφησε αλλά χθες παρουσίασε ένα πρόσωπο καλό και ήταν γεμάτος αυτοπεποίθηση σε κάθε του κίνηση. Ναι, δείχνει «γκολκίπερ που θέλει να του κάνουν φάσεις», με την έννοια πως έτσι… ζεσταίνεται, η ικανότητά του όμως δεν συζητείται. Η δε απόκρουσή του στη σκαστή κεφαλιά του Μουκουντί, δίχως αντίρρηση μπορεί να πάρει θέση στα καλύτερα «στοπ» που παρακολουθήσαμε τον τελευταίο καιρό. Ισως και στο βιβλίο με τις πολλές ωραίες στιγμές του φετινού πρωταθλήματος.

Κοντολογίς, στα μέρη μας έχουμε γκολκίπερ με προσόντα πολλά. Προπόνηση σωστή θέλουν και βγάζουν ένα προφίλ που ελάχιστα απέχει από ξένων συναδέλφων τους. Αλλά αυτό δεν συμβαίνει, άλλωστε, με τους περισσότερους παίκτες που αγωνίζονται στα μέρη μας και το μόνο που έχουν ανάγκη είναι η λέξη «εμπιστοσύνη»;