Τα νοσοκομεία γίνονται όλο και πιο «φτωχά»

Με βάση τα εβδομαδιαία στοιχεία του ΕΟΔΥ εύκολα διαπιστώνει κανείς πως η επιδημία του κορωνοϊού κάθε άλλο πάρα έχει εξαφανιστεί. Η κατάσταση βέβαια είναι σήμερα ελέγξιμη και το σύστημα υγείας δεν πιέζεται αφόρητα, όχι τουλάχιστον άμεσα, από τους ασθενείς με κορωνοϊό.

Τον τελευταίο χρόνο η Ελλάδα πέρασε με βιαστικά βήματα από πολιτικές περιορισμού και επιτήρησης στην πλήρη ουσιαστικά κατάργηση κάθε μέτρου ελέγχου της διασποράς του ιού στην κοινότητα. Από την αρχή του καλοκαιριού η κυβέρνηση και το υπουργείο Υγείας έχουν καταργήσει κάθε είδους μέτρο και έχουν επιδιώξει, με επιτυχία, τη συστηματική επικοινωνιακή υποβάθμιση του προβλήματος. Ως φυσικό επακόλουθο μιας τέτοιας πολιτικής ο κ. Πλεύρης κατήργησε πρόσφατα τα πρόστιμα και άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο της επαναφοράς των ανεμβολίαστων υγειονομικών στα νοσοκομεία. Το φλερτ της κυβέρνησης με το αντιεμβολιαστικό κίνημα και το υπερσυντηρητικό κομμάτι του εκλογικού σώματος φαίνεται πως είναι σημαντικότερο από τη διασφάλιση της δημοσίας υγείας καθώς πλησιάζουν οι εκλογές.

Ο κορωνοϊός όμως είναι ακόμα εδώ. Παρά την εικόνα που καλλιεργείται, ούτε ο κίνδυνος αναζωπύρωσης της επιδημίας έχει παρέλθει οριστικά, ούτε ο ρυθμός θανάτων και νοσηλειών είναι αμελητέος. Ας ελπίσουμε πως θα παραμείνει διαχειρίσιμος με τις υφιστάμενες δυνατότητες, καθώς ελάχιστα πράγματα έχουν γίνει για να ενισχυθεί το ΕΣΥ.

Η αδυναμία του ΕΣΥ καθόρισε τις πολιτικές αποφάσεις στην αρχή της πανδημίας, όπως π.χ. με τα lockdown. Πολλά αρνητικά ρεκόρ άλλωστε, όπως ο αριθμός των θανάτων ανά εκατομμύριο ή τα ποσοστά απωλειών στις ΜΕΘ, έχουν αποδοθεί στις ανεπάρκειες του συστήματος, αν και τα σχετικά στοιχεία δεν έχουν ανακοινωθεί και πρακτικά αποκρύπτονται. Ολοι, κυβέρνηση και εργαζόμενοι στο ΕΣΥ, κολακευόμαστε από την ανταλλαγή συγχαρητηρίων, όμως η αλήθεια απέχει πολύ από τις γενικές διαπιστώσεις του τύπου «το ΕΣΥ άντεξε». Ως εργαζόμενος στην πρώτη γραμμή στη διάρκεια της επιδημίας έχω πολύ διαφορετική εικόνα. Τα πολύ λίγα στοιχεία που υπάρχουν διαθέσιμα και τα ακόμα λιγότερα που έχουν αναλυθεί δείχνουν τεράστιες αδυναμίες στις ΜΕΘ και στα νοσοκομεία της επαρχίας, πολύ μεγάλες ανισότητες μεταξύ κέντρου και επαρχίας αλλά ακόμα και ανάμεσα σε κοντινά, όμορα  νοσοκομεία και ένα καθεστώς κακοδιοίκησης με ανεπαρκείς κομματικά επιλεγμένες διοικήσεις. Η κακοδιοίκηση, η πρωτοφανής τεχνολογική υστέρηση και η παντελής έλλειψη διαδικασιών αξιολόγησης της ποιότητας των ιατρικών υπηρεσιών οδήγησαν σε σοβαρές δυσλειτουργίες, οι οποίες αποσιωπώνται καθώς, αντί για την εξασφάλιση ανοικτής πρόσβασης, υιοθετήθηκαν πολιτικές απόκρυψης των δεδομένων.

Ετσι, αντί τα στοιχεία να αναλυθούν και να προκαλέσουν δημόσια συζήτηση σε βάθος, αντί να συζητάμε δηλαδή για την επανίδρυση του ΕΣΥ αξιοποιώντας και την εμπειρία της πανδημίας, τον τελευταίο καιρό επικρατεί ένα κλίμα αυτοεπιβράβευσης. Το σύστημα άντεξε, ο κορωνοϊός φεύγει, καιρός για μικροπολιτική με τους ανεμβολίαστους… Προβλήματα άλλωστε δεν υπάρχουν όταν κανείς δεν μιλάει γι’ αυτά, χώρια που οι μεταρρυθμίσεις θα προκαλούσαν αντιδράσεις προεκλογικά.

Ομως τα νοσοκομεία γίνονται όλο και πιο «φτωχά». Οι προϋπολογισμοί ήταν και είναι αναιμικοί, οι επενδύσεις στις κάκιστες υποδομές τους είναι πρακτικά ανύπαρκτες και οι πολυθρύλητοι διορισμοί προσωπικού σε καμία περίπτωση δεν ξεπερνούν τους ρυθμούς συνταξιοδότησης. Κανένα σχέδιο δεν φαίνεται να υπάρχει. Το υπουργείο στην παρούσα φάση έχει από ό,τι φαίνεται επιλέξει συνειδητά την πολιτική αδράνεια και τον ρόλο του θεατή. Η αδράνεια όμως αυτή αναπόφευκτα οδηγεί στην πλήρη κατάρρευση του ΕΣΥ.

Ο Κώστας Μπαργιώτας είναι διευθυντής της Ορθοπεδικής Κλινικής του Γενικού Νοσοκομείου Λάρισας, πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ