Σήματα

Εδώ απαιτείται προσοχή και διάκριση. Η διαγραφή των προστίμων από πολίτες άνω των εξήντα ετών που εν τω μεταξύ εμβολιάστηκαν είναι το ένα δεδομένο και ορθά εξετάζεται, όπως εξάλλου ανακοινώθηκε.

Η επιστροφή όμως ανεμβολίαστων υγειονομικών στην εργασία τους που καταγράφεται ως σενάριο είναι κάτι διαφορετικό και εξόχως προβληματικό. Κι αυτό αφού – ας μην ξεχνούμε – η πανδημία δεν μας άφησε. Είναι εδώ και παράλληλα με αυτήν και οι κίνδυνοι αναζωπύρωσής της. Και άρα τα μέτρα πρέπει να είναι πάντα ενεργά. Με την προαναφερόμενη επιστροφή θα σταλεί ένα λάθος σήμα αν υπάρξει επιείκεια σε ανεμβολίαστους, πολύ περισσότερο σε υγειονομικούς που εκ των πραγμάτων η επιλογή τους έθετε και θέτει σε κίνδυνο ασθενείς και νοσηλευομένους. Εδώ δεν τίθεται ζήτημα σωφρονισμού ή τιμωρίας. Τίθεται ζήτημα ατομικής και συλλογικής ευθύνης και επίσης θα είναι πολύ επικίνδυνο για την όποια επιστροφή τους να υπάρξει το επιχείρημα των «κενών» σε νοσοκομεία. Το δεύτερο θέμα είναι διαφορετικό και αφορά τον σχεδιασμό και τις αποφάσεις του υπουργείου Υγείας. Λύνεται κοινώς.

Το ότι κάποιος ήταν υγειονομικός ανεμβολίαστος και επιστρέφει στην εργασία του όμως είναι άλλο. Και αφορά τη συμμετοχή του καθενός μας στην πανδημική διαχείριση, τον πόλεμο κατά ενός ιού που απορρύθμισε την κανονικότητα και έθεσε επί τάπητος την ίδια την καθημερινότητα των πολιτών και τη δημόσια υγεία. Απαιτούνται κόκκινες γραμμές.