Ανησυχία στην Αθήνα και στάση αναμονής

Σε λεπτομερή ανάλυση (και) από την ελληνική κυβέρνηση βρίσκεται η αλλαγή εποχής στην Ιταλία μέσα από την εκλογική επικράτηση της Ακρας Δεξιάς υπό την Τζόρτζια Μελόνι, όσο κι αν δημόσια το Μαξίμου επιλέγει, όπως αναμενόταν, ισορροπημένες τοποθετήσεις σε ό,τι αφορά το αποτέλεσμα της ιταλικής κάλπης, χωρίς προφανώς οποιαδήποτε ευθεία σύγκρουση με τον ακροδεξιό συνασπισμό, αλλά με… ανήσυχη στάση αναμονής. «Οι λύσεις δεν μπορούν να έρθουν από παραγωγή καινούργιων αδιεξόδων, απαιτούν στρατηγική και φιλελεύθερη πολιτική εντός του ευρωπαϊκού πλαισίου» σχολίασε πάντως με νόημα ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γιάννης Οικονόμου σε ό,τι αφορά τον κίνδυνο να προκληθούν συνθήκες ανασφάλειας σε ευρωπαϊκό επίπεδο συγκεκριμένα ως προς τη διαχείριση της ενεργειακής κρίσης.

Η κυβέρνηση φέρνει στο προσκήνιο τις εξελίξεις στην τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης – που με προβληματισμό βρίσκονται στο μικροσκόπιο όλης της Ευρώπης – ώστε να προτάσσει ακόμα πιο έντονα το επιχείρημα της πολιτικής σταθερότητας. «Σε κάθε κράτος-μέλος της ΕΕ οι πολίτες με την ψήφο τους αποφασίζουν για το μέλλον της χώρας τους και οι επιλογές αυτές κρίνονται από τα πολιτικά αποτελέσματα που παράγουν σε βάθος χρόνου» σημείωσε ο Οικονόμου. Και ειδικά για την Ελλάδα, ερωτηθείς εάν υπάρχει ανησυχία για τυχόν τάση ανόδου της Ακροδεξιάς, ο ίδιος χαρακτήρισε «πλούσια και απολύτως διαφωτιστική» την εμπειρία για το «πόσο ουσιαστική είναι η σταθερότητα και το πόσο αναγκαία είναι μια κυβερνητική πολιτική που απαντά στις προκλήσεις, στις ανάγκες της κοινωνίας και τις προσδοκίες τους».

Είναι προφανές ότι τα γεγονότα αξιολογούνται προσεκτικά τόσο από το Μαξίμου όσο και από το οικονομικό επιτελείο, δεδομένου ότι η Ρώμη έχει βαρύνοντα ρόλο στην ανάγκη, όπως πιστεύει η Αθήνα, να διατηρηθεί ισχυρό το μέτωπο του ευρωπαϊκού Νότου. Με τον τεχνοκράτη Μάριο Ντράγκι στο τιμόνι της χώρας, η Ιταλία είχε καταφέρει να αυξήσει τη δική της επιρροή εντός της ευρωπαϊκής οικογένειας αλλά και συνολικά τη «φωνή» αυτού του μετώπου σε κρίσιμα κεφάλαια και για τις ελληνικές διεκδικήσεις, όπως τα ενεργειακά, οι δημοσιονομικοί κανόνες, το Προσφυγικό, η κλιματική αλλαγή κ.λπ. Είναι ενδεικτικό ότι ήδη από την αφετηρία των πολιτικών εξελίξεων στη γειτονική χώρα, μετά την παραίτηση Ντράγκι με τον οποίο προσωπικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε ενιαία οπτική σε σημαντικά θέματα, η κυβέρνηση εξέφραζε αγωνίες για τυχόν «εστία αστάθειας» σε μια εποχή που η Ευρώπη καλείται να διαχειριστεί ισχυρές γεωπολιτικές και οικονομικές πιέσεις. Και προ μηνών εξέπεμπε το ίδιο μήνυμα: ότι στις ταραγμένες εποχές χρειάζονται σταθερές, αυτοδύναμες κυβερνήσεις.

Η Κουμουνδούρου
Μεγάλο σοκ για την Ευρώπη και τη δημοκρατική της παράδοση χαρακτηρίζουν στην Κουμουνδούρου τη νίκη της Μελόνι και του συνασπισμού της στην Ιταλία. «Η άνοδος της Ακροδεξιάς, σε συνεργασία με τη παραδοσιακή Δεξιά, στην εξουσία μιας χώρας που βίωσε τα αδιέξοδα του φασισμού αποτελεί ιστορικό πισωγύρισμα στις πιο σκοτεινές ημέρες του ευρωπαϊκού 20ού αιώνα» ανέφερε ο ΣΥΡΙΖΑ, ενώ συμπλήρωσε πως «η ευθύνη των προοδευτικών δυνάμεων μετά τη χθεσινή εξέλιξη είναι ακόμη μεγαλύτερη. Στη γειτονική Ιταλία έβλεπαν τη συμπόρευση Δεξιάς – Ακροδεξιάς και τον κίνδυνο της ακροδεξιάς κυβέρνησης να έρχεται. Εντούτοις οι υπαρκτές διαφορές των δυνάμεων της Αριστεράς, της Κεντροαριστεράς και του Κέντρου δεν παραμερίστηκαν. Και όχι μόνο δεν παραμέρισαν τις διαφορές τους, αλλά φοβήθηκαν να απαντήσουν ουσιαστικά στο τεράστιο κύμα ακρίβειας και να λάβουν ουσιαστικά μέτρα για την προστασία των πολιτών».