Παραμύθι

Είναι πέραν πάσης αμφιβολίας η εσκεμμένη καταστροφή του φακέλου της παρακολούθησης του Νίκου Ανδρουλάκη από την ΕΥΠ. Και είναι επίσης πέραν πάσης αμφιβολίας ότι η καταστροφή έγινε σε μια πολύ συγκεκριμένη στιγμή: το πρωί της Παρασκευής 29 Ιουλίου, λίγο πριν ο τέως αρχηγός της ΕΥΠ Κοντολέων εμφανιστεί ενώπιον της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής – εκεί όπου είπε ένα μεγαλοπρεπές «όχι» στο ερώτημα περί παρακολούθησης του προέδρου του ΠΑΣΟΚ. Αντιλαμβανόμενοι ότι θα έμπλεκαν άσχημα, έδωσαν εντολή να καταστραφεί το αρχείο. Ολα τα υπόλοιπα περί της δήθεν εγκατάστασης ενός καινούργιου συστήματος παρακολουθήσεων το οποίο δεν ήταν συμβατό με το παλαιό χρησιμοποιούμενο από την ΕΥΠ, εκείνη τη «σημαδιακή» ημέρα και ώρα, είναι ένα παραμύθι.

Το γνωρίζω, από πηγή που δεν επιδέχεται καμία διάψευση, και μη μπει κανείς στον κόπο να το διαψεύσει. Ούτε κατευθείαν ούτε με διαρροές.

Τούτου δοθέντος τώρα αυτό που απομένει να αποκαλυφθεί, είναι ένα: μόνος του το αποφάσισε ο κύριος Κοντολέων; Ανέφερε κάπου κάτι, και του δόθηκε εντολή; Κι αν έλαβε εντολή, ποιος ήταν εκείνος που τον διέταξε να το κάνει;

Φυσικά μέχρι τώρα ο πρώην επικεφαλής της ΕΥΠ έχει τηρήσει μια σχετικά άκαμπτη στάση, οχυρωμένος πίσω από το υπηρεσιακό απόρρητο. Αλλά και ένα νήπιο να ρωτήσεις, θα σου πει ότι όταν φτάσει η ώρα της Δικαιοσύνης, δύσκολα θα μπορέσει να υπερασπιστεί μια στάση που (θα) έχει επιπτώσεις. Οσες «εγγυήσεις» και αν (έχει) λάβει…

Προετοιμασία

Την περιμέναμε αυτή την ολομέτωπη επίθεση του προέδρου Ερντογάν – δείγμα ότι οι «υπηρεσίες» λειτουργούν κανονικά παρά τα όσα βλακώδη διαπράττουν στο εσωτερικό, και τα οποία εκθέτουν και την ίδια και τη χώρα. Από ημερών, μου λένε, η ΕΥΠ είχε ενημερώσει αρμοδίως ότι ο πρόεδρος Ερντογάν θα χρησιμοποιούσε το βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ προκειμένου να «νομιμοποιήσει» τη στρατηγική της έντασης με την Ελλάδα, και επιπλέον, να γυρίσει ανάποδα τις εντυπώσεις που αυτή έχει δημιουργήσει διεθνώς. Δεν αιφνιδιάστηκε λοιπόν κανείς στην Αθήνα, και ούτε κάτι από όσα έκανε και είπε ο τούρκος πρόεδρος δημιούργησαν στην κυβέρνηση αίσθημα πανικού ότι κοίτα να δεις, αυτό δεν το είχαμε προβλέψει.

Ολα τα γνωρίζαμε, μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια. Είμαι δε σε θέση να γνωρίζω ότι η ελληνική κυβέρνηση ήταν ενήμερη ακόμη και για την πιο μικρή λεπτομέρεια, όπως τις φωτογραφίες των δύο νεκρών νηπίων – τα οποία ειρήσθω εν παρόδω, πνίγηκαν σε ένα γνωστό στις ελληνικές Αρχές ναυάγιο μιας βάρκας με πρόσφυγες, εντός των τουρκικών χωρικών υδάτων (υπάρχουν και τα σχετικά στοιχεία). Εκεί όπου δεν μπορούσε να επέμβει για διάσωση η Ελληνική Ακτοφυλακή.

Υποθέτω ότι ενθυμείσθε, όσα σημείωνα, με νόημα χθες, ότι ο πρόεδρος Κυριάκος θα αναφερθεί εκτενώς στα ελληνοτουρκικά, ανεξαρτήτως τού τι θα έλεγε ο πρόεδρος Ερντογάν κατά τη δική του ομιλία, δίνοντας κατά την τοποθέτησή του (αύριο) στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, έμφαση στην τουρκική επιθετικότητα και τους κινδύνους που εγκυμονεί.

Εφυγε προετοιμασμένος…

Φαγωμάρα

Ο πρόεδρος Ερντογάν πάλι, που κι αυτός είχε προετοιμαστεί προκειμένου να ρίξει στην Ελλάδα την ευθύνη για ό,τι συμβαίνει στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, πρέπει να πω ότι «θρηνώντας» (με κροκοδείλια δάκρυα…) για τον 4χρονο Αμπντούλ και τον 9 μηνών Ασίμ που «πέθαναν μαζί με τις οικογένειές τους, καθώς τους βύθισε το φουσκωτό τους η Ελληνική Ακτοφυλακή», έκανε μια μικρή παράλειψη.

Δεν είπε τίποτε για τη «μικρή Μαρία», την οποία δάγκωσε ένας σκορπιός σε μια ελληνική νησίδα του Εβρου, καθώς περίμενε να περάσει με άλλους 38 σε ελληνικό έδαφος, αλλά η ανάλγητη ελληνική κυβέρνηση, με όπλο τους απάνθρωπους μηχανισμούς που χρησιμοποιεί, δεν τους το επέτρεψε, με αποτέλεσμα να χάσει τη ζωή της «η μικρή Μαρία».

Τώρα που το σκέφτομαι μπορεί και να μην έγινε εκ λάθους όλο αυτό. Μπορεί ο άνθρωπος να σκέφτηκε ότι δεν έχει νόημα να πω κάτι, από τη στιγμή που το θέμα το έχει αναλάβει ο ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα, και στην Ευρώπη, και σέρνουν τη χώρα τους στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Γιατί να μπερδευτώ εγώ στο εσωτερικό τους; Η δουλίτσα έχει γίνει. Αλλωστε και ο αρχηγός τους, όταν ρωτήθηκε (στη ΔΕΘ) αν έχει κάποια συγγνώμη για όσα έπραξε ο ΣΥΡΙΖΑ, για ένα τόσο ψεύτικο και στημένο θέμα, το μόνο που απάντησε ήταν «και γιατί να ζητήσω συγγνώμη;».

Ασ’ τους να τρώγονται μεταξύ τους…

Υποκρισία

Ο Γιώργος Κατρούγκαλος, από την άλλη, ένας εξ εκείνων που σήκωσαν τον κουρνιαχτό για τη «μικρή Μαρία» (που την τσίμπησε ο κακός σκορπιός σε μια νησίδα που τη βάφτισε ο ΣΥΡΙΖΑ ελληνική, αλλά τελικά αυτός που δημιούργησε το θέμα, η ΜΚΟ «Human Rights 360», είπε «παιδιά σόρι, κάναμε ένα λάθος» κ.λπ. κ.λπ.), φόρεσε χθες τη «λερή φουστανέλα» του «τουρκοφάγου», και δήλωσε ευθαρσώς πως «απέναντι σε αυτήν την επιθετικότητα και οποιαδήποτε απειλή παραβίασης της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας, οι πολιτικές δυνάμεις της Ελλάδας είναι ενωμένες»!!

Ενωμένες με ποιον τρόπο δεν εξήγησε, αλλά αυτό μικρή σημασία έχει. Διότι αμέσως μετά είπε και κάτι ακόμη, το οποίο θα χαρακτηρίσω επικολυρικό, τουλάχιστον: ότι η Τουρκία που παραβιάζει ανθρώπινα δικαιώματα και διεθνές δίκαιο δεν μπορεί να κουνάει το δάχτυλο στην Ελλάδα.

Ασε δε που επισήμανε ότι είναι αναγκαία η απόκρουση εκ μέρους μας της τουρκικής προπαγάνδας και η υπεράσπιση των συνόρων μας!

Βαστάτε Τούρκοι τ’ άρματα, έρχεται ο Νικηταράς!

Ο Γιώργος είναι φίλος μου, και εξαιρετικά αγαπητός σε όσους τον γνωρίζουν. Αλλά αν έχει προηγηθεί η άθλια προβοκάτσια σε βάρος της χώρας, με αφορμή τους «38» και τη «μικρή Μαρία», που έχει δώσει την αφορμή να εξαπολυθεί εναντίον της μια συντονισμένη επίθεση από μέσα ενημέρωσης που δεν χρωστάνε καλό λόγο για την Ελλάδα, τι τα θέλεις όλα αυτά, Γιώργο μου;

Καλύτερα σώπαινε…

«Κρείττον σιγάν, του λαλείν», που έλεγαν και οι αρχαίοι…

Σιωπή

Το ντουέτο πάλι των μεγάλων επιτυχιών «Αρβανίτης – Κούλογλου» ή «Κούλογλου – Αρβανίτης» (για να μην υπάρχουν και προβλήματα με τη μαρκίζα που συχνά ανακύπτουν ανάμεσα στις πριμαντόνες) έχουν σιωπήσει αιδημόνως. Και πολύ καλά κάνουν, θα σημειώσω. Ο στόχος του διασυρμού της χώρας, με σημαία τις «δολοφονικές» επαναπροωθήσεις στην Τουρκία, έχει επιτευχθεί. Για τον Φίλη δεν λέω τίποτε, παρασύρθηκε προφανώς από αντικυβερνητικό οίστρο. Ούτε και για εκείνο τον απίθανο Σπίρτζη που έσυρε επίσης τον χορό, ως τομεάρχης ΠΡΟ.ΠΟ. Θα αναφέρω κάτι. Σπατάλη χρόνου.

Το μόνο που θα σημειώσω είναι το εξής: αν δεν εγκαταλείψει γρήγορα ο ΣΥΡΙΖΑ αυτά τα ανόητα «δικαιωματικά» και «διεθνιστικά», το μόνο που θα επιτυγχάνει είναι να δίνει «πατήματα» στους απέναντι. Που όπως φάνηκε και προχθές στον ΟΗΕ, δεν αστειεύονται. Εχουν ενεργοποιήσει τη στρατηγική της αντιπαράθεσης σε όλα τα επίπεδα, και αποδεικνύεται ότι το Προσφυγικό είναι πλέον κορυφαίο όπλο τους. Και σίγουρα θα το χρησιμοποιήσουν από εδώ και μπρος με εντατικότερο τρόπο προκειμένου να αποδείξουν ότι όσα είπε στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ο πρόεδρος Ερντογάν είχαν σοβαρό υπόβαθρο…