Η Λιζ Τρας ενισχύει τα μπόνους τραπεζιτών

Ο συγχρονισμός είναι, τουλάχιστον, περίεργος. Η Βρετανία αντιμετωπίζει τη μεγαλύτερη κρίση κόστους ζωής εδώ και δεκαετίες. Οι εργαζόμενοι είναι θυμωμένοι για την κατάρρευση του βιοτικού επιπέδου. Και όμως, ένα από τα πρώτα πράγματα στην ατζέντα της νέας κυβέρνησης είναι η κατάργηση του ανώτατου ορίου στα μπόνους των τραπεζιτών.

Υπάρχει ένα επιχείρημα για αυτό που σχεδιάζει η κυβέρνηση, ότι το ανώτατο όριο στα μπόνους δεν λειτούργησε. Οι επικριτές είπαν όταν η ΕΕ εισήγαγε τη νομοθεσία της το 2014 οι τράπεζες θα έβρισκαν τρόπο να ξεπεράσουν το ανώτατο όριο πληρώνοντας απλώς υψηλότερους μισθούς και έχει αποδειχθεί ότι έχουν δίκιο. Η τοποθέτηση ορίων σε ένα μέρος πακέτου (μπόνους) αλλά και η επιβολή περιορισμών στο άλλο μέρος (βασική αμοιβή) δεν είχαν ποτέ νόημα. Εάν η ιδέα ήταν ότι οι τραπεζίτες έπρεπε να αμείβονται λιγότερο, θα ήταν πιο λογικό να επιβληθεί ανώτατο όριο στις συνολικές αποδοχές.

Τούτου λεχθέντος, η απόφαση να αφαιρεθεί το ανώτατο όριο τώρα είναι ένα πολιτικό δώρο για τους Εργατικούς και τα συνδικάτα, καθώς τροφοδοτεί μια ξεκάθαρη αφήγηση για αυτούς και εμάς. Οι τραπεζίτες θα χαρούν στα μπαρ με σαμπάνια του Canary Wharf, αλλά ως στρατηγική ψηφοφορίας αυτή μπορεί να έχει τους περιορισμούς της.

Σύμφωνα με την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία, η αύξηση των αμοιβών στον ιδιωτικό τομέα είναι 6% σε αντίθεση με 2% στον δημόσιο τομέα. Οσοι εργάζονται στον καλά αμειβόμενο χρηματοπιστωτικό και επιχειρηματικό τομέα έχουν θωρακιστεί από τη χειρότερη κρίση κόστους ζωής με γενναιόδωρες πληρωμές μπόνους. Η κατάργηση του ανώτατου ορίου μπόνους ενισχύει την ήδη ισχυρή πεποίθηση ότι υπάρχει ένας κανόνας για τους τραπεζίτες και άλλος για όλους τους άλλους.

Υποτίθεται ότι διδάχθηκαν μαθήματα από μια περίοδο κατά την οποία η μεγαλύτερη τράπεζα της Βρετανίας – η Royal Bank of Scotland – παραλίγο να μείνει από χρήματα. Αυτά περιελάμβαναν την ανάγκη για αυστηρότερη εποπτεία, πιο αυστηρές κεφαλαιακές απαιτήσεις και μια πιο ισορροπημένη οικονομία που θα κυριαρχείται λιγότερο από τον χρηματοπιστωτικό τομέα.

Η κυβέρνηση Τρας φαίνεται αποφασισμένη να ακολουθήσει μια διαφορετική προσέγγιση. Μέσα σε δύο εβδομάδες, έχει ήδη ξεκαθαρίσει από πού ακριβώς προέρχεται. Η οικονομία, ξεκινώντας από το City του Λονδίνου. Οι φορολογικές περικοπές που ευνοούν τους πιο πλούσιους θα πληρωθούν μόνες τους. Η κατάργηση του ανώτατου ορίου στα μπόνους των τραπεζιτών σημαίνει αναπτυσσόμενο χρηματοπιστωτικό τομέα και αυτό θα είναι καλό για όλους μας. Αυτό είναι ένα κλασικό παράδειγμα του θριάμβου της ελπίδας έναντι της εμπειρίας. Το έχουμε ξαναζήσει στο παρελθόν – και ξέρουμε ότι δεν τελειώνει ευχάριστα.

Ο Λάρι Ελιοτ είναι αρχισυντάκτης οικονομικών στην «Γκάρντιαν»