Μια υπόθεση που {LF}μας αφορά όλους

Εχουν προκαλέσει εθισμό πλέον οι συνεχείς εκκλήσεις για την έκτακτη κάλυψη αναγκών ή η συμπίεση του οικογενειακού περιβάλλοντος για να εξασφαλιστεί αίμα για τους οικείους τους.

Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι σε μια αλληλέγγυα και σύγχρονη κοινωνία, αυτό δεν μπορεί να είναι αποδεκτό. Οπως δεν υπάρχει και αμφισβήτηση, ότι υπάρχει μια διαρκής βελτίωση της κατάστασης.

Παρ’ όλα αυτά τίθεται πάντα το ερώτημα, αν μπορούμε να επιλύσουμε αυτόν το γόρδιο δεσμό. Δηλαδή, να εξασφαλίζουμε το σύνολο των αναγκών σε αίμα, αποκλειστικά από την εθελοντική αιμοδοσία και τα αποθέματα αίματος να είναι  περισσότερα από τις καθημερινές ανάγκες μας. Να αναπτύξουμε ένα δίκτυ κοινωνικής προστασίας στους ασθενείς μας, αλλάζοντας εθισμούς και συνήθειες χρόνων, αλλά κυρίως τις κακές πρακτικές.

Η χώρα μας χρειάζεται 550.000-600.000 μονάδες αίματος τον χρόνο.

Από αυτές, οι 120.000 μονάδες χορηγούνται σε ασθενείς με θαλασσαιμία.

Το αίμα που χρειαζόμαστε το συγκεντρώνουμε κατά 63% από την εθελοντική αιμοδοσία, ένα ποσοστό που χρόνο με τον χρόνο διαρκώς βελτιώνεται και κατά 37% από το συγγενικό περιβάλλον και άλλες πηγές.

Είκοσι χιλιάδες μονάδες προμηθευόμαστε από τον Ελβετικό Ερυθρό Σταυρό και τούτο γιατί δεν έχουμε αναπτύξει τη σταθερή συμμετοχή των εθελοντών αιμοδοτών στην αιμοδοσία. Εχουμε 259.000 ενεργούς εθελοντές αιμοδότες με το μειονέκτημα να είναι οι περισσότεροι αιμοδότες της μίας φοράς. Επιλύοντας την εξίσωση, γίνεται εύκολα κατανοητό ότι αν τελικά καταφέρουμε να εμφυσήσουμε τις αξίες της κοινωνικής αλληλεγγύης και του εθελοντισμού σε 300.000 τουλάχιστον συνανθρώπους μας, που θα δίνουν σταθερά τουλάχιστον δύο φόρες αίμα τον χρόνο, θα έχουμε λύσει ένα δυσεπίλυτο πρόβλημα.

Σήμερα, στη χώρα μας παρατηρούνται ελλείψεις στην επάρκεια του εθελοντικού αίματος κυρίως στις περιόδους μετά τις γιορτές των Χριστουγέννων, του Πάσχα και τον Σεπτέμβριο μετά τις καλοκαιρινές διακοπές. Κάτι που οφείλουμε να διορθώσουμε.

Η ανάγκη του αίματος δεν είναι μια υπόθεση που αφορά τους άλλους, είναι βέβαιο ότι μας αφορά όλους.

Δεν υπάρχει άλλη ανθρώπινη συμπεριφορά που να δίνει μεγαλύτερη ευτυχία και χαρά από αυτή της προστασίας και της διατήρησης της ζωής.

Το αίμα δεν υπάρχει πουθενά αλλού  και δεν μπορούμε να το βρούμε πουθενά αλλού παρά μόνο στις φλέβες των ανθρώπων αλλά κυρίως στην καρδιά και την ψυχή τους.

Λίγα λεπτά από τη ζωή μας μπορούν να σώσουν τρεις συνανθρώπους μας, που περιμένουν από μας.

Ο Παναγιώτης Α. Κατσίβελας είναι πρόεδρος Εθνικού Κέντρου Αιμοδοσίας