Προκοπή με και χωρίς Γιάννη

Ως βασικό συμπέρασμα από την προετοιμασία της εθνικής ομάδας μπάσκετ μέχρι τώρα προκύπτει ότι ο Γιάννης Αντετοκούνμπο δεν είναι… για χόρταση. Θα παίζει όταν και για όσο ο ίδιος θα αισθάνεται απολύτως καλά, χωρίς την παραμικρή ενόχληση πουθενά, πολύ περισσότερο στο ευαίσθητο γόνατό του, και χωρίς να αγγίζει τα… κόκκινα ποτέ.

Ούτε αυτός ούτε η Εθνική ούτε οι Μιλγουόκι Μπακς, που μέχρι και τον γυμναστή τους έχουν βάλει μέσα στο επιτελείο της ελληνικής ομάδας για να τον παρακολουθεί στενά και να τον προσέχει, είναι διατεθειμένοι να αναλάβουν το παραμικρό ρίσκο να υποστεί κάποιον τραυματισμό, που θα θέσει σε κίνδυνο την καριέρα του στο ΝΒΑ. Και τα ασύλληπτα οικονομικά οφέλη, που αυτή αποφέρει.

Πράγμα ως έναν βαθμό λογικό, έστω κι αν δεν είναι ενδεχομένως αρεστό σε όλους. Μιλάμε, άλλωστε, για τον καλύτερο παίκτη του κόσμου. Αυτή η κατάσταση υποχρεώνει τον ομοσπονδιακό προπονητή να κάνει διαχείριση όχι μόνο των λεπτών συμμετοχής του Γιάννη σε κάθε αγώνα, αλλά και των αγώνων στους οποίους θα παίζει.

Ως φαίνεται, ο Greek Freak δεν θα παίξει σε όλα τα επίσημα παιχνίδια της Εθνικής από εδώ και πέρα για τα προκριματικά του Μουντομπάσκετ και το Ευρωμπάσκετ. Αλλά μόνο σε αυτά στα οποία θα κριθεί απολύτως απαραίτητη η παρουσία του, λαμβάνοντας ως δεδομένο (κι όπως έχει φανεί και στους αγώνες που έχει παίξει) ότι με αυτόν μέσα η Εθνική ανεβαίνει επίπεδο. Στα μεγάλα και κρίσιμα παιχνίδια ο Γιάννης θα είναι παρών, στα υπόλοιπα… βλέπουμε.

Υπ’ αυτή την έννοια ήταν μάλλον καλό που αγωνίστηκε μόλις στα δύο από τα πέντε φιλικά της προετοιμασίας. Διότι η ομάδα έπαιξε για πολλή ώρα χωρίς αυτόν, διεκδίκησε και πήρε νίκες χωρίς τη βοήθειά του κι άρχισε να καταλαβαίνει τι πρέπει να κάνει εν τη απουσία του για να κερδίζει, αξιοποιώντας τους άλλους ικανούς και έμπειρους παίκτες που διαθέτει. Αρκεί να συνεχίσει να λειτουργεί καλά και με τον Γιάννη στο rotation και να μην… ξεμάθει.