Πόθος

Το συριζαϊκό αντιπολιτευτικό μότο των ημερών είναι κάτι σε στυλ «θα τους ταράξουμε στις μομφές για τον βούρκο του επιτελικού παρακράτους». Η Κουμουνδούρου από την πρώτη στιγμή ανέβασε τα ντεσιμπέλ, προσδοκώντας δημοσκοπικά – και κατ’ επέκταση εκλογικά – οφέλη απ’ την υπόθεση της παρακολούθησης του Νίκου Ανδρουλάκη. Τι κι αν ο πρωταγωνιστής της κατασκοπευτικής ιστορίας, ο άνθρωπος που «επισυνδέθηκαν» στο κινητό του, είναι αρχηγός ενός άλλου κόμματος; Οι αριστεροί δεν έκρυψαν ποτέ τον ευσεβή τους πόθο να ερμηνεύσουν εκείνοι τους ρόλους των αγωνιστών της Δημοκρατίας – παρότι το σενάριο δεν τους υπολόγισε. Οι κακές γλώσσες του πολιτικού συστήματος λένε ότι η επιμονή τους να ανοίξει η Βουλή νωρίτερα, προκειμένου να μαζευτούν στην Ολομέλεια οι 300 για να συζητήσουν τις παρακολουθήσεις, είχε πρωτίστως κίνητρα μικροκομματικά. Σκοπός τους ήταν να παίξει στους τηλεοπτικούς δέκτες η εικόνα ενός man to man μεταξύ Κυριάκου Μητσοτάκη κι Αλέξη Τσίπρα, αφού ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ δεν είναι βουλευτής.

Πιθανότητες

Οι κεντροαριστεροί είχαν στηλιτεύσει από νωρίς τον τσιπρικό πατερναλισμό, χρησιμοποιώντας τον λιγότερο κομψό όρο «καπέλωμα». Η μέχρι τώρα στάση της αξιωματικής αντιπολίτευσης επιβεβαιώνει τις πράσινες επικρίσεις. Ωστόσο, το αριστερό σχέδιο δεν φαίνεται να πηγαίνει όπως ακριβώς υπολογιζόταν. Γιατί η Χαριλάου Τρικούπη που θέλουν να πατρονάρουν έχει διαλέξει ένα πιο επιδέξιο μότο διατεινόμενη πως θα ταράξει την κυβέρνηση στη θεσμικότητα. Αλλά κι επειδή όσο κι αν φωνάξουν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, το θύμα είναι ο επικεφαλής της. Για την ακρίβεια, όχι μόνο εκείνος. Οπως ο ίδιος ανέφερε χθες, μέσω του τηλεφώνου του η ΕΥΠ «παγίδευσε» ένα ολόκληρο κόμμα, πρώην πρωθυπουργούς, βουλευτές και μέλη του, οι οποίοι συνομιλούσαν μαζί του σε μια κρίσιμη εσωκομματικά περίοδο. Αρα, αν κάποιος έχει πιθανότητες να αποκομίσει πολιτικά κέρδη, αυτός δεν είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Είναι το ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ. Κι ο λόγος κρύβεται στη φιλελεύθερη ψυχοσύνθεση των ψηφοφόρων που αυτοτοποθετούνται στο Κέντρο. Η δική τους η γνώμη για την κυβέρνηση ενδέχεται να επηρεαστεί από την τωρινή επικαιρότητα. Αυτοί, όμως, δύσκολα θα προτιμούσαν τις κραυγές από τη θεσμικότητα.