Βουλή

Πρώτα ο αρχηγός πήρε τηλέφωνο τον Πρόεδρο της Βουλής, ζητώντας του να διακόψει τα θερινά της τμήματα και να ανοίξει την Ολομέλεια για μια προ ημερήσιας διάταξης συζήτηση με θέμα τις παρακολουθήσεις. Επειτα, αφού η κυβερνητική έδρα – πολύ γρηγορότερα απ’ όσο κινείται όλες τις τελευταίες μέρες – δήλωσε ότι συμφωνεί – οπότε η έναρξη των εργασιών του Κοινοβουλίου προγραμματίστηκε για τις 22 του μηνός -, οι συριζαίοι οι οποίοι συμμετέχουν στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας έστειλαν επιστολή για άμεση σύγκλησή της αυτή την εβδομάδα. Σύμφωνα με την πολιτικά ορθή εξήγηση, οι αριστεροί βιάζονται επειδή η κυβέρνηση προσπαθεί να επωφεληθεί της αυγουστιάτικης ραστώνης προκειμένου να αποφύγει τη λογοδοσία. Η κομματικά πειστικότερη ερμηνεία, πάλι, θέλει την Κουμουνδούρου να αδημονεί γιατί σε 12 μέρες από σήμερα μπορεί να έχει χαθεί το μομέντουμ του τσαλακωμένου θεσμικού πλεονεκτήματος των αντιπάλων της. Η συριζαϊκή – στα όρια του κοινοβουλευτικού μπιζιμποντισμού – εμμονή μοιάζει υπερβολική από τη στιγμή που η κυβέρνηση έχει ανακοινώσει πως θα απαντήσει θετικά στο αίτημα για Εξεταστική εφόσον εκείνο κατατεθεί.

Θόρυβος

Από τη στιγμή, δηλαδή, που ένα κοινοβουλευτικό «υπερόπλο» θα χρησιμοποιηθεί για τη διερεύνηση της υπόθεσης. Μεταξύ μας, βέβαια, η πλειοψηφία δεν είχε κανέναν λόγο να αρνηθεί τη σύσταση εξεταστικής. Οχι τόσο γιατί μια διαφορετική αντίδραση θα θόλωνε τις διακηρύξεις της ότι «δεσμεύεται να γίνει με σοβαρότητα ό,τι απαιτείται σε θεσμικό και κοινοβουλευτικό επίπεδο», αλλά κυρίως επειδή η εμπειρία από τη συγκρότηση τέτοιων επιτροπών έχει δείξει ότι παράγουν περισσότερο θόρυβο παρά αποτελέσματα. Οι έλληνες βουλευτές στερούνται της ανακριτικής κουλτούρας που αποτελεί προϋπόθεση της επιτυχίας τους. Ετσι, το πιθανότερο σενάριο είναι πως όσο θα τρέχει η υπό συζήτηση εξεταστική, θα διαχέεται η προσοχή των ίδιων των μελών της – και κατ’ επέκταση όσων θα ενημερώνονται για τις εργασίες της μέσα απ’ τις διαρροές τους – σε ειδήσεις ήσσονος σημασίας, όπως τα γαλλικά που αντάλλαξε ο Χ γαλάζιος με τον Ψ συριζαίο, με αποτέλεσμα να χάνεται η ουσία. Κι όλα αυτά ώσπου τα κόμματα να τηρήσουν ευλαβικά το έθιμο που επιβάλλει το καθένα να καταλήγει στο δικό του ξεχωριστό πόρισμα.