Πού έρχεται η βελτίωση!

Τα παλιά τα χρόνια οι ελληνικές ομάδες όταν δεν ήθελαν έναν παίκτη στο ρόστερ τους, κυρίως γιατί αυτός δεν θεωρούνταν έτοιμος για το πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής, τον έδιναν κάπου στην Ελλάδα προκειμένου, όπως χαρακτηριστικά λεγόταν, «να ψηθεί και να τον βλέπουμε αγωνιζόμενο στα μέρη μας». Ηθελαν να τον τσεκάρουν και να είναι μπροστά στα μάτια τους. Αποτέλεσμα; Λίγες φορές ο ποδοσφαιριστής που δινόταν δανεικός επέστρεφε στο «σπίτι» του και συνήθως κάπου χανόταν στη δαιδαλώδη διαδρομή.

Τα χρόνια πέρασαν και η τακτική άλλαξε. Διαφοροποιήθηκε. Μάλλον η εμπιστοσύνη στις λοιπές ελληνικές ομάδες μειώθηκε και η απόφαση είναι (κατά κύριο λόγο) να δίδονται οι παίκτες στο εξωτερικό. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του Κώστα Τσιμίκα και ας μην επαναληφθεί εδώ η ιστορία του νυν ακραίου μπακ της Λίβερπουλ. Χθες γνωστοποιήθηκε η επέκταση της συνεργασίας της ΑΕΚ με τον (γκολκίπερ) Γιώργο Αθανασιάδη. Ναι, τον «άσο» που όταν πέρυσι το καλοκαίρι έφυγε για τη Σέριφ ουδείς τον πίστευε και ελάχιστοι ανέμεναν πως θα κάνει ντόρο με την απόδοσή του. Ηταν όμως εξαιρετικός στο Τσάμπιονς Λιγκ, κόντρα σε μεγαθήρια στάθηκε και με το παραπάνω καλά, οπότε του δόθηκε η ευκαιρία να δοκιμάσει ξανά την τύχη του στην Ελλάδα. Φυσιολογικά προσπέρασε τον Τσιντώτα και ήδη «απειλεί» τον Στάνκοβιτς. Ισως το μείζον δεν είναι η μάχη των «άσων» στην ΑΕΚ. Το ζητούμενο αφορά το πώς βελτιώνονται όσοι πάνε, έστω και για μία σεζόν, στο εξωτερικό. Εκεί ανοίγουν τα φτερά τους. Εκεί, οι αντοχές τους αγγίζουν τα όριά τους. Και εντέλει εκεί γίνονται αληθινά παίκτες ανωτάτου επιπέδου. Γιατί έχουν πλέον παραστάσεις υψηλές. Αρκεί να παραμείνει η διάθεση να παλέψουν και να κυνηγήσουν το όνειρό τους.