Μετακύλιση

Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις – που έχουν προσπαθήσει να μετριάσουν τις επιπτώσεις της κατακόρυφης ανόδου των τιμών στους πολίτες τους με συνεχείς ελέγχους, επιδοτήσεις ή μειώσεις φόρων – πρέπει να αφήσουν ολόκληρη την αύξηση στο κόστος των καυσίμων να περάσει στους καταναλωτές, ώστε να ενθαρρυνθεί η εξοικονόμηση ενέργειας κι η απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα. Η προτροπή γράφτηκε σε μπλογκ του ΔΝΤ από την υποδιευθύντρια του ευρωπαϊκού του τμήματος. Η διπλής εθνικότητας οικονομολόγος, Τουρκάλα και Δανή, η οποία έχει περάσει όλη την επαγγελματική της ζωή – από το 2001 που πήρε το διδακτορικό της μέχρι σήμερα – ανεβαίνοντας τα σκαλιά της εσωτερικής ιεραρχίας του Ταμείου, κάνει μια στάθμιση που έχει κι άλλους υποστηρικτές στην Ενωση. Σύμφωνα με αυτή, οι κυβερνώντες θα ήταν καλύτερο να προστατεύσουν στοχευμένα τους φτωχότερους για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, παρά να καταφεύγουν σε «μέτρα ευρείας βάσης». Αν δεν μετακυλίσουν το κόστος, λέει, απλά καθυστερούν «την αναγκαία προσαρμογή στο ενεργειακό σοκ, μειώνοντας τα κίνητρα για τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις να εξοικονομήσουν ενέργεια».

Μειονέκτημα

{ARXMEG}Η απόπειρα των ευρωπαίων ηγετών να διασκεδάσουν έτσι τις οικονομικές ανησυχίες της κοινής τους γνώμης, προσθέτει, «διατηρεί την παγκόσμια ζήτηση ενέργειας και τις τιμές υψηλότερες απ’ ό,τι θα ήταν διαφορετικά». Η τεχνοκράτισσα, λοιπόν, συστήνει μια προτεσταντική προσέγγιση. Υποστηρίζει ότι η πολυπόθητη ενεργειακή αυτοσυγκράτηση μπορεί να κατακτηθεί μόνο με τον δύσκολο τρόπο – υπονοεί, δηλαδή, πως αν πληρώνει ο καθένας από την τσέπη του θα το σκεφτεί διπλά και τριπλά προτού ξοδέψει. Πιθανότατα δεν έχει τελείως άδικο. Σε κάποιους θα έπιανε η μέθοδός της. Ωστόσο, όπως κάθε ψυχρά ορθολογική ανάλυση, κι η δική της έχει ένα μειονέκτημα: λησμονεί – ή παραβλέπει – το θυμικό των ψηφοφόρων. Σε αντίθεση με τον ισχυρό άνδρα του Κρεμλίνου, που έχει την τσαρική άνεση να υποβάλει τους Ρώσους σε κυρώσεις και κακουχίες, οι κυβερνήσεις στην ΕΕ λογοδοτούν πραγματικά στα εκλογικά τους σώματα κάθε τέσσερα χρόνια. Κι αν τα τελευταία βρεθούν μπροστά σε κάλπες έχοντας στο μυαλό τους έναν χειμώνα χωρίς θέρμανση, ρεύμα και το συνηθισμένο τους διαθέσιμο εισόδημα, ίσως παρασυρθούν με τη θέλησή τους από τις σειρήνες του λαϊκισμού{ARXMEG}.