Πάρτι με τους {LF}δανεισμούς παικτών

Δανεισµών το κεφάλαιον. Κι εδώ βεβαίως δεν μιλάμε για χρηματοπιστωτικά γεγονότα. Δεν βάζουμε δηλαδή στη μέση ούτε τράπεζες ούτε funds ούτε και καμιά χρηματιστηριακή περιπέτεια της συμμορίας Fan-Fan. Μιλάμε για μια παμπάλαια περιπέτεια η οποία γεννήθηκε μαζί με το ποδόσφαιρο και αποτέλεσε πάντα το αναγκαίο δεκανίκι των μεγάλων συλλόγων στο σαφάρι της κατακτήσεως τίτλων. Δανεισμοί λοιπόν παικτών, και πίσω από τον χαριτωμένο πρότιτλο κρύβεται μια ιστορία λίαν αμαρτωλή. Μια ιστορία που χωρίς αυτή δεν θα είχαμε μεγάλους και μικρούς στα πρωταθλήματα. Θα είχαμε μεσαίους και μικρομεσαίους. Γιατί, κακά τα ψέματα, η ιστορία των δανεικών παικτών καθιστά τα πρωταθλήματα δουλοπάροικα.

Αποτελέσµατα της… εξάρτησης

Και πάντοτε στο ελληνικό ποδόσφαιρο, από τα πρώιμα ακόμα χρόνια, έχουμε τους μεγάλους και τους οφειλέτες τους. Σωματεία υπάρχουν και συντηρούνται από τις διαρκείς μεταγγίσεις των μεγάλων προς αυτά. Και για να εξηγούμεθα, όταν λέμε μεταγγίσεις εννοούμε δανεικοί παίκτες. Με αυτή όμως την πρακτική το ισχυρό σωματείο καθιστά το μικρό εξαρτημένο. Από κει και μετά, όταν λειτουργούν τέτοιοι ομφάλιοι λώροι, όλα τα αποτελέσματα μπαίνουν στη λογική της αμφιβολίας. Γιατί τον δανεικό παίκτη τον ελέγχει απόλυτα το σωματείο που ανήκει. Και ξέρουμε πολύ καλά πώς ερμηνεύεται αγωνιστικά αυτού του είδους η εξάρτηση. Από την άλλη, το σωματείο που τον πήρε δανεικό έχει μια ανοιχτή οφειλή στον ευεργέτη του. Αυτό μεταφράζεται σε διαμόρφωση αποτελέσματος κατά το δοκούν του δανειστού.

Φρένο στις µετακινήσεις
δανεικών παικτών

Το ελάχιστο κοινό πολλαπλάσιο δυστυχώς τέτοιων κλασμάτων δίνουν τη μαγική λέξη «αλλοίωση». Κι εδώ βεβαίως βεβαίως εννοούμε αλλοίωση πρωταθλήματος. Δυστυχώς, η φάμπρικα με τους δανεισμούς παικτών στη διάρκεια του κορωνοϊού γνώρισε πεδίον δόξης λαμπρόν Τόσο λαμπρόν που ομάδες όπως η Γιουβέντους, η Τσέλσι, η Μονακό, η Βαλένθια, η Φέγενορντ οδήγησαν τη ΦΙΦΑ σε αδιέξοδα. Ετσι λοιπόν είδαμε για πρώτη φορά να βλέπει το φως της δημοσιότητας δημοσίευμα της γερμανικής «Μπιλντ» που μας λέει ότι η Παγκόσμια Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου απεργάζεται σχέδιο που βάζει φρένο στις μετακινήσεις παικτών ως δανεικών. Η αλήθεια είναι ότι την κουβέντα την είχε ξεκινήσει το προεδρείο της ΟΥΕΦΑ, αφήνοντας να εννοηθεί ότι προτίθεται να «βάλει χέρι» στον κανονισμό που διέπει δανεισμούς παικτών. Ενας ξεχειλωμένος κανονισμός που δεν προβλέπει κανέναν περιορισμό των ποδοσφαιριστών που μπορούν να μετακινηθούν από την μια ομάδα στην άλλη δωρεάν ή σχεδόν δωρεάν σε μια μεταγραφική περίοδο. Ολα αυτά συνέβαιναν στον καιρό του Τσέφεριν. Φαίνεται όμως ότι ο καιρός του παρήλθε και τη σκυτάλη την πήραν ο Ινφαντίνο και η παρέα του.

Ενα… οικοδόµηµα οµηρείας, ελέγχου και εµπορίας παικτών

Το ερωτηματικό είναι τι είναι εκείνο που τσίτωσε ΦΙΦΑ και ΟΥΕΦΑ να βάλουν στο μικροσκόπιο την ιστορία «δάνειοι παίκτες»; Το ξεκίνημα του θέματος ήταν στο οικόπεδο της ΟΥΕΦΑ. Οταν από τη γαλλική Νιόν γνωστοποιούνταν ότι η αιτία που ερέθισε τα αντανακλαστικά των ιθυνόντων της ΟΥΕΦΑ ήταν μια ιταλική ομάδα. Επειδή ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον, μετά από έρευνα βρέθηκε ότι δεν ήταν ένας ο ταραχοποιός αλλά τέσσερις, δύο ιταλικές, η Γιουβέντους και η Ουντινέζε, και δύο άλλες δύο, η αγγλική Τσέλσι και η γαλλική Μονακό. Η αλήθεια είναι ότι ο τρόπος που λειτουργούσαν την ιστορία «δανεικοί παίκτες» τρομοκράτησε τα αφεντικά της ΦΙΦΑ στη Ζυρίχη. Με λίγα λόγια, είχαν αναπτύξει ένα σύστημα αγοράς παικτών, συνήθως πιτσιρικάδων, όχι για να τους χρησιμοποιήσουν, αλλά για να τους μοιράσουν δανεικούς σε ομάδες συνεργαζόμενες ή δορυφόρους. Με τον τρόπο αυτόν, και στις ομάδες είχαν ένα πάνω χέρι, αλλά και τους πιτσιρικάδες τους ελέγχουν, παρακολουθούν την πρόοδό τους και την κατάλληλη στιγμή τους μεταπωλούν με μεγάλο κέρδος. Με λίγα λόγια, ένα ποδοσφαιρικό οικοδόμημα ομηρείας και εμπορίας παικτών.

Με ακαδηµαϊκές εξαιρέσεις…

Αυτό δεν μπορούσαν να το χωνέψουν οι μεγάλοι της ΦΙΦΑ. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι οι 26 ποδοσφαιριστές που δάνεισε η Γιουβέντους της άφησαν, μόνο οι ενοικιάσεις, 116 εκατ. ευρώ. Η Τσέλσι έκανε την τρίχα τριχιά. Υπεραγορά ολόκληρη. Σαράντα παίκτες που τους νοίκιασε 200 εκατ. ευρώ. Αυτά ακριβώς έκαναν τη ΦΙΦΑ να προσανατολίζεται στην απόφαση των μέχρι οκτώ δανεικών παικτών ανά μεταγραφική περίοδο. Βέβαια, κι αυτό να αποφασίσει, το κακό δεν συμμαζεύεται, γιατί υπάρχουν και οι ακαδημίες. Κι αυτές, αν είναι ποιοτικές, μπορούν να δανείζουν όσους παίκτες τραβάει η ψυχάρα τους.