ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ

Μια από τις πληγές του ελληνικού κράτους είναι οι υπηρεσίες του δημόσιου τομέα του. Συνυφασμένες με το πελατειακό σύστημα που από νωρίς καθόρισε τον χαρακτήρα του, οι δημόσιες υπηρεσίες, συχνά, αντί να εξυπηρετούν τους πολίτες, απλώς παρήγαγαν γραφειοκρατία. Αλίμονο στην ώρα και τη στιγμή που ο πολίτης έπρεπε να αντιμετωπίσει αυτή τη γραφειοκρατία στο γκισέ κάποιας υπηρεσίας. Η χρεοκοπία της χώρας επιδείνωσε τη λειτουργία βασικών υπηρεσιών – μεταξύ των οποίων οι υπηρεσίες απονομής συντάξεων, που είχαν δυσάρεστο αντίκτυπο στους πολίτες.

Η μεγάλη μεταρρύθμιση ήταν απαραίτητη, αλλά φαινόταν ανέφικτη. Ωσπου, ο Κυριάκος Πιερακάκης, υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης στην κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη, χρησιμοποιώντας τις νέες τεχνολογίες, με τη βοήθεια λίγων συνεργατών και με πολύ χαμηλό κόστος, παρέκαμψε τις γραφειοκρατικές δομές και, σχετικά γρήγορα, έφτιαξε ένα νέο κράτος, με ψηφιοποιημένες υπηρεσίες, απλοποίηση διαδικασιών και νέα δίκτυα. Η δοκιμασία αυτών των νέων δομών αποδείχτηκε ανθεκτική και αποτελεσματική στη διάρκεια της πανδημίας. Με μοντέλο ήδη δοκιμασμένα επιτεύγματα, μπαίνουμε σε ένα νέο στάδιο με τις ηλεκτρονικές ταυτότητες και τα διπλώματα στα κινητά μας.

Είναι προφανές ότι η ψηφιακή διακυβέρνηση μπορεί να γίνει η πρώτη ολοκληρωμένη απόπειρα εκσυγχρονισμού του κράτους. Προφανώς, μένουν ακόμα να γίνουν πολλά. Αλλά είναι η πρώτη φορά που οι πολίτες, όλο και πιο συχνά, δεν αντιμετωπίζουν έντρομοι πολλές από τις συναλλαγές τους με το κράτος. Κι αυτό λέει πολλά για όσα έχουν γίνει και για όσα μένει να γίνουν.