Η κληρονομιά της Θάτσερ

Η Θάτσερ δεν ήταν φεμινίστρια. «Οι φεμινίστριες με μισούν, έτσι δεν είναι;» είχε πει στον δημοσιογράφο Πολ Τζόνσον, που ήταν και προσωπικός φίλος της. «Δεν τις κατηγορώ» πρόσθεσε, «γιατί και εγώ μισώ τον φεμινισμό. Είναι δηλητήριο». Παρ’ όλ’ αυτά, στη Θάτσερ οφείλεται το γεγονός ότι η κούρσα για τη διαδοχή του κλόουν Μπότζο ξεκίνησε με οκτώ υποψηφίους, εκ των οποίων οι τέσσερις ήσαν γυναίκες και, επίσης, ότι το πιθανότερο είναι μια γυναίκα, η Λιζ Τρας, να κερδίσει την αρχηγία του παλαιότερου κοινοβουλευτικού κόμματος στον κόσμο, των Συντηρητικών.

Δεν το επεδίωξε η Θάτσερ να ανοίξει δρόμο για τις γυναίκες. Ηταν ένα από αυτά που συνέβησαν, λόγω της αριστοτελικής «ετερογονίας των σκοπών», χωρίς η ίδια να το έχει υπολογίσει. Το προκάλεσε με μόνο την ύπαρξή της. Πώς; Να σας πω αμέσως. Οταν εξελέγη αρχηγός το 1975, ο Τζέφρι Χάου (ο ίδιος που 15 χρόνια αργότερα θα προκαλούσε την πτώση της με την παραίτησή του από το υπουργικό συμβούλιο) προέβλεψε ότι η αρχηγία της Θάτσερ δεν θα κρατούσε ούτε έξι μήνες. Κράτησε για 15 χρόνια, εκ των οποίων τα 11½ ήταν πρωθυπουργός, και στο διάστημα αυτό κυριολεκτικά μεταμόρφωσε τη Βρετανία. Αυτό και μόνο, δηλαδή η διάρκεια της παρουσίας της, ήταν η σημαντικότερη συμβολή της στην υπόθεση των γυναικών, το ότι μια ολόκληρη γενιά μεγάλωσε βλέποντας μια γυναίκα στο τιμόνι.

Σε χέρια γυναίκας θα περάσει και πάλι το τιμόνι, γιατί η νυν υπουργός Εξωτερικών θα κερδίσει. Το δείχνουν οι μετρήσεις: Στο προτελευταίο «ντιμπέι ρε, ντιμπέι», που λέμε και στο χωριό μας, στο ευρύτερο κοινό επικράτησε μεν ο Ρίσι Σούνακ με μόλις μία μονάδα (39% έναντι 38% της Λιζ Τρας), όμως στα μέλη του κόμματος, αυτούς δηλαδή που θα ψηφίσουν για αρχηγό, η Τρας κέρδισε το 47% έναντι 38% του Σούνακ. Στο τελευταίο – αυτό που διεκόπη λόγω της λιποθυμίας της συντονίστριας – και πάλι κέρδισε τις εντυπώσεις η Τρας, χάρη στην ανθρώπινη αντίδρασή της. Ο τρόμος της όταν είδε τη δημοσιογράφο να καταρρέει, το ότι κινήθηκε αμέσως προς το μέρος της και, φυσικά, η τύχη ότι εκείνη την ώρα η κάμερα ήταν στραμμένη επάνω της και όχι στον Σούνακ την ευνοούν.

Την ευνοεί, επίσης, ότι ο αντίπαλός της, μετά την προτελευταία αναμέτρησή τους, ανέκρουσε πρύμναν στο θέμα της φορολογίας και ανακοίνωσε κατάργηση του ΦΠΑ στην ενέργεια. Δεν πρόκειται να τον σώσει ούτε αυτό. Ο Σούνακ έχει εναντίον του δύο πράγματα, που είναι αδύνατον να ξεπεράσει. Πρώτον, ότι ποτέ δεν εκλέγεται εκείνος που είχε τον κρίσιμο ρόλο στην πτώση του αρχηγού και, δεύτερον, το χρώμα του δέρματός του. Η Θάτσερ ήταν γυναίκα, αλλά ήταν λευκή. Ο Σούνακ είναι πολύ σκούρος για να τον ψηφίσουν οι ευκατάστατοι ηλικιωμένοι που κατοικούν στον Νότο και αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία των μελών του κόμματος. Ξέρω ότι δεν ακούγεται ωραία, αλλά δυστυχώς αυτή είναι η πραγματικότητα.

ΕΙΧΕ ΔΙΚΙΟ

Το ζήτημα με τον Θάνο Πλεύρη και τη μάσκα που δεν φορούσε ο Αλέξης Τσίπρας στο Προεδρικό είναι απλούστατο: Υπάρχουν συγκεκριμένες οδηγίες του ΕΟΔΥ για τους νοσούντες ή όχι; Αφού υπάρχουν και ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ δεν τις τήρησε, ο υπουργός Υγείας έπραξε άριστα και το επεσήμανε. Η βαρύτητα του παραπτώματος δεν έχει καμία σημασία, διότι οι πρώτοι που οφείλουν να δίνουν το παράδειγμα τηρώντας τους υγειονομικούς κανόνες είναι οι πολιτικοί. Αν ο Πλεύρης το είχε αφήσει να περάσει, κατά κάποιον τρόπο θα μοιραζόταν την ευθύνη του παραπτώματος με τον Τσίπρα. Οφειλε λοιπόν να το πει και το είπε. Οτι ο ΣΥΡΙΖΑ τού απάντησε με υβρεολόγιο απλώς αποδεικνύει ότι στην υπόθεση αυτή το δίκιο είναι όλο του Πλεύρη.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΠΟ ΤΟΥΣ

Οι φίλοι μας οι Τούρκοι ανακοίνωσαν ότι θα εγκαινιάσουν το νέο τους πλωτό γεωτρύπανο κάπου στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο. Ολοι καταλαβαίνουμε τι προμηνύεται: Θα το πάνε κάπου στα όρια των δικών μας χωρικών υδάτων, ίσως νοτίως της Κρήτης, και θα ακολουθήσει το γνωστό από τα προηγούμενα καλοκαίρια πρόγραμμα. Εμείς πώς θα αντιδράσουμε, αν πατήσουν τα (θαλάσσια) χωράφια μας; Πάλι με τον ίδιο τρόπο, πύρινες καταγγελίες, διαβήματα, εκκλήσεις στη διεθνή κοινότητα και τα ρέστα; Δεν βαρεθήκαμε πια; Εγώ βαρέθηκα και, γι’ αυτό, έχω να προτείνω μια τελείως διαφορετική προσέγγιση. Κοιτάξτε, ούτως ή άλλως οι γείτονες δεν μπορούν να πάρουν μαζί τους και να φύγουν την περιοχή που θα ερευνήσουν σαν να ήταν κατσίκα. Εκεί θα μείνει. Αν λοιπόν η περιοχή των ερευνών τους είναι εντός των ελληνικών θαλασσίων ζωνών, ας τους δώσουμε κάτι των ανθρώπων για τον κόπο τους και τα έξοδά τους! Μακροπρόθεσμα, για εμάς δουλεύουν, μην είμαστε τσίπηδες…