Η θετική εικόνα και η εκλογική επιρροή

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι κοσμοπολίτης. Δε νομίζω ότι αμφιβάλλει κανείς πως δεν είναι η θέση του που τον κάνει να παρακολουθεί τις διεθνείς εξελίξεις αλλά η «φύση» του! Σίγουρα δεν του αρκεί να διαβάσει μια υπηρεσιακή αναφορά συνεργατών του για το τι συμβαίνει στον κόσμο. Μπορούμε να φανταστούμε ότι, ξεκινώντας την ημέρα του, ενημερώνεται ο ίδιος και επικοινωνεί με το διεθνές δίκτυο επαφών του. Τον έχουμε δει άλλωστε να είναι σαν το ψάρι στο νερό σε διεθνή συνέδρια ή όταν συζητούσε με τον Μάικ Πομπέο για τα στρατηγικά θέματα της Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής ή με τους επικεφαλής μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών για το διεθνές επενδυτικό περιβάλλον και τις ευκαιρίες στην Ελλάδα. Η συζήτησή του με τον Γιουβάλ Χαράρι πριν από δύο χρόνια ήταν επίσης μια ευκαιρία να δει κανείς ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης απολαμβάνει τη συνύπαρξη με τους διανοουμένους της εποχής.

Βλέπουμε λοιπόν έναν πολιτικό που κινείται με άνεση είτε σε πιο χαλαρό περιβάλλον (όταν ανταλλάσσει απόψεις με σημαντικούς ξένους συνομιλητές) είτε σε πιο επίσημο θεσμικό πλαίσιο (όπως στις Συνόδους Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ενωσης).

Η πιο σημαντική στιγμή του από αυτή την άποψη ήταν σίγουρα η ομιλία του στην κοινή συνεδρίαση της αμερικανική Βουλής και Γερουσίας. Εκεί, σε μια άσκηση υψηλών δημοσίων σχέσεων, είδαμε πως δεν συμπεριφέρεται όπως οι παραδοσιακοί έλληνες πολιτικοί. Μπορούμε για ένα λεπτό να φανταστούμε, ας πούμε, τον Προκόπη Παυλόπουλο στη θέση του; Να απευθύνεται στους αμερικανούς αντιπροσώπους με ύφος απογοητευμένου συγγενούς που υψώνει τη φωνή για να γκρινιάξει γιατί οι Αμερικανοί δεν μας δίνουν τη σημασία που προαιώνια αξίζουμε; Μπορούμε σίγουρα να φανταστούμε επίσης την ελάχιστη σημασία που θα έδιναν οι ακροατές του σε όσα θα τους έλεγε! Αντίθετα ο Κυριάκος Μητσοτάκης φρόντισε να κερδίσει το ακροατήριό του μιλώντας για κοινές αξίες ως εκπρόσωπος μιας χώρας που ανήκει (και προσφέρει) στην ίδια πλευρά σε μια κρίσιμη ιστορική συγκυρία. Ετσι, αφού είχε κερδίσει το ενδιαφέρον και τη συναισθηματική εμπλοκή, εύκολα πέρασε τα μηνύματα ειδικού ελληνικού ενδιαφέροντος.

Είναι λοιπόν σίγουρο ότι «έξω τα πάει καλά». Μπορεί να σταθεί, μπορεί να πάρει ευρύτερες πρωτοβουλίες, με τον λόγο του δεν εκπροσωπεί τον ελληνικό εξαιρετισμό αλλά παρουσιάζει την Ελλάδα ως μέρος ευρύτερων συμμαχιών (είτε ως μέλος του ΝΑΤΟ χωρίς συμπλέγματα είτε ως οικονομία του Νότου με τις απαραίτητες διαφοροποιήσεις από το μπλοκ του Βορρά).

Βέβαια η συνολικά θετική παρουσία του εκτός Ελλάδας δεν είναι χωρίς προβλήματα. Το είδαμε πρόσφατα στο Ευρωκοινοβούλιο, όπου οι επικρίσεις για τις επαναπροωθήσεις προσφύγων δημιούργησαν κλίμα καχυποψίας για την κυβέρνηση. Και χρειάζεται πολλή δουλειά (πολύ περισσότερα από μια πρωθυπουργική ομιλία) για να αντιμετωπιστούν.

Σε κάθε περίπτωση η συνολική αποτίμηση της εικόνας του Κυριάκου Μητσοτάκη στα διεθνή φόρα είναι θετική και έτσι αξιολογείται και από το κεντρώο ακροατήριο που πρωτίστως τον ενδιαφέρει αυτή τη στιγμή. Θα ήταν παρακινδυνευμένο όμως να πει κανείς ότι το καλό σκορ στη διεθνή παρουσία και η ενίσχυση του ηγετικού προφίλ που αυτό προσφέρει παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εικόνα ενός πολιτικού και, ακόμη περισσότερο επηρεάζουν σημαντικά την απόφαση να ψηφιστεί στις εκλογές. Ειδικά σε ταραγμένες περιόδους όπως η σημερινή, αυτό που κυρίως μετράει είναι η διαχειριστική ικανότητα στην αντιμετώπιση των κρίσεων που επηρεάζουν την καθημερινότητα και την τσέπη του πολίτη! Επομένως η θετική άποψη για τη διεθνή παρουσία του βοηθάει ασφαλώς αλλά δεν εξαργυρώνεται αυτόματα σε εκλογική επιρροή!

Ο Χάρης Γούλιος είναι επικοινωνιλόγος, διευθυντής marketing του Mega