Συμπτώματα μεταλλάξεων κορωνοϊού

Η Λίβερπουλ δέχτηκε στο πρώτο της φιλικό από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ  τέσσερα γκολ. Ο προπονητής της είπε ότι δεν έμεινε ευχαριστημένος κυρίως από την επίθεση της ομάδας: «Χάθηκαν τουλάχιστον τρία γκολ ανεξήγητα, είδα χαλαρότητα ακόμα και από παίκτες όπως ο Σαλάχ» ήταν η χαρακτηριστική δήλωση του Γιούργκεν Κλοπ. Σκεφτόμουν τι θα γινόταν στην Ελλάδα, αν υπήρχε ένα τέτοιο αποτέλεσμα σε ένα φιλικό ματς που θα γινόταν ανάμεσα σε δυο από τις μεγάλες μας ομάδες. Το λιγότερο θα είχαμε διαδικτυακό ξεσηκωμό και παλλαϊκή απαίτηση αλλαγής προπονητή. Οχι τόσο για την ήττα, όσο για τις δηλώσεις…

Μετά

Η κριτική στα όσα λέει ο κάθε προπονητής μετά τα ματς είναι η νέα μόδα στην Ελλάδα. Κατά κάποιο τρόπο οι προπονητές πιέζονται να μη λένε το παραμικρό διότι ό,τι πουν θα χρησιμοποιηθεί εναντίον τους. Είπε π.χ. ο Πέδρο Μαρτίνς μετά την ήττα του Ολυμπιακού στο φιλικό από τον Αρη πως δεσμεύεται πως η ομάδα του θα είναι έτοιμη κι όπως πρέπει για να αντιμετωπίσει τη Μακάμπι την επόμενη Τετάρτη. Αμέσως κυκλοφόρησαν αναλύσεις που έχουν να κάνουν με το τι ήθελε να πει, αλλά και με το ποιες μπορεί να είναι οι επιπτώσεις της δήλωσής του.

Μαρτύριο

Για τους πιο πολλούς προπονητές η δήλωση στις κάμερες ειδικά μετά από ήττα είναι μαρτύριο. Οι πιο πολλοί μιλάνε βασικά από υποχρέωση, αλλά και γιατί το προβλέπει το τηλεοπτικό συμβόλαιο των ομάδων. Ετσι, ειδικά μετά από ήττες, βρίσκουν κάτι γενικό και αόριστο και το λένε για να ξεμπερδεύουν. Τι θα μπορούσε δηλαδή εν προκειμένω να πει ο Μαρτίνς; Αν έλεγε «δεσμεύομαι ότι ο Ολυμπιακός με τη Μακάμπι θα παίξει χειρότερα» θα έγραφε ιστορία…

Μπαλτάκος

Αν οι άνθρωποι του ποδοσφαίρου θέλουν να μάθουν να κάνουν δηλώσεις πρέπει να αντιγράψουν τον πρόεδρο της ΕΠΟ Τάκη Μπαλτάκο που κάνει πέντε πρωτότυπες την ημέρα. Χθες είπε ότι «πρότεινε για αρχιδιαιτητή τον Στέφαν Μπένετ γιατί ζούσε στο Λονδίνο και δεν έχει ελληνοποιηθεί (sic)», ότι «ο αρχιδιαιτητής δεν πρέπει να ασχολείται με το ποιος θα είναι ο διαιτητής στο ντέρμπι της Κυριακής», ότι δεν καταλαβαίνει «γιατί οι ομάδες θέλουν τον Κλάτενμπεργκ (σ.σ. προφανώς έπρεπε να τον ρωτήσουν) και ότι «δεν υπάρχει γραφείο για τον Μαρινάκη στην ΕΠΟ γιατί υπάρχει πρόβλημα χώρου και δεν έχει γραφείο και ο αναπληρωτής αντιπρόεδρος». Είπε επίσης ότι «μπορούν να φύγουν από το ποδόσφαιρο όσοι είναι ιδιοκτήτες ομάδων και δεν αποδέχονται την εξουσία της ΕΠΟ» και ότι «αυτός υπάρχει για να ικανοποιεί όσους δεν έχουν λεφτά κι όχι όσους βάζουν λεφτά». Με αυτή τη φράση απάντησε (εξ αποστάσεως) στον Γιάννη Αλαφούζο που φέρεται να δήλωσε ότι «δεν μπορεί η ΕΠΟ που ελέγχεται από την ΑΕΚ και τον ΠΑΟΚ να καπελώνει τη Σουπερλίγκα» – ομολογώ ότι δεν πίστευα ότι ο Μπαλτάκος θα έβαζε τον Δημήτρη Μελισσανίδη και τον Ιβάν Σαββίδη μεταξύ αυτών που δεν έχουν λεφτά. Μοιάζει υπερβολικό.

Ντελίριο

Γενικά αναρωτιόμουν αν είναι καλά ο άνθρωπος: το στρες, ειδικά για τους ανθρώπους κάποιας ηλικίας, είναι επικίνδυνο. Μετά έμαθα ότι ο πρόεδρος έχει κορωνοϊό και είναι σε περιορισμό. Περαστικά και ευτυχώς που χάρη σε αυτό το γεγονός μάθαμε πως ένα από τα συμπτώματα κάποιας από τις μεταλλάξεις της ασθένειας μπορεί να είναι και το ντελίριο…

Ελληνες

Να πω πάντως πως έστω και κορωνόπληκτος (ή ίσως για αυτό…) ο Μπαλτάκος αποκάλυψε αυτό που λέω εγώ από την πρώτη στιγμή που εμφανίστηκε, ότι δηλαδή ο στόχος του δεν είναι απλά να φύγει ο Κλάτενμπεργκ αλλά να μπουν στην ΚΕΔ έλληνες αρχιδιαιτητές. Οπως είπε θα είναι επτά τον αριθμό: οι κ. Στυλιαράς, Παπασταμάτης, Τριτσώνης, Κουκουλάκης κι όποιοι άλλοι πίνουν καφέ στη Γλυφάδα καλούνται να ράψουν κουστούμια. Αν δεν περάσει το σχέδιο του προέδρου, δεν πειράζει. Θα τους μείνουν τα κουστούμια…

Εύκολα

Ομολογώ πως διασκεδάζω με όσα γίνονται στη διαιτησία και γιατί πιστεύω πως όλα λύνονται εύκολα. Οχι από τον Μπαλτάκο. Ούτε από τη Λίγκα. Ούτε από καμία FIFA, UEFA κ.λπ. Αλλά από όποιον υπάρχει για να εποπτεύει τον χώρο του αθλητισμού, δηλαδή την κυβέρνηση. Που έχει και το μαχαίρι και το καρπούζι, δηλαδή λεφτά για να μοιράσει και νομοθετική δυνατότητα παρέμβασης. Δεν χρειάζονται καβγάδες: το πράγμα είναι απλό.

Χρωστάει

Θα σας το εξηγήσω. Η κυβέρνηση χρωστάει μια σειρά από διατάξεις που έχουν να κάνουν με το πλαίσιο δημιουργίας επαγγελματικής διαιτησίας. Μια από όλες πρέπει να είναι ότι για να χρηματοδοτούνται οι ΠΑΕ από το κράτος μέσω της μοιρασιάς των χρημάτων από το Στοίχημα πρέπει να αποδέχονται το πλαίσιο της επαγγελματικής διαιτησίας. Θέλει μια ΠΑΕ να διαφωνεί με το πλαίσιο; Δικαίωμά της: απλά δεν θα παίρνει χρήματα. Η ίδια αποδοχή πρέπει να υπάρχει και από την ΕΠΟ. Θέλουν οι Ενώσεις να φτιάχνουν τους πίνακες διαιτησίας; Πολύ ωραία, αλλά λεφτά τέλος. Θέλει η ΕΠΟ τον Μπένετ ή όποιον άλλο; Τέλεια. Δεν θέλει την επαγγελματική διαιτησία; Υπέροχα. Απλά, αν θέλει να λειτουργεί εκτός του πλαισίου του κράτους, θα μπει στα έσοδά της ένας ειδικός φόρος της τάξης του 50% και τα έσοδα από αυτόν θα πηγαίνουν απευθείας στα ερασιτεχνικά σωματεία, που έχουν κάνει νόμιμη εγγραφή στο Μητρώο της ΓΓΑ. Ισολογισμό καταθέτει η ΕΠΟ και χρήματα δεν νομίζω πως μπορεί να κρύψει: μια ωραία φορολόγηση του συνόλου των εσόδων της (όχι μόνο του τηλεοπτικού της συμβολαίου με την COSMOTE, αλλά ακόμα και των λογιών λογιών επιχορηγήσεων από την UEFA, τη FIFA κ.λπ.) να δείτε τι ενθουσιασμό θα δημιουργούσε στα ερασιτεχνικά σωματεία που θα έβλεπαν να έρχονται χρήματα από το πουθενά! Ετσι θα γινόταν και το όνειρο του Μπαλτάκου πραγματικότητα: θα βοηθούσε τους φτωχούς…

Ορφανός

Ολα αυτά δεν είναι δύσκολα: τον καιρό του Γιώργου Ορφανού υπήρχε ένας οικονομικός αποκλεισμός της ΕΠΟ που τότε υπεραμύνθηκε του διακιώματός της να κάνει ό,τι γουστάρει χάρη κυρίως στα χρήματα που έφερναν στο ταμείο της οι επιτυχίες της Εθνικής. Καιρός να πάει η Πολιτεία ένα βήμα παρακάτω: όχι μόνο αποκλεισμός, όπως παλιά, αλλά και βαριά φορολόγηση υπέρ των αδύναμων. Οπως οι καιροί επιβάλουν…

Θέληση

Η άλλη λύση φυσικά είναι ακόμα απλούστερη. Να εμφανιστεί επιτέλους λίγη θέληση από την κυβέρνηση να καθαρίσει τον χώρο. Οι εκλογές θα γίνουν στο τέλος της τετραετίας και χρόνος υπάρχει. Αλλά δεν υπάρχει η παραμικρή βούληση για ρήξεις οπότε το να συζητάμε για τέτοιες πρωτοβουλίες δεν έχει νόημα. Η δημιουργία όμως ενός πλαισίου είναι κάτι απλό. Και ο οικονομικός αποκλεισμός για όποιον δεν το εφαρμόζει πανεύκολος…