Με το κύμα

Oταν οι άλλοι γκρίνιαζαν για τα εμβόλια και υποστήριζαν, ανοιχτά ή συγκαλυμμένα, ότι η πίστη προστατεύει από τον κορωνοϊό, εκείνος ξεκαθάριζε ότι η Εκκλησία προτρέπει τους πιστούς να εμβολιαστούν, ότι εξαίρεση για θρησκευτικούς λόγους δεν υφίσταται και ότι σχετικά πιστοποιητικά που εκδίδονται από ιερείς δεν έχουν καμιά ισχύ.

Οταν οι άλλοι επέμεναν ότι ο κορωνοϊός δεν μεταδίδεται με τη θεία κοινωνία, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο τους πιστούς, εκείνος αποφάσιζε ότι οι ενορίες μπορούν να προσφέρουν τη θεία κοινωνία σε κάθε ενορίτη χρησιμοποιώντας πολλαπλές λαβίδες.

Κι όταν οι άλλοι αντιτίθενται στην αντισύλληψη ή πανηγυρίζουν για την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου να απαγορεύσει τις αμβλώσεις, εκείνος δεν διστάζει να βαφτίσει παιδιά ομόφυλου ζευγαριού σε μια χώρα που δεν έχει αναγνωρίσει ακόμη ούτε τον γάμο των ομοφύλων ούτε την υιοθεσία παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια.

Ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ελπιδοφόρος δεν πηγαίνει «κόντρα στο κύμα». Δεν είναι κανένας αιρετικός με ρηξικέλευθες απόψεις που επιδιώκει την αυτοπροβολή του. Αντιθέτως, με το κύμα πηγαίνει, το κύμα της επιστήμης, του ορθολογισμού και της προόδου, διαψεύδοντας εμπράκτως ότι η εκκλησία ταυτίζεται «εξ ορισμού» με την οπισθοδρομικότητα, τον φανατισμό και τη συντήρηση. Αν ο Ελπιδοφόρος χαλάει την (εκκλησιαστική) πιάτσα, δεν το κάνει με πονηρές κινήσεις όπως ας πούμε ο μακαριστός Χριστόδουλος, αλλά με ειλικρινή ανοίγματα προς τους νέους, προς τους ανθρώπους με διαφορετικό χρώμα δέρματος («Οφείλουμε να πολεμήσουμε τη ρατσιστική ιδεολογία που τροφοδοτεί αρρωστημένα μυαλά»), προς τους άθεους, προς τους διαφορετικούς. Γι’ αυτό και δέχεται επιθέσεις από τους ακροδεξιούς, τους εθνικιστές και τους σκοταδιστές, που θέλουν να τον «ξυρίσουν».

Η αλήθεια είναι πως κατά καιρούς έχει βρεθεί στο στόχαστρο και των φιλελευθέρων, εντός ή εκτός εισαγωγικών. Δύσκολα ξεχνάει κανείς την «ενόχληση» και «δυσαρέσκεια» που είχε εκφράσει τον περασμένο Σεπτέμβριο ο κυβερνητικός εκπρόσωπος για την παρουσία του Ελπιδοφόρου στα εγκαίνια του «Τουρκικού Κέντρου» στη Νέα Υόρκη και ευτυχώς που υπήρξαν ψύχραιμοι άνθρωποι σαν τον Ευάγγελο Βενιζέλο, την Ντόρα Μπακογιάννη ή τον Γιώργο Παπανδρέου για να βάλουν τα πράγματα στη θέση τους. Το ζήτημα δεν είναι αν μας συμφέρει να βρεθούμε απέναντι σε έναν άνθρωπο που μπορεί αύριο να διαδεχθεί τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο, αλλά αν αντέχουμε να συνεχίσουμε να βρισκόμαστε απέναντι στο μέτωπο του ρεαλισμού και της λογικής.

Αυτή τη φορά είπαν για τον Ελπιδοφόρο ότι ταξίδεψε από την Αμερική για να τελέσει τη βάφτιση στη Βουλιαγμένη επειδή οι γονείς είναι πλούσιοι και οι συγγενείς διάσημοι. Και λοιπόν; Αυτό που έχει σημασία είναι το μήνυμα του Αρχιεπισκόπου ότι η Εκκλησία, όπως την αντιλαμβάνεται εκείνος τουλάχιστον, είναι ανοιχτή προς όλους. Για μια φορά, αντί η πολιτική να κάνει υποδείξεις στη θρησκεία να προσαρμοστεί, να ξεπεράσει τις αγκυλώσεις της, να εκσυγχρονιστεί, δείχνει η θρησκεία τον δρόμο στην πολιτική.