KATAΓΓΕΛΙΕΣ

Η ψηφιακή κάρτα εργασίας άρχισε να χρησιμοποιείται μόλις την Παρασκευή. Διαφημίστηκε, μάλιστα, ως μια επανάσταση στην αγορά εργασίας. «Μια μεταρρύθμιση με έντονο κοινωνικό πρόσημο», αφού διασφαλίζει πως το ωράριο των εργαζομένων θα τηρείται και εγγυάται ότι οι όποιες υπερωρίες τους θα καταγράφονται, άρα θα τις πληρώνονται. Κι όμως, ήδη από τη Δευτέρα έγιναν οι πρώτες καταγγελίες για παραβίαση του ωραρίου και εικονικές αποχωρήσεις.

Μέσα στις τρεις πρώτες μέρες εφαρμογής του νέου μέτρου εργαζόμενοι κατήγγειλαν τους εργοδότες τους ότι καταστρατήγησαν τη σχετική νομοθεσία, ενώ οι δεύτεροι φέρεται ότι επιστρατεύσαν την κακή εκδοχή του ελληνικού δαιμονίου προκειμένου να αποφύγουν την καταβολή υπερωριών – συχνά δε με τη σύμφωνη γνώμη των πρώτων.

Αν κάτι επιβεβαιώνουν οι αρχικές αντιδράσεις στην καθιέρωση της ψηφιακής κάρτας, αυτό είναι πως οι έλεγχοι της Ανεξάρτητης Αρχής Επιθεώρησης Εργασίας πρέπει να είναι όχι μόνο συνεχείς και σαρωτικοί, αλλά και επαναλαμβανόμενοι όπου διαπιστώθηκαν παραβάσεις.

Η πολιτεία έχει υποχρέωση να στηρίξει τις μεταρρυθμίσεις που νομοθετούνται. Διαφορετικά δεν θέτει υπό αίρεση μόνο τον ίδιο της τον εαυτό, θέτει υπό αμφισβήτηση την αξία οποιασδήποτε εκσυγχρονιστικής προσπάθειας.

Η εμπειρία των τελευταίων δώδεκα χρόνων έχει υπογραμμίσει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι οι νόμοι δεν αρκεί να ψηφίζονται από τις κυβερνητικές πλειοψηφίες. Είναι αναγκαίο να εφαρμόζονται κιόλας. Να γίνονται κτήμα όλων μας. Ας μην επαναλάβουμε σφάλματα που έχουμε πληρώσει ακριβά.