Μεσαίοι

Πολύς λόγος γίνεται για τη μεσαία τάξη και όπως όλα δείχνουν η εκλογική της συμπεριφορά θα είναι καθοριστική για τον νικητή της επόμενης κάλπης. Πώς όμως προσεγγίζουν οι πολιτικές δυνάμεις τα εν λόγω κοινωνικά στρώματα; Ως «φαντασιακά» ή ρευστά όπως λέει συχνά η αξιωματική αντιπολίτευση ή ως τμήματα απλώς αναγκαία για προσεταιρισμό ενόψει των εκλογών; Οι μεσαίοι σίγουρα δεν είναι ούτε το ένα ούτε το άλλο. Κατ’ αρχάς στην ύπαρξη και στην ισχυροποίησή τους διαπιστώνεται η ίδια η ανθεκτικότητα της οικονομίας αλλά και της κοινωνικής συνοχής. Από τα μεσοστρώματα ή σε αυτά, αποτυπώνεται ο βαθμός ευμάρειας, συλλογικής προσδοκίας και κανονικότητας, άρα και ως έναν βαθμό οι πολιτικές συμπεριφορές του εκλογικού κοινού.

Αν την προηγούμενη λοιπόν τετραετία τα εν λόγω στρώματα κλυδωνίστηκαν κάτω από μια βαριά φορολογία και υπό τη σκέπη μιας «ταξικής μεροληψίας», σήμερα πρέπει να είναι στην αιχμή της προστασίας από το κράτος και τις δυνάμεις του. Οι μεσαίοι, οι οποίοι συχνά – ολίγον βιτριολικά – περιγράφονται ως «νοικοκυραίοι», δεν είναι δύναμη συντήρησης αλλά δύναμη προωθητική για την ελληνική κοινωνία και την περαιτέρω της εξέλιξη και ανάπτυξη. Οι βαθιές ανισότητες, που επίσης οφείλουμε με μέριμνες να εξαλείψουμε, είναι πιο αμβλυμμένες όταν υπάρχει ένα μεγάλος μεσαίος χώρος. Το ίδιο και τα άκρα που – ας μην ξεχνούμε – συχνά αιμοδοτούνται από τα κοινωνικά χάσματα και επενδύουν κατά της δημοκρατίας με όχημα τον λαϊκισμό.