Μαλακά

Το δικαστικό συμβούλιο για την υπόθεση Παπαγγελόπουλου κληρώθηκε από τη Βουλή στις 30 Ιουλίου 2020.
Η πρόταση της εισαγγελέως υποβλήθηκε στις 14 Ιουνίου 2022.
Το βούλευμα παραδόθηκε στις 30 Ιουνίου 2022 σε κωμικοτραγικές συνθήκες προκειμένου να προλάβουν την αφυπηρέτηση κάποιων μελών του συμβουλίου.
Οι δικαστές χρειάστηκαν 22 μήνες και 14 ημέρες για να ερευνήσουν μια υπόθεση που είχε ήδη ερευνηθεί από την προκαταρκτική της Βουλής.
Αλλά μόνο 15 ημέρες για να βγάλουν ένα βούλευμα. Το οποίο μάλιστα ανέτρεπε όλα τα προηγούμενα.
Ανέτρεπε το πόρισμα της προανακριτικής. Ανέτρεπε το πόρισμα του Αρείου Πάγου (Ζαχαρής) με το οποίο είχαν ασκηθεί διώξεις στην Τουλουπάκη. Ανέτρεπε το πόρισμα της ανακρίτριας του Δικαστικού Συμβουλίου. Ανέτρεπε και την πρόταση της εισαγγελέως του Δικαστικού Συμβουλίου.
Πολλές ανατροπές για 14 μέρες.
Υπάρχει ασφαλώς η ερμηνεία ότι οι πέντε του δικαστικού συμβουλίου κατάλαβαν κι έκριναν ορθά ό,τι δεν είχαν αντιληφθεί εγκαίρως όλοι οι προηγούμενοι. Θρίαμβος δικαίου, δηλαδή.
Υπάρχει και η θεωρία του στησίματος. Κάποιος έστησε κάποιον.
Ακούω πολλά. Εκ των πραγμάτων όμως παρατηρώ ένα πράγμα.
Ολη η διαδικασία οδηγούσε σταδιακά σε ένα αποτέλεσμα: να πέσει στα μαλακά η Τουλουπάκη. Με τα τελικά δεδομένα θα φάει ενδεχομένως μια τυπική ποινή, άντε να απολυθεί κι από το σώμα.
Αλλά για να πέσει στα μαλακά η Τουλουπάκη έπρεπε να φύγει από τη μέση η Novartis και οι δέκα πολιτικοί που θα παρίσταντο ως πολιτική αγωγή στο Ειδικό Δικαστήριο.
Ετσι βγήκε ένα βούλευμα που μπάζει κι από τους φωταγωγούς.
Επιχειρεί να πει πως στη Novartis δεν υπήρχε ούτε σκάνδαλο πολιτικών (αφού η ανάκριση τους έχει ήδη απαλλάξει), ούτε σκευωρία κατά των πολιτικών (διότι καλώς έγινε η ανάκριση).
Υποθέτω πως επικράτησε η λογική «αφού δεν έπαθε κανένας τίποτα, πάμε παρακάτω!».
Δεν ξέρω ποιος επινόησε αυτό το συμψηφιστικό σκεπτικό, αν κι έχω μερικές υποψίες. Μεταξύ μας δεν ξέρω ούτε καν τι εξυπηρετούσε. Πάντως όχι την απονομή δικαιοσύνης.
Ποιον μπορεί να ενδιαφέρει αν μια δικαστικός πέσει ή όχι στα μαλακά; Τι είδους δικαστικές, πολιτικές ή άλλες σκοπιμότητες εμπλέκονται; Παράξενο.
Σίγουρα πάντως οι μεθοδεύσεις έπληξαν και τη δικαιοσύνη και τη δημοκρατία. Διότι η ισοπαλία δεν είναι δίκαιο αποτέλεσμα, μόνο και μόνο επειδή κανείς δεν κερδίζει.
Σίγουρα επίσης δεν υπάρχει «παρακάτω» στην πολιτική. Είτε κερδίζεις, είτε χάνεις. Αν η κυβέρνηση νόμισε πως στην ισοπαλία δεν χάνει, χαιρετίσματα. Βγαίνει καθαρά ηττημένη από τη δικαστική εξέλιξη.
Τα υπόλοιπα θα τα βρει η ιστορία. Αν μάλιστα συνέπραξαν και δικοί της στην ήττα, ακόμη χειρότερα.













