Με τα μυαλά του 4%

Από την κριτική του ΣΥΡΙΖΑ στις αποφάσεις της πρόσφατης συνόδου του ΝΑΤΟ, αντιλαμβάνομαι ότι η αξιωματική αντιπολίτευση θα προτιμούσε να είχε επιμείνει η Τουρκία στο βέτο της για την ένταξη Φινλανδίας και Σουηδίας. Τότε, λοιπόν, γιατί δεν ξεσπάνε τον θυμό και την απογοήτευσή τους προς τον Ερντογάν, αλλά τη στρέφουν προς τον Μητσοτάκη; Ο Μητσοτάκης υποχρέωσε τον Ερτογάν να κάνει πίσω στο ζήτημα της διεύρυνσης;

Εξάλλου, τώρα που ο Ερντογάν δεν θέλει να μιλάει με τον Μητσοτάκη, ίσως να είναι πρόθυμος να ακούσει τη φωνή του Τσίπρα, ο οποίος, όπως μάθαμε πρόσφατα από το φρέφωνο του καθεστώτος, την «Daily Sabah», διαθέτει τη «σοφία» ώστε να βλέπει το μακροπρόθεσμο συμφέρον της Ελλάδας και ο οποίος τουλάχιστον «έδειχνε σεβασμό» στον Ερντογάν. Μπορεί, όμως, αυτός ακριβώς ο σεβασμός να είναι εκείνο που τον κάνει τώρα να μην επικρίνει ευθέως τον Ερντογάν για την εξαρχής προδιαγεγραμμένη κωλοτούμπα. Ισως γι’ αυτό δεν ενώνει τη φωνή του με εκείνη του Κιλιντσάρογλου και της τουρκικής αντιπολίτευσης, αλλά βοηθά εμμέσως τον Ερντογάν με την άτοπη κριτική του προς την κυβέρνηση.

Δεν θέλουν να το πουν ευθέως οι ίδιοι, αλλά αν βάλουμε κάτω την κριτική που ασκείται από πλευράς του ΣΥΡΙΖΑ για τη στάση της κυβέρνησης στη σύνοδο, προκύπτει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ίσως να ήταν κατά τι ικανοποιημένος, αν ο Μητσοτάκης σήκωνε τη σκυτάλη που έριξε ο Ερντογάν και συνέχιζε εκείνος. Αν, δηλαδή, ήταν η Ελλάδα εκείνη που έθετε βέτο στη διεύρυνση, αφού η Τουρκία δεν το κατάφερε.

Κατανοώ τη σύγχυση και την απογοήτευση που επικρατούν στον ΣΥΡΙΖΑ για την ενίσχυση της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας. Παρακολουθείς τη διανοητική τρικυμία, που έχει προκαλέσει, να εκδηλώνεται στις ανοησίες που ακούγονται. Λόγου χάρη, ακόμη και τώρα, μετά τη δημοσίευση των αποτελεσμάτων της συνόδου και την ανακοίνωση του νέου αμυντικού δόγματος, ακούς συριζαίους να ανησυχούν για την «περικύκλωση της Ρωσίας από το ΝΑΤΟ»! Σοβαρά; Μα τι μου λέτε! Κάποιος να τους δώσει μια ελαφριά, χαϊδευτική φαπίτσα, για να ξεκολλήσει η βελόνα. Ποια περικύκλωση, όταν η Συμμαχία προσδιορίζει ρητά την αντιμετώπιση της Ρωσίας στο νέο στρατηγικό δόγμα της; Επαναλαμβάνουν όμως το ποίημα, χωρίς να παρακολουθούν τις εξελίξεις τριγύρω που το ξεπερνούν.

Η αιτία της διαταραχής που προκαλεί στον ΣΥΡΙΖΑ η διεύρυνση της Συμμαχίας οφείλεται στο ότι δεν μπορεί (και δεν τον συμφέρει) να αναγνωρίσει ευθέως ότι είναι εναντίον του ΝΑΤΟ, ότι ιδανικά θα ήθελαν την Ελλάδα να αποχωρήσει. Αυτό δεν μπορούν να το πουν ποτέ και ίσως να μην μπορούν να το κάνουν κιόλας, αν τους δοθεί η ευκαιρία. Το βέβαιο, όμως, εκείνο που δεν το αρνούνται ούτε οι ίδιοι, είναι ότι στον ΣΥΡΙΖΑ δεν αντιλαμβάνονται το γενικότερο συμφέρον της χώρας να προκύπτει μέσα  από την ενίσχυση της Συμμαχίας και την εύρυθμη λειτουργία της. Οπότε, εκείνο που μπορούν και το κάνουν είναι να συντηρούν τα προβλήματα του ΝΑΤΟ, στον βαθμό που τους παρέχει τη δυνατότητα η θέση τους στο τοπίο της ελληνικής πολιτικής. Και το παιχνιδάκι αυτό το ονομάζουν αντιπολίτευση…

ΚΟΙΜΗΘΗΚΕ ΣΤΗ ΣΚΟΠΙΑ
Ας περιμένουμε το πόρισμα της ΕΔΕ του υπουργείου Ανάπτυξης για το «Turkaegean», αν και το πιθανότερο είναι ότι ο έλληνας εκπρόσωπος στην αρμόδια επιτροπή της ΕΕ μάλλον κοιμήθηκε στη σκοπιά. (Γλυκός ο ύπνος στη σκοπιά, δεν το συζητώ! Ιδίως αν τα καταφέρνεις όρθιος. Αν μάλιστα ροχαλίζεις κιόλας, κανείς δεν τολμά να πλησιάσει…) Ειδάλλως, δεν μπορεί, κάποιος ανώτερος στην κλίμακα της ιεραρχίας θα είχε χτυπήσει το καμπανάκι του συναγερμού. Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι κοιμόντουσαν όλοι μαζί συγχρόνως. Από την άλλη πλευρά του θέματος, είναι γελοίο να ακούς τον Τσίπρα να ισχυρίζεται ότι δήθεν «επιτρέψαμε να μονοπωλείται και επισήμως από την Τουρκία ο όρος “Αιγαίο”»! Να το έλεγε ο Βελόπουλος, θα το περίμενα. Αλλά να κόπτεται αυτός, που δεν τον ενδιέφερε το όνομα της Μακεδονίας;

ΣΤΟΥΡΝΟΣ
Πρόκειται για μία ακόμη απόδειξη ότι ο Πούτιν δεν καταλαβαίνει γρυ από τη Δύση, ότι την ερμηνεύει με βάση τα δικά του στερεότυπα (προελεύσεως KGB) που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Με αφορμή το σχόλιο του Μπόρις Τζόνσον ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία ήταν επίδειξη τοξικής αρρενωπότητας εκ μέρους του Πούτιν και ότι, αν ήταν γυναίκα, δεν θα το είχε κάνει ποτέ, ο Φύρερ του Κρεμλίνου απάντησε με την παρατήρηση ότι η Θάτσερ, που έκανε τον πόλεμο με την Αργεντινή για την ανακατάληψη των Φόκλαντ, ήταν γυναίκα. Οχι, βρε κουτό! Ποιος σου το είπε πάλι αυτό και το πίστεψες; Πάλι την πάτησες. Η Θάτσερ δεν ήταν γυναίκα, γι’ αυτό και τη λατρεύουμε οι πολυπληθείς θαυμαστές της ανά τον δυτικό κόσμο…